[Jesień 1972] Równonoc Jesienna - Kiermasz (Wątek główny)

- Tak się nimi martwisz, że powoli stają się faktycznie twoje - rzucił z przekąsem, ale problemem tutaj wcale nie było to, że jej zależało. Oj nie, w końcu Levi całkiem dobrze rozumiał przejmowanie się czymkolwiek innym, tylko nie ludźmi. Wiedział jednak, że będzie obijała się bezwładnie, niczym ptak próbujący umknąć z pomieszczenia przez szybę. Sprawa Widm stała w miejscu, bo najpewniej tak powinno być. Niewymowni rozgrzebywali sprawę, ale przecież Departament Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami robił... nic. Nie tyle, ile zrobić faktycznie mógł.
Chciał jej poradzić, żeby zwyczajnie Knieję spaliła. Natura sama się odrodzi, podnosząc z popiołów niczym feniks, a może widząc nagie pnie i drzewiaste dłonie, ludzie się nieco obudzą. Szczególnie kiedy zza tych osmolonych kikutów spojrzą na nich oczy widm, o wiele wyraźniej niż do tej pory.
Zapłacił sprzedawcy i schował jabłka, nie kwapiąc się do podziękowania czy chociażby kiwnięcia głową. Zwyczajnie się odwrócił, spoglądając na Helloise przelotnie, bo spojrzenie pomknęło gdzieś w bok, szukając najszybszej drogi do wyjścia z placu.
- Twoje życzenie jest dla mnie rozkazem - mruknął, podając jej ramię, zanim oboje nie ruszyli nieco dalej, do prowadzącej dalej uliczki, by tam w spokoju się teleportować.

hela x levi

Postacie opuszczają sesję