Your browser has JavaScript disabled. If you would like to use all features of this site, it is mandatory to enable JavaScript.

Kelpiea - sowa Stanleya

Our Lady of Sorrows

and you don't seem the lying kind
a shame that I can read your mind
and all the things that I read there
candlelit smile that we both share

wiek

sława

krew

czysta

genetyka

wila

zawód

Infobrokerka, właścicielka zakładu pogrzebowego, pianistka

Spowita nimbem wyższości i aureolą sięgających niemal do ziemi srebrzystoblond włosów, Lorraine wygląda dokładnie tak, jak powinien wyglądać Malfoy z krwi i kości. A jednak... Coś hipnotyzującego jest w jej czystym, wysokim głosie, w sposobie, w jaki intonuje słowa. Coś w pełnych gracji ruchach, w przenikliwym spojrzeniu jasnoniebieskich oczu, skrytych pod ciężkimi od niewyspania powiekami. Przedziwny czar półwili, który wyróżnia Lorraine z tłumu mimo raczej przeciętnej postury (1,67 m), długo nie pozwalając ludziom zapomnieć o jej uśmiechu. Wygląda na istotę słabą, wątłego zdrowia. W przeszłości, Lorraine zmagała się z zaburzeniami odżywania, przez co teraz cechuje ją nienaturalna wręcz kruchość. Chorobliwie chuda, kości zdają się niemal przebijać delikatną, bladą skórę. Uwagę zwracają zwłaszcza wydelikacone dłonie o długich, smukłych palcach, w których często obraca w zamyśleniu srebrny pierścionek z emblematem rodu Malfoy. Obyta towarzysko, zawsze wie, co powiedzieć, i jak się zachować. Bez względu na okoliczności dba o zachowanie nienagannej postawy. Ubiera się w otrzymane w spadku po bogatszych kuzynkach, klasyczne, mocno zabudowane suknie, na których wprawne oko dostrzeże ślady poprawek krawieckich. W naturze półwili leży przyciągać cudze spojrzenia, może dlatego Lorraine nosi się bardzo konserwatywnie, nigdy niemal nie odsłaniając ciała. Najczęściej spowita jest od stóp do głów w biel, choć chętnie stroi się również w odcienie zieleni i błękitu. Zawsze otula ją mgiełka ciężkich perfum, których nieznośnie wręcz słodki zapach służy tuszowaniu klejącej się do Lorraine mdłej woni śmierci.

Lorraine Malfoy

#194

10.11.2025, 11:11 ✶

—09/1972—

Odpowiedź na ten list, w związku z zaproszeniem na Mabon w Necronomiconie.

Londyn, wrzesień 1972 r.

Stanleyu,

Wierzę, żeś odebrał stosowne wychowanie, wiem też, że potrafisz odnaleźć się w każdej sytuacji, więc również i zachować się przy świątecznym stole. Nie martw się na zapas. Sam wiesz zresztą, jakich tematu należy unikać przy wszystkich jak, hm, ognia. Nie najszczęśliwsze to porównanie, ale przecież bardzo wymowne w kontekście Spalonej Nocy. Prosiłabym, aby ograniczyć przy stole przekleństwa. A co do ulubionych kwiatów Fridy... Odpowiedź różni się w zależności od tego, jakie ostatnio pomagała mi układać w wiązance pogrzebowej. Lubi więc absolutnie wszystkie. Tylko chyba róże najmniej, bo tych mamy na pogrzebach najwięcej, więc zdążyły jej spowszednieć.

Buziaki,

Lorraine

PS Dziękuję za osobny list dla "panienki Fridy". Poustawiała kartki od Was na kominku, żeby stały dumnie, na widoku... To jej pierwsze Mabon i wiem, że nie może się już doczekać Twojej wizyty. Ja również czekam niecierpliwie na wspólną kolację.

Yes, I am a master
Little love caster