[6.09.72] Imbir i goździki

Lyssa rozejrzała się; powoli i z pewnym namysłem, jakby chciała tu i teraz sprawdzić, na czym opierała się słynność Dziurawego Kotła. Nie ważne jednak ile patrzyła, niewiele w samym wystroju tego miejsca było w stanie odpowiedzieć na dręczące ją pytania. Dziurawy Kocioł... był. Dla niej to było tyle w temacie i nic co znajdowało się wewnątrz, nie czyniło go wyjątkowym.

- Co czyni go takim słynnym? - zapytała, przez moment przyglądając jakiejś wyjątkowo podejrzanej potrawce, która trafiła na stół jakiegoś jegomościa po drugiej stronie sali. - Czy to lokalizacja? Fakt że znajduje się na Pokątnej?
Wiedziała jedno, na pewno nie zamierzała po powrocie do domu nadrabiać całej historii tego lokalu. Było w nim za mało efektu wow, żeby ją do tego zachęcić.

- Oh, czyż to nie cudowne? - uśmiechnęła się do niego wesoło. - Jak poszło? Jestem przekonana, że księgarnia była wypełniona po brzegi, mam rację? - zachwyt Lyssy wynikał niewątpliwie z sympatii, jaką darzyła młodego Lockharta, ale też i zwyczajnego przeświadczenia, że skoro stanowiła pewną inspirację dla jego twórczości, to musiał mieć rzesze doceniających to fanów. Inaczej być nie mogło. - Nie chciałam przeszkadzać ci w planach... - rzuciła, niby to faktycznie wyginając usta w jakąś smutną minkę, ale nie zamierzała tak naprawdę żałować że go tutaj zatrzymała. Siłą go przecież nie trzymała.

- Mnie? Poszłam na spacer. No i ten spacer zawiódł mnie właśnie tutaj. Pomyślałam, że zajrzę do środka, zanim zacznę wracać. Niestety, nie mam jak pochwalić się czymś pokroju własnego spotkania autorskiego.