Richard Mulciber

11 września 1972r.

Tatusiu,
Doceniam wszystko co dla mnie robisz, ale nie wrócę z wami do Norwegii.
Jeszcze nie teraz.
Nie wiem czy kiedyś, nie wiem czy dłużej niż na chwilę.
Ale to nie jest mój czas. To nie tam winnam teraz być.
Mimo, że w Norwegii życie zdawałoby się prostsze, a problemy mniejsze.
Nie wrócę.
Jestem szczęśliwa, tato.
Nawet jeśli ma to trwać zaledwie chwilę.
Nic nie szkodzi.
A jednak nawet jeśli mój sen przeminie nie jestem pewna czy wrócę, bo tu zaczęłam budować swój świat.
Poza tym na tą chwilę nie wyobrażam sobie mieszkać z chłopakami, bo wiele rzeczy stało się ciut bardziej skomplikowane.
Byłoby to nieco upierdliwe.
Myślę, że trochę czasu osobno dobrze nam zrobi. Zarówno dla Charliego, jak i dla mnie.
Ale będę was odwiedzać, tak często jak czas mi na to pozwoli.

Opiekuj się Charlim.

Twoje ulubione dziecko

Scarlett