W jej dłoniach znajdował się kubek z bezalkoholowym grzańcem. Nie byłby to jej pierwszy wybór, ale skoro miały zająć się obserwacją okolicy, to postanowiła wybrać właśnie tę wersję. Upiła niewielki łyk z kubka, nie był taki znowu najgorszy, piła w swoim życiu mniej smaczne rzeczy, jak chociażby wino z jagód, którym raczył ich Charles w Hogwarcie.
- Masz rację, lepiej nie wzbudzać wątpliwości, jeszcze by nas wyrzucili za to, że bez sensu zajmujemy stolik. - Doskonałym pomysłem więc okazało się być zamówienie kubka grzańca, nawet tego w którym nie było ani grama alkoholu.
- Prawda, ludzie liczą teraz każdy grosz - Wielu straciło dobytki swojego życia, mało kto pewnie w tej chwili myślał o tym, aby napić się grzańca.
- Nie najgorzej, chociaż to z alkoholem chyba jest smaczniejsze, wiesz, jak to jest z zamiennikami. - Wszystkie te śmieszne receptury były tylko podróbką, nie mogły stawać w szranki z oryginałem. Niestety. Jednak nie pojawiła się tutaj dla zabawy, to musiało jej wystarczyć. Gdy zaciągnęła się zapachem znad kubka uśmiechnęła się do siebie. Przypomniał się jej jeden ze snów, który ostatnio śniła. Znajdowała się w nim na ołtarzu, w pięknej, białej sukni, wokół niej stali przyjaciele, wszyscy byli szczęśliwi, na przeciwko niej stał Cameron, również zadowolony. Drobne płatki śniegu sypały się z nieba, jakby i ono cieszyło się ich szczęściem. Brali ślub, okolicę okrywał biały puch, było pięknie i malowniczo.
- Tak, nadal nie mogę uwierzyć w to, że Cameron je wygrał, jeszcze w loterii, to niesamowite, dzięki temu możemy mieszkać sami, wiesz, niby mogłabym kupić nam mieszkanie, ale zdaję sobie sprawę, że nieco by go to zabolało, a teraz wszystko wygląda dużo lepiej. - Ruda pochodziła z dużo bardziej majętnej rodziny, niż jej narzeczony, co zupełnie jej nie przeszkadzało, jednak on nie do końca się odnajdywał w tej sytuacji.
Jasne, schody moje. Przeniosła wzrok w tamtą stronę, obserwowała je uważnie, tak, by nic jej nie umknęło.