Brenna zawołała Rudą, ale ta pognała przed siebie ile tylko sił miała w nogach, nie słyszała jej głosu, nie mogła zmarnować okazji, po prostu wyrwała do przodu, co nie było szczególnie rozsądne, ale wiadomo, jak to jest z rozsądkiem u tej młodej damy, tak właściwie to praktycznie nie istniał.
Słyszała swoje imię we własnych myślach, ale nie miała jak się teraz skupić na tym, aby odpowiedzieć, całą swoją uwagę przeznaczyła na to, aby dobiec na miejsce jak najszybciej. Brenna musiała jej wybaczyć, nie robiła tego specjalnie, po prostu podczas aktywności, która właśnie trwała nie mogła sobie na to pozwolić, jeszcze przypadkiem spadłaby z tych krętych schodów, czy coś, jak coś znajdzie to się do niej odezwie, a czuła w kościach, że miało się to wydarzyć, rzadko kiedy się myliła.
Udało jej się zgrabnie zbiec po schodach, już miała trafić na dziedziniec, tyle, że coś nie zaskoczyło.
Zamiast tego znalazła się w jakiejś wielkiej sali, w której było ciemno, tonęła w mroku. Niby jakim chujem? Nie wiedziała, ale miała się tego dowiedzieć. Złapała mocniej różdżkę w dłoni, gotowa nią czarować, albo wbić komuś w oko jeśli nadejdzie taka potrzeba.
Trudno jej było dostrzec jakikolwiek kształty malujące się w tej ciemności, miała wrażenie, że widziała stoły, poprzewracane? Chyba? Być może było to miejsce, w którym oni kiedyś jedli swoje posiłki, przynajmniej tak się Rudej wydawało na ten moment.
Stoły chyba były poprzewracane, nie mogła mieć co do tego pewności, coś musiało się tutaj wydarzyć w przeszłości, tylko co?
Jeden, jedyny stół nie był przewrócony, siedziały przy nim duchy, tak to musiały być duchy, przynajmniej z tym się jej kojarzyła ta poświata, którą wokół nich dostrzegała. Jeden z nich odezwał się do niej, spoglądała na niego, nie do końca mając pewność, co powinna zrobić. Pora na telefon do przyjaciela, to znaczy na falowanie do przyjaciółki.
Brenn, nie panikuj, wybiegłam na dziedziniec, ale nie wyszło, zassało mnie do jakieś sali biesiadnej. Nie panikuj. - Przesłała krótką wiadomość, jak przystało na odpowiedzialną młodą damę, po czym jak już chyba nie do końca przystało ruszyła w stronę duchów, bo czemu by nie.
- Co to za impreza? - Zapytała zmierzając ku wolnemu miejscu, które jej wskazał.