23.10.2022, 19:28 ✶
- W sumie podoba mi się ten pomysł, dawno nigdzie razem nie byliśmy.- odparła z uśmiechem. W między czasie zjadła przygotowany przez siebie posiłek. Przynajmniej na moment nie będzie jej burczało w brzuchu, dźwięki, które wydawał jej żołądek, kiedy była głodna bywały naprawdę irytujące.
- Zobaczymy? To mnie teraz jeszcze bardziej przekonujesz...- dawno nie wychodziła gdzieś spontanicznie, także pomysł coraz bardziej ją intrygował i zachęcał do realizacji. Tym bardziej, że miała świadomość, że Thes ją zaskoczy. Był nieprzewidywalny i nigdy nie wiadomo, co za świetny pomysł wpadnie mu do głowy. Oczywiście jej to nie przeszkadzało, ba nawet uważała to za zaletę, bo nie znosiła nudy, a przy nim nie można było się nudzić.
- Dobra, daj mi chwilę, żebym się doprowadziła do porządku.- wstała z kanapy zanim udała się jednak do swojej sypialni ruszyła w stronę kuchni, by wrzucić brudne talerze do zlewu. Nie lubiła kiedy walały się po salonie. Yaxley nie miała problemu z szybkim zebraniem się do wyjścia. Po jakichś pięciu minutach znalazła się w salonie gotowa, by podbijać Londyn nocą.
Ubrana była w sztruksową, bordową sukienkę, która sięgała jej gdzieś przed kolana, miała krótki rękaw, więc pod spód ubrała czarną, prostą bluzkę. Na wierzch narzuciła stary, skórzany płaszcz, widać było, że służy jej już od jakiegoś czasu. Mogłaby sobie kupić nowy, ale jakoś za bardzo się do tego przywiązała. Na nogach miała ciężkie buty, w jej garderobie raczej brakowało typowo damskich laczków, miała 185 centymentrów wzrostu, nie mogła się przekonać do obcasów. Na głowie miała czerwony kaszkiet, który pasował do tej stylizacji jak pięść do nosa, no i najważniejsze, na twarzy ogromny uśmiech!
Wyszli z domu w całkiem niezłych humorach, Ger ogromnie cieszyła wizja spaceru, jedzenia i niewiadomej później w towarzystwie najbliższego przyjaciela. Dotarli do restauracji, którą wybrał Theseus. - Jesteś pewien, pamiętasz, że lepiej mnie ubierać niż karmić?- odparła, kiedy usiadła na krześle. Była bogata, mężczyzna nie musiał za nią płacić, jeśli chciał jednak nie miała zamiaru nalegać. Wiedziała, że tu często chodziło o dumę, a nie miała zamiaru urazić go w żaden sposób. - Podróż?- zamyśliła się na moment. - W sumie moglibyśmy, masz na myśli jakieś konkretne miejsce?- ciekawiło ją, czy już miał przygotowany jakiś plan.
- Zobaczymy? To mnie teraz jeszcze bardziej przekonujesz...- dawno nie wychodziła gdzieś spontanicznie, także pomysł coraz bardziej ją intrygował i zachęcał do realizacji. Tym bardziej, że miała świadomość, że Thes ją zaskoczy. Był nieprzewidywalny i nigdy nie wiadomo, co za świetny pomysł wpadnie mu do głowy. Oczywiście jej to nie przeszkadzało, ba nawet uważała to za zaletę, bo nie znosiła nudy, a przy nim nie można było się nudzić.
- Dobra, daj mi chwilę, żebym się doprowadziła do porządku.- wstała z kanapy zanim udała się jednak do swojej sypialni ruszyła w stronę kuchni, by wrzucić brudne talerze do zlewu. Nie lubiła kiedy walały się po salonie. Yaxley nie miała problemu z szybkim zebraniem się do wyjścia. Po jakichś pięciu minutach znalazła się w salonie gotowa, by podbijać Londyn nocą.
Ubrana była w sztruksową, bordową sukienkę, która sięgała jej gdzieś przed kolana, miała krótki rękaw, więc pod spód ubrała czarną, prostą bluzkę. Na wierzch narzuciła stary, skórzany płaszcz, widać było, że służy jej już od jakiegoś czasu. Mogłaby sobie kupić nowy, ale jakoś za bardzo się do tego przywiązała. Na nogach miała ciężkie buty, w jej garderobie raczej brakowało typowo damskich laczków, miała 185 centymentrów wzrostu, nie mogła się przekonać do obcasów. Na głowie miała czerwony kaszkiet, który pasował do tej stylizacji jak pięść do nosa, no i najważniejsze, na twarzy ogromny uśmiech!
Wyszli z domu w całkiem niezłych humorach, Ger ogromnie cieszyła wizja spaceru, jedzenia i niewiadomej później w towarzystwie najbliższego przyjaciela. Dotarli do restauracji, którą wybrał Theseus. - Jesteś pewien, pamiętasz, że lepiej mnie ubierać niż karmić?- odparła, kiedy usiadła na krześle. Była bogata, mężczyzna nie musiał za nią płacić, jeśli chciał jednak nie miała zamiaru nalegać. Wiedziała, że tu często chodziło o dumę, a nie miała zamiaru urazić go w żaden sposób. - Podróż?- zamyśliła się na moment. - W sumie moglibyśmy, masz na myśli jakieś konkretne miejsce?- ciekawiło ją, czy już miał przygotowany jakiś plan.