- Na zawsze, nie na jakiś czas. - To było całkiem logiczne. Skoro miał znaleźć dom w tym miejscu, to nigdy nie miała zamiaru go oddać, było to całkiem proste. Trafił pod ich opiekę, nie było szansy na to, że jeśli spędzi z nim więcej czasu to pozwoli mu odejść, zresztą na pewno będzie chciał zostać, zwłaszcza, że miał możliwość już posmakować tego mniej przyjemnego życia na łonie natury, szkoda, że mogła w ten sposób przekonać do pozostania przy sobie wyłącznie kota.
To prawda, Prudence została przekupiona, kocurek był tak słodki, że przez myśl nawet nie przeszło jej, iż mogłaby się go stąd pozbyć. Spoglądała na maleństwo z troską, wypadałoby sprawdzić w jakiej był kondycji, nie wydawało jej się, aby miał lekko tam, skąd przyniósł go Benjy. Tak właściwie to nawet nie zapytała go, gdzie znalazł kota. Nie było to jednak w tej chwili szczególnie istotne. Dobrze się stało, że na niego trafił, sama pewnie nie zdecydowałaby się wziąć zwierzęcia pod swoją opiekę, szczur przez lata jej wystarczał, ale gdy zobaczyła kocię w ramionach Benjy'ego stwierdziła, że może faktycznie to moment na to, by w jej życiu pojawił się ktoś jeszcze, właściwie to w ich życiu, bo przecież miał to być wspólny kot. Wolała tego nie rozkładać na części pierwsze, raczej po prostu pozwoliła sobie cieszyć się tą całkiem uroczą chwilą, którą dane było im przeżyć. Wiedziała, że wspomnienie tego wieczoru na pewno zachowa na długo, bo takich rzeczy się nie zapominało, zresztą będzie miała żywy dowód, który będzie jej o tym przypominał.
- Będziesz mi ją musiał kiedyś opowiedzieć. - Była niezmiernie ciekawa, jak to możliwe, że karaluch postanowił zamieszkać w jego uchu, szczególnie, że nie słyszała wcześniej o podobnym przypadku, na pewno mu tego nie odpuści, prędzej, czy później będzie się musiał z nią podzielić tą opowieścią.
Uśmiechnęła się, tym razem szerzej, gdy Benjy odezwał się do zwierzaka. To było całkiem urocze, tak samo, jak to, jak kot wyglądał w jego ramionach, niemalże się w nich gubił, taki był malutki.
Jak powiedziała, tak też zrobiła. Dotknęła palcami jego ręki, by pomóc mu się pozbyć tego przemoczonego płaszcza, który aktualnie był schronieniem zwierzaka przed całym światem. Robiła to jak najdelikatniej potrafiła, by ponownie nie wykonywać zbyt gwałtownych ruchów, zależało jej na tym, aby zwierzę nadal czuło się bezpiecznie.
Płaszcz opadł, Prue po niego sięgnęła, by zaraz go odwiesić, nim to zrobiła jednak po raz kolejny podjęła próbę, tym razem odważniejszą, pogłaskała zwierzę, które z ciekawością przyglądało się otoczeniu, nie trzęsło się, nie drapało, to był chyba dobry znak. Jak na początki to wcale nie przeżył tego najgorzej, jasne mogło się to zmienić dość szybko, była jednak dobrej myśli.
Gdy odwiesiła płaszcz wróciła do nich, znowu znalazła się tuż obok. - Musimy mu nadać jakieś imię. Ty znasz go dłużej. - Dodała jeszcze. Benjy go znalazł, powinien czynić honory.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control