[14.10.72, po zmroku, Wyspa Posępna] Światło, które nie zgasło

Część fabuły posępnej wyspy ZFu.

To nie była gra świateł.
Jonathan wcześniej dostrzegł błyśnięcie w jednej z wież, niedługo po zmierzchu – jak się potem okazało dość mocno zniszczonej, z częściowo zawalonym dachem. Wiodące do niej schody były w oczywisty sposób niestabilne, nikt nie odpowiadał na wołania, a na górze znajdowały się stare, solidne drzwi. Dawno temu zapewne je zaklęto, może wykonali je magiczni rzemieślnicy, bo do tej pory nie dało się tam dostać – ale też nie znaleźli żadnych śladów świadczących o tym, że Finn albo Cormac mogą być po drugiej stronie, a w zamku było kilka innych tak niedostępnych punktów, próba dostania się akurat tutaj niekoniecznie stanowiła bezwzględny priorytet.
Ale…
Kiedy Selwyn wyjrzał nocą przez jedno z okien ponownie dostrzegł blask. I tym razem był już pewny tego, co widzi, zwłaszcza że ten wygasł, a potem znów się pojawił. I po prawdzie, zważywszy na to, gdzie byli… wyglądało to na magiczne światło.
Czy któryś z mężczyzn mógł tam jednak pójść, pomimo pajęczyn i kurzu, które zdawały się świadczyć o tym, że miejsce pozostało nienaruszone? Utknął tam, i nie mógł albo nie chciał odpowiedzieć, kiedy spróbowali przy ogólnym sprawdzaniu nawoływać przy schodach…?
*

Schody wiodące do wieży były strome, bardzo wąskie, wymuszające ostrożne poruszanie się i podpieranie o ściany, w dodatku popękały w niektórych miejscach. Im wyżej się wchodziło, tym zimniej było: chłód wniknął głęboko w mury zamku McClivertów, a teraz wchodzili w górę jesiennej nocy.
Na ich górze czekały drzwi, które musieli sforsować.

Spoiler

Tak jak rozmawialiśmy, ze względu na mieszane preferencje odnośnie prowadzenia:
- zaczynacie sami – odegrajcie jak idą sprawdzić wieżę (możecie być już pod nią, może Jonathan was tam zgarnąć), forsują drzwi (dowolne dziedziny magii – trzeba je sforsować przynajmniej dwoma udanymi zaklęciami, chyba że wymyślicie inny sposób dotarcia na górę)
- za drzwiami znajduje się przejście do wieży: dwa piętra, na górną wiodą zniszczone, drewniane schody, potrzeba magii, by tam wejść. Wygląda na to, że kiedyś na pierwszym istniało laboratorium, być może eliksirów. Dora wie, że trzeba zachować ostrożność – wciąż są tu składniki, fiolki, ubrudzone kociołki, a po tak wielu latach trudno powiedzieć, czy nie zatrują albo nie wybuchną
- gdy się z tym uporacie, podkreślcie w ostatnich postach podejmowane działania i oznaczcie mnie, wkroczę wtedy jako bard.
Proponuję wam 4 dni na odpis, czyli teraz do 2 grudnia. Będę wam przypominała o tej sesji co jakiś czas