[23.09.72, Snowdonia] Dancing through life

— Proszę nie umniejszać własnych zasług — odezwała się, żartując. — Proces selekcji był niezwykle rygorystyczny. Kandydaci musieli spełniać bardzo konkretne kryteria, to jest być czarujący i zdolni utrzymać mnie na parkiecie dłużej niż jedną piosenkę.
Było jej nad wyraz wygodnie tam, gdzie stała — blisko Icarusa. Niechętnie więc cofnęła dłoń z jego ramienia. Palce musnęły jeszcze materiał rękawa, ociągając się z rozstaniem zanim Mona ustąpiła rozsądkowi i przypomniała sobie o towarzystwie.
— Świat jednak bywa zaskakująco mały. Cześć, miło was widzieć — dodała pogodnie, przenosząc spojrzenie na stojącą przed nimi dwójkę. — Oj, tam, Ari, przyznaję, rola osoby towarzyszącej leży ci wyjątkowo dobrze. Rozważam zatrudnienie cię na stałe.
Panna Rowle zaakcentowała miękko zdrobnienie z paskudną satysfakcją kogoś, kto wiedział, że właśnie zaznaczył swoją prywatną wyłączność…
— Ja jestem od Ger — wyjaśniła. — A wy? Przyszliście razem?
O ile domyśliła się, że Millie Moody była również od strony panny młodej, tak w jej głosie wybrzmiała naturalna ciekawość o relację łączącą ją z Basilem. Nie byłoby to dla istotne, gdyby nie fakt, że była chorobliwa zazdrosna dzień lub dwa dni temu.