[7.10.1972] Bal maskowy u Lestrange

Wpadam na Laurenta

Interakcja z wieszczką wciąż dźwięczała jej w głowie, jednak na całe szczęście - kobieta zdawała się załapać aluzję i zostawić ją w spokoju. Pewnie gdyby nie odpuściła, chcąc się wytłumaczyć, albo kontynuowałaby swoje przepowiednie dalej, to Lyssa urządziłaby na balu scenę. Jaką to jeszcze nie była pewna, w przeciwieństwie do tego że wszyscy w okolicy zwróciliby na to uwagę. Robienie scen jednak, było różnie widziane przez socjety, ale najczęściej chyba cechowano ją pejoratywnie, a Dolohov przecież bardzo, ale to bardzo nie chciała zwracać na siebie nieodpowiedniego typu uwagi.

Przemknęła przez salę, w poszukiwaniu nie wiedzieć czego. Może powinna złapać za drinka i z jego pomocą się rozluźnić, albo poszukać jakiegoś konkretniejszego towarzystwa, ale maski utrudniały rozpoznanie z kim mogła mieć do czynienia. Nie chciała też kolejnych, nieprzyjemnych sytuacji więc była rozdarta - mniej więcej do momentu jak spotkała się z jakąś niewidzialną ścianą.

- Przepraszam...? - rzuciła odruchowo, gotowa zrekompensować wpadkę ładnym uśmiechem i może odrobiną uwagi, ale kiedy jej spojrzenie zogniskowało się kimś kto powinien stać i o kogo zahaczyła, nikogo tam nie było. Pustka, jak gdyby tylko się jej wydawało, albo ktoś robił sobie z niej kolejne żarty. Prychnęła więc zniecierpliwiona, robiąc kolejny krok jak gdyby nic i tym sposobem ponownie taranując niemal Laurenta. - Czy to są jakieś żarty? Halo? - wyciągnęła rękę przed siebie, natrafiając na jego ramię. Zmarszczyła brwi, przez chwilą wyczuwając pod ręką materiał szaty i kąty ciała. - Czemu jesteś niewidzialny? Wkradłeś się tutaj? Mam zawołać ochronę?