Sowa Henry'ego

Londyn, 12.09.72

Drogi kuzynie,

zapewne mnie nie pamiętasz, biorąc pod uwagę, że ostatnio widzieliśmy się jakieś piętnaście lat temu. Miałeś wtedy ledwie pięć lat i, o ile dobrze pamiętam, byłeś całkowicie pochłonięty zabawą drewnianym konikiem, oraz nieustanną potrzebą zadawania pytań, na które nikt nie potrafił udzielić sensownej odpowiedzi. Trudno się więc dziwić, że mogłem nie zapisać się w Twojej pamięci. Mam jednak nadzieję, że mój list zastanie Cię w dobrym zdrowiu.

Jeśli znalazłbyś chwilę i ochotę, bardzo chciałbym się z Tobą spotkać i porozmawiać. Niemal codziennie bywam w sklepie piśmienniczym Bagshotów. Mam nadzieję, że przyjmiesz moje zaproszenie.

Pozdrawiam
Isaac Bagshot