Stella dzieliła się z siostrą swoimi przemyśleniami. Miała świadomość, że są one dosyć kontrowersyjne. W końcu przez to zaczęła się wojna. Uważała jednak, że komu, jak komu, ale Clare może powiedzieć, co o tym wszystkim myśli. Młodsza z sióstr podchodziła nieco inaczej do tego tematu, było to związane z tym, że ona naprawdę dużo czasu spędzała wśród czystokrwistych czarodziejów. Nasłuchała się wiele podczas bankietów i przyjęć, w których uczestniczyła jako muzyk. Starała się znaleźć w tym wszystkim jakiś sens i to, co powiedziała Kordelii wydawało jej się być słuszne.
- Tak Clare, słyszę, nic nie dzieje się bez przyczyny, zobacz, jak wygląda ministerstwo, kiedy przejął je jeden z nich. Poużywał sobie, a teraz Jenkins będzie musiała to po nim posprzątać. - Chciała dać siostrze przykład niekompetencji mugolaków, którego wcale nie musiała daleko szukać. Były minister magii nadawał się do tego idealnie, powinni na podstawie jego rządów napisać książkę, jak tego nie robić.
Widziała, że to, co mówi nie do końca odpowiada siostrze. Miała inne poglądy, jej sprawa, Stella uważała, że czystokrwiści powinni trzymać się razem, dzięki czemu wcale nie tak łatwo będzie się przebić tym, którzy byli nowsi w czarodziejskim świecie. Bardzo dobrze, że wiele rodzin przywiązywało wagę do tradycji i nie pozwalały na mieszanie się krwi. Dzięki temu mieli szansę dłużej przetrwać na swoich pozycjach.
- Można mieć wątpliwości, jednak są to rodziny, które najdłużej zajmują się magią, mają doświadczenie, wiedzą co robić, a nie działają nieudolnie pod wpływem impulsu.- Czy Kordelia tego nie widziała, czy nie chciała przyjąć do wiadomości, że mugolacy nie potrafili porządnie piastować ważnych funkcji. Póki co pokazywali jedynie, że nie są w stanie sporstać najprostszym zadaniom. Należało uważać na to, żeby nie oddawać im zbyt wymagających stanowisk, bo jeszcze zniszczą to, co inni budowali od lat. Zdecydowanie odpowiedni ludzie powinni pilnować tego, aby nie narobili dodatkowych szkód. Jeszcze tego brakowało, żeby wszystko runęło, a oni musieli budować od nowa cały świat. Stella uważała, że takie próby, które podejmowali mugolacy nie były tego warte, za prosto przyszłoby im zniszczenie wszystkiego.
Przewróciła oczami słysząc po raz kolejny o tym, że czasy są niepewne. - Clare, jestem już duża, naprawdę. - Przyglądała się siostrze uważnie. Miała wrażenie, że ta zapominała o tym, że nie jest już dzieckiem. - Mam też swoich przyjaciół. Nie stanie mi się krzywda, zresztą to tutaj jest mój dom, to tutaj chce żyć i choćbyś próbowała siłą, to nie ma szans, że stąd wyjadę.- Liczyła na to, że zrozumie, że nie ma szans, aby Stella się stąd ulotniła. Zauważyła, że Clare nagle urwała zdanie, jakby chciała coś powiedzieć, ale się powstrzymała. - A ty co? - Skoro już zaczęła, to miała nadzieję, że podzieli się z nią tym, co chciała powiedzieć. Były siostrami, chyba nie powinni mieć przed sobą tajemnic? Wydawało jej się, że ta rozmowa zaczęła je od siebie oddalać. Poczuła bowiem pewien dystans ze strony Kordelii, którego wcześniej nie było.