[16.09.1972] Hot-dogs | Aidan, Lyssa

Lyssa nauczyła się lubić spacery, kiedy musiała. Nie to, żeby miała coś przeciwko chodzeniu, ale zdawała sobie sprawę, że czasem o wiele wygodniejsze było użycie magii, tylko że ona nie mogła. Zachowywała odpowiedni wyraz twarzy i starała się nie dać po sobie poznać, że już samo wspomnienie tego słowa - teleportacja - przyprawiało ją o mdłości i nieprzyjemne poruszenie w żołądku. Najgorsze chyba jednak było, że potem będzie musiała wracać też na piechotę.

Chyba do tej pory nie zdarzyło się jej być w niemagicznym Londynie, a przynajmniej nie by podziwiać widoki, bo i po co? Wszystko, czego mogła potrzebować, zawierały w sobie magiczne ulice, wepchnięte między ten mugolski hałas, więc teraz rozglądała się dookoła z nieco nieobecnym wyrazem twarzy, wyraźnie nie walcząc o to by przerwać dzielącą ich ciszę.

Dopiero głos Aidana wyrwał ją z zamyślenia, więc spojrzała na niego, powoli odwracając głowę w jego stronę i na moment marszcząc brwi, jakby nie rozumiała skąd w ogóle to pytanie.
- Maluję - potwierdziła. - Teraz na przykład, zajmuję się robieniem plakatów na zbliżającą się premierę spektaklu w The Globe. Ekstaza Merlina, słyszałeś coś o tym?