[20.09.1972] Pendulum

Mężczyźni szli za wahadełkiem i szli dość długo. Londyn pełen był dziwaków, więc łatwo było zignorować tę parę podążającą za wskazaniem okultystycznego przedmiotu, nawet jeśli żaden z nich nie wyglądał na stereotypową wróżkę czy inne dziwne okultystyczne medium.

W końcu dotarli do opactwa Westminsterskie pyszniło się na tle innych budowli drobiazgowymi zdobieniami na fasadzie. Pożar był dla niego łaskawy i o dziwo, nie połasił się choćby o smugę czarności na wiekowych murach. Mugolscy wierni kłębili się przy wejściu, domagając się spędzenia chwili w tym błogosławionym miejscu, ale wahadełko nie nakazało dwójce czarodziei dołaczyć do tego zgromadzenia. Wręcz przeciwnie. Odbiło w lewo, ku rosłemu drzewu pod którym na ławeczce siedziała kobieta w sile wieku.

Ich pojawienie się obok przyjęła z zaciekawieniem, skupiającym się z początku na wahadełku, a potem na twarzach mężczyzn. Pięćdziesięciolatka ubrana jak każda szanująca się mugolka uśmiechnęła się do nich jednak szeroko i poklepała po kieszeniach płaszcza.
– Cóż za wspaniała sztuczka – powiedziała dobrodusznie, gdy wahadełko wciąż wskazywało bardzo konkretnie ją, nawet gdy oni zmieniali względem niej ustawienie. Ignorując ewentualne zagajenia i pytania, niby zajęta szukaniem czegoś, w końcu sięgnęła do jednej z dwóch siatek wypełnionych warzywami z targu. Były mizerne, wywalczone, na zupę dla głodnych dzieci w dobie kryzysu.

Niewieścina podniosła się i w jedną rękę złapała całe zakupy. Drugą ręką zabrała wahadełko, którego końcówka zdawała się nagle śliska i niemożliwa do uchwycenia. Zamiast tego wcisnęła w dłoń Lazarusa i Roberta srebrną monetę.
– W podzięce za zwrócenie zguby... Niech twarda lekcja nie będzie bolesna, porażka wciąż jednak powinna stać się źródłem mądrości i wzrostu. Nie ma lepszej lekcji. Każde dziecko musi sobie co jakiś czas zedrzeć kolano. – Srebro paliło w dłoń, choć nie pozostawiało na skórze żadnego śladu. Moment rozkojarzenia sprawił, że kobieta zniknęła, jakby rozmyła się w powietrzu, a o całym zdarzeniu i jego rzeczywistości świadczył tylko trinket - srebrna moneta z symbolem trójni: wzrastającego, pełnego i słabnącego księżyca.

Lazarus Lovegood i Robert Crouch otrzymują Srebrną Monetę, która jednorazowo zmienia wynik rzutu: 1 - krytyczna porażka na wynik 10 - porażka. Niezbędne jest posiadanie tej Monety przy sobie w momencie podejmowania akcji, a o jej zużyciu decyduje gracz. Po wykorzystaniu, Moneta znika. Można oddać komuś swoją Monetę, ale jej właściwości nie przechodzą na nowego użytkownika.

Mistrz gry nie kontynuuje rozgrywki.