12.10.2025, 16:34 ✶
- Utkaj się w końcu tym ciastkiem, Matthew - westchnęła, kręcąc głową. Co za dzban, musiał mieć zawsze ostatnie słowo. Wkurwiająca cecha (i nie to, że trafił swój na swego - nigdy by nie przyznała, że była dokładnie taka sama, a dealowanie z męską wersją siebie było wkurwiające). - Gdybyś tyle nie paplał, byłbyś całkiem miły w odbiorze, wiesz?
Różdżkę trzymała w kieszeni i tam właśnie po nią sięgnęła. Przecież nie będzie łazić po sklepie i przesuwać krzeseł, jak może po prostu jedno z nich przenieść, nie? Machnięcie różdżki, nietypowej dość z wyglądu, bo z hikory, i już jeden z wysokich zydelków bez oparcia znalazł się u boku Borgina. Słów o kurwieniu się nie skomentowała, tylko przytaknęła krótko, bo miała to samo zdanie. Ciocia Lorien pisała jej w liście, żeby nie pozwoliła by Nokturn zrobił z niej kurwę: i jak na razie się udawało, bo jak się puszczała, to nie za pieniądze, więc nie można jej było zaliczyć do prostytutek. Girls just wanna have fun.
Kolejne zaklęcie i na ladzie, która ich oddzielała, spoczęło pudełko. W środku były papiery i papierzyska, różnokolorowe kartki i kredki, a także nożyczki. Stare cenówki, jakieś wstążki i inne badziewie, z którego mogli stworzyć małe dzieło sztuki.
- A nie wiem nawet, kiedyś miał na pewno. Kojarzysz obrazy takiej jednej artystki, która lubiła malować rzygające tęczą koty? Dobrze byłoby, gdyby Alexander po jej otwarciu wyglądał tak samo - przyda mu się trochę rozrywki, praca w MM pewnie była stresująca i to dlatego był taki sztywny i nieśmieszny. Lottie wzięła różowy kawałek sztywnej kartki i okręciła ją w dłoniach. Ręka powoli przestawała swędzieć, a przynajmniej na tyle, że nie musiała się nią ocierać o drewno jak jakiś niedźwiedź o drzewo. - Konfetti to zawsze dobry pomysł. I zagadki. Wytniesz? Gdzieś mam jeszcze taką jedną, która śpiewa Precious and Few, mugolski zespół dlatego rzuciłam ją w diabły, ale nazwę mają fajną. Climax.
Charlotte wyszła w końcu zza tej lady ale tylko po to, by kucnąć przy jednym z regałów. Szukała jej w szufladzie - jednej, drugiej, trzeciej... Chwilę jej to zajęło.
- Swoją drogą skąd wiesz, że w naszej rodzinie jest dużo wojenek, co Matthew? - zapytała, nie przerywając grzebania w papierzyskach. - Raczej nie chwalimy się tym na prawo i lewo. Jesteś blisko z Alexandrem?
Nie byłaby sobą, gdyby nie zapytała. Ciche tu jesteś, kurwiu przerwało odgłos nożyczek i szperania. Gdy Lotte otworzyła kartkę, wybrzmiał refren utworu. Jeszcze gorszy, niż można było sobie to wyobrazić. Była zwykła, niebieska, trzeba było ją oblepić. Zajęła się wycinaniem tęczy.
- Mam gdzieś naklejkę jednorożca - mruknęła, zerkając jak tam idzie jej nowemu pomocnikowi. Skubany faktycznie miał talent w wycinankach.
Różdżkę trzymała w kieszeni i tam właśnie po nią sięgnęła. Przecież nie będzie łazić po sklepie i przesuwać krzeseł, jak może po prostu jedno z nich przenieść, nie? Machnięcie różdżki, nietypowej dość z wyglądu, bo z hikory, i już jeden z wysokich zydelków bez oparcia znalazł się u boku Borgina. Słów o kurwieniu się nie skomentowała, tylko przytaknęła krótko, bo miała to samo zdanie. Ciocia Lorien pisała jej w liście, żeby nie pozwoliła by Nokturn zrobił z niej kurwę: i jak na razie się udawało, bo jak się puszczała, to nie za pieniądze, więc nie można jej było zaliczyć do prostytutek. Girls just wanna have fun.
Kolejne zaklęcie i na ladzie, która ich oddzielała, spoczęło pudełko. W środku były papiery i papierzyska, różnokolorowe kartki i kredki, a także nożyczki. Stare cenówki, jakieś wstążki i inne badziewie, z którego mogli stworzyć małe dzieło sztuki.
- A nie wiem nawet, kiedyś miał na pewno. Kojarzysz obrazy takiej jednej artystki, która lubiła malować rzygające tęczą koty? Dobrze byłoby, gdyby Alexander po jej otwarciu wyglądał tak samo - przyda mu się trochę rozrywki, praca w MM pewnie była stresująca i to dlatego był taki sztywny i nieśmieszny. Lottie wzięła różowy kawałek sztywnej kartki i okręciła ją w dłoniach. Ręka powoli przestawała swędzieć, a przynajmniej na tyle, że nie musiała się nią ocierać o drewno jak jakiś niedźwiedź o drzewo. - Konfetti to zawsze dobry pomysł. I zagadki. Wytniesz? Gdzieś mam jeszcze taką jedną, która śpiewa Precious and Few, mugolski zespół dlatego rzuciłam ją w diabły, ale nazwę mają fajną. Climax.
Charlotte wyszła w końcu zza tej lady ale tylko po to, by kucnąć przy jednym z regałów. Szukała jej w szufladzie - jednej, drugiej, trzeciej... Chwilę jej to zajęło.
- Swoją drogą skąd wiesz, że w naszej rodzinie jest dużo wojenek, co Matthew? - zapytała, nie przerywając grzebania w papierzyskach. - Raczej nie chwalimy się tym na prawo i lewo. Jesteś blisko z Alexandrem?
Nie byłaby sobą, gdyby nie zapytała. Ciche tu jesteś, kurwiu przerwało odgłos nożyczek i szperania. Gdy Lotte otworzyła kartkę, wybrzmiał refren utworu. Jeszcze gorszy, niż można było sobie to wyobrazić. Była zwykła, niebieska, trzeba było ją oblepić. Zajęła się wycinaniem tęczy.
- Mam gdzieś naklejkę jednorożca - mruknęła, zerkając jak tam idzie jej nowemu pomocnikowi. Skubany faktycznie miał talent w wycinankach.