[04.09.72] How to catch feelings and then throw them into the fire where they belong

Dziewczynę nie do końca interesowało, że nie była tutaj jedyną cierpiętniczką. W końcu jej ból był bardziej odczuwalny niż to, co mogło toczyć Peregrinusa. Bardziej... swojszy. Co prawda to nie było tak, że Lyssa całkowicie pozbawiona była empatii czy współczujących odruchów, ale w tym momencie podejmowała świadomą decyzję by pozostać małą egoistką. Jak w większości przypadków z resztą.

- Nie wiem - odparła z przekąsem, wyraźnie niezadowolona, że ten nie ma dla niej listy propozycji i odpowiedzi. Tak byłoby łatwiej. Nawet nie tylko dla niej, bo może przestałaby się tak zwyczajnie dąsać i dramatycznie konać na każdej kanapie, jaką można było znaleźć w Prawach Czasu.

- Zrobić mi herbatę? - zasugerowała, dając jednocześnie znać, że nie chciała już więcej pytać o nic kart. Co za dużo, to nie zdrowo, a nawet jeśli otrzymywała od nich jakieś pozytywne rady to wciąż nie do końca im ufała. Wróżbiarstwo wciąż pozostawało dla niej tak samo obce i nieprzyjemne jak na samym początku, kiedy zawitała do Praw Czasu.

Podniosła się ze swojego miejsca i czy Peregrinus zgodził się na zrobienie jej naparu, czy tez nie, ruszyła w stronę kuchni.

Koniec sesji