[7.10.1972] Bal maskowy u Lestrange

Razem z Astorią potwierdzamy tożsamość i wchodzimy do środka

- Miałaś może okazję przyjrzeć się już czarnym różom w Maida Vale? - zapytał miękko, zwracając twarz w jej kierunku, kiedy stali obok siebie i czekali aż będą mogli ruszyć dalej. Rozkwit samych różanych krzewów nie był niczym nietypowym, ale kiedy tylko okazało się że kwiaty przybrały tak nietypowy kolor, plotka o tym omiotła cały Londyn. Teraz, miesiąc po tym, wciąż można było je oglądać, a nawet jeśli on sam nie posiadał większych ciągot ku temu, by zbadać ich naturę to nie był ślepy - ich ewenement mógł zwyczajnie cieszyć oko. Szczególnie kogoś takiego jak panna Avery. W końcu była artystką.

Zaproszenie jej na bal maskowy wydawało się czymś zwyczajnie naturalnym. Ładnie razem wyglądali - ale zwykle sprowadzało się to raczej do tego, że ona olśniewała, przykrywając swoją urodą wszelkie niedociągnięcia jego wycofania i gadzich cech wyglądu. Nie na odpowiedniej prezencji też mu zależało, a na kimś z kim zwyczajnie dało się porozmawiać. Kto zwyczajnie rozumiał i miał jego sympatię. A oprócz tego? Kobieta wydawała się wciąż stać w pewnym rozkroku, jeśli chodziło o socjetę - w końcu jeszcze niedawno była zaręczona, szykując się do wkroczenia do jego rodziny i przyjęcia nazwiska Rowle. Śmierć Xandera wszystko zmieniła i teraz była, nieco brzydko mówiąc, zwyczajnie niczyja. Niby w żałobie, ale nie powinna zagłębiać się w niej zanadto, bo to tylko narzeczony. Niby minęło już wystarczająco dużo czasu, ale jej niedoszła rodzina wciąż chociaż odrobinę o nią dbała, z szacunku dla pamięci krewnego.

Przesunęli się do przodu i szybko przemknęli przez proces sprawdzenia tożsamości i posiadanych zaproszeń. Posiadłość Lestrange'ów przywitała ich więc z otwartymi ramionami, a także i wyciągniętymi w ich stronę eliksirami. On odmówił, krótkim acz zdecydowanym gestem dłoni odmawiając przyjęcia fiolki, kiedy spojrzenie ukryte pod maską pomknęło na nowo do Astorii - jeśli ona chciała, nie zamierzał odmawiać jej odrobiny zabawy w odrywaniu tego, co przygotowali dla nich gospodarze.

Jego maska zakrywała górną połowę twarzy i była w spiżowym kolorze, a pokrywały ją motywy roślinne; liście, łodygi i bluszczowe wąsy. Wiły się głównie dookoła oczu, na czole i przy krawędziach, a tło dla nich stanowiła faktura, która wydawała się przypominać korę drzewa. Matka, chcąc zadbać o odpowiednią prezencję potomka, chciała zaproponować mu coś lepiej odnoszącego się do dziedzictwa Rowle'ów, ale on sam uznał że byłoby to zanadto dosłowne.