Sama sobie przyzwalała to, żeby dbać o wszystkich wokół. Nie pytała, czy tego potrzebują, czy tego chcą, po prostu nie mieli innego wyjścia, jak przyzwyczaić się do tego, że kiedy już chociaż odrobinę weszli do jej świata, to niosło to ze sobą pewne profity, nawet kiedy ich nie potrzebowali. Zresztą czy naprawdę istniał ktoś, kto wzgardziłby przygotowywanym przez nią jedzeniem, no nie wydawało jej się.
- Wystarczy, że przyjdziesz od czasu do czasu pogadać, nie będzie potrzebna inna zapłata. - Dla Nory dość istotne było to, aby inni po prostu o niej pamiętali, wpadali do niej raz na jakiś czas. Dzięki temu miała pewność, że wszyscy żyli, co aktualnie nie było wcale takie oczywiste, zważając na to co działo się w Wielkiej Brytanii.
- To nie jest wcale taki głupi pomysł, obawiam się jednak, że wtedy ta druga cukiernia zyskałaby całe moje zainteresowanie, dobrze jest rozpieszczać ludzi, ale najlepiej tych najbliższych. - Dodała z uśmiechem, zabawne, bo był taki moment, kiedy myślała o otworzeniu drugiego lokalu, to co wydarzyło się w Londynie jednak całkiem skutecznie odsunęło od niej ten pomysł.
Figgówna była okropną perfekcjonistką jeśli chodziło o jej pracę. Angażowała się w każdą, najdrobniejszą sprawę w cukierni, niby miał kto za nią stać przy ladzie, miała Wendy, czy innych pracowników, ale nie potrafiła odpuścić i chować się na zapleczu, bo za bardzo lubiła towarzystwo ludzi, przez co musiała dzielić czas na wszystkie obowiązki, a tak właściwie to zarywać noce, aby się ze wszystkim wyrobić, nigdy jednak nie narzekała na swój los, bywała zmęczona, ale uśmiechy ludzi, którzy pojawiali się w tym miejscu wynagradzały jej to wszystko.
- Nie da się zaprzeczyć, że tutaj też potrafi być dziko i to nie tylko wtedy, kiedy śmierciożercy postanawiają podpalić całe miasto. - Weekendowe wieczory rządziły się swoimi prawami, niektórzy ludzie pod wpływem alkoholu i innych substancji zmieniali się w dzikie zwierzęta, nie do końca panowali nad tym, co działo się wokół nich. Sporo w swoim życiu widziała.
Parsknęła, kiedy wspomniał o tym, że konsumpcja jest jedną z jego najbardziej rozwiniętych umiejętności, nie mogła się powstrzymać.
- To prawda, ludzie są tutaj okropnie zachowawczy. - Lubili klasykę, rzadko kiedy więc mogła się skłonić ku odrobinie szaleństwa, to nie tak, że jej się to nie zdarzało, ale raczej przemycała pojedyncze, nowe smaki, które mogły wydawać się kontrowersyjne, czy jeden rodzaj wypieków.
- Czekaj, czekaj, nie tak szybko. Nie może mi nic umknąć. - Wyciągnęła notesik ze swojego fartuszka, położyła go na ladzie, w dłoni trzymała ołówek, zaczęła skrupulatnie zapisywać po kolei listę deserów, wraz z dopiskami, będzie musiała się w tym później jakoś połapać.
Benjy opowiadał, uniosła głowę kilka razy, aby na niego spojrzeć i widziała, że chyba przenosił się do zupełnie innych miejsc, uwielbiała kiedy ludzie opowiadali jej o swoich przysmakach, pojawiał się na ich twarzy wtedy ogromny spokój, jakby nic więcej poza tym jedzeniem nie istniało, naprawdę wspaniały widok, prawie tak samo wspaniały jak klienci rozpływający się nad jej słodkościami.
- Nie wiem, czy uda mi się wprowadzić wszystko, ale dałeś mi tyle możliwości, że na pewno coś wykorzystam przy najbliższej zmianie menu, będę musiała trochę nad tym popracować. - Oczy jej się zaświeciły na samą myśl o tym, że będzie mogła to wszystko przetestować. - Skoro gwarantujesz wielką kolejkę, to nie widzę innej możliwości. - To brzmiało jak plan, całkiem sprytny, sezon jesienny prosił się o to, aby go odpowiednio przywitać.