Zdenerwowanie. Wiedziała, czego powinna się spodziewać. Z roku na rok było coraz gorzej, widać było pewne różnice, rozłam. Wakacje mijały zbyt szybko, ale nic nie mogła z tym zrobić. Musiała wrócić, założyć swoją maskę, jakoś to przetrwa. Nie chciała martwić rodziców tym, że jest średnio zadowolona z powrotu do szkoły, nie chciała, żeby obawiali się o jej nastawienie. W końcu była wyjątkowo zdolną uczennicą, nie było z nią żadnych problemów, radziła sobie wyśmienicie. Żegnała się z nimi nieco dłużej niż zazwyczaj, może niepotrzebnie powinna przecież wiedzieć, że spowoduj to, iż będzie musiała przepychać się między dzieciakami. Nie była juz najmłodsza, wiedziała dokąd ma iść, powinna to wiedzieć. Jej ruchy byly jednak dość powolne, jakby odwlekała moment znalezienia się w pociągu w czasie. Nie mogła mieć pewności, że tam dokąd zmierzała znajdzie się dla niej miejsce. To już nie było takie oczywiste. Odruchowo jednak wybrała ten przedział, co zawsze.
Otworzyła drzwi, otaksowała wzrokiem pomieszczenie, jedno miejsce było jeszcze wolne, jej miejsce. Uniosła wzrok do góry, by spojrzeć, czy miała gdzie wrzucić swój kufer. Nie umknęło Prue to, że jej pojawienie się w przedziale spowodowało chwilowe milczenie, czuła na sobie spojrzenia obecnych tu osób. Nie wyszła jednak, postanowiła tu zostać, chociaż wiedziała, że nie jest mile widziana. To tylko podróż, jakoś ją przetrwa, nie z takimi rzeczami sobie radziła. Westchnęła cicho, nie było opcji, aby jej bagaż wcisnął się między wszystkie inne, wymagało to nieco gimnastyki, a ona ledwie była w stanie unieść swój kufer, co dopiero inne. Nie wyglądało na to, by tym razem ktoś miał jej pomóc. Przenosiła wzrok z sufitu na swoje ręcę, podjęła najprostrzą z możliwych decyzji. Musiała jakoś się przemęczyć. Przecisnęła się w stronę swojego miejsca, tego przy oknie, wraz ze swoim kufrem, przyciągnęła nogi do góry, nie było to szczególnie wygodne, ale nie była w stanie wymyślić nic innego, wolała zostać tutaj niż pałętać się teraz po pociągu w poszukiwaniu innego miejsca.
Tym razem było inaczej, nikt jej nie pomógł, on jej nie pomógł, ale mogła spodziewać się czegoś innego? Nie było jak dawniej, ich relacja popsuła się zbyt mocno, żeby mogła liczyć na to, iż wrócą do tego, co było kiedyś. Podróż miała być inna od wszystkich, nie spojrzała na niego nawet przez moment, chyba nie chciała patrzeć. Wiedziała, że coś się zmieniło, tym razem droga nie miała mieć zapachu gumy balonowej, kiedyś brała za pewnik to, że to nigdy się nie zmieni.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control