Skrytka bankowa
| Łącznie zdobytych | Do wykorzystania |
|---|---|
| PD | PD |
![[+]](/images/collapse_collapsed.png "[+]")
Bonusy| Fiolka Smoczej Oliwy (Fiolka zawierająca Smoczą Oliwę. (1/1) |
| Tajemnicza gruda węgla (Ciepła, przyjemna w dotyku gruda węgla, z pewnością magiczna. Cały czas pulsuje miękkim, czerwonym światłem. Można ogrzać się nią nawet w najzimniejszą noc, ale trzeba być uważnym: zbyt mocne ściśnięcie jej sprawi, że pęknie, a wokół rozsypią się iskry wzniecające gwałtowny pożar.) |
| Mikstura chroniąca przed zimnem (2/2) (Wypicie porcji tejże mikstury rozgrzewa ciało i pomaga wytrwać nawet w najcięższych warunkach przez okres do dziesięciu godzin. Czarodziej, który ją spożył staje się tak gorący, że na zimnie jego ciało paruje. Jest w stanie ogrzać innych, ale trzeba zbierać z niego szron utrudniający widzenie. Bezpieczny dla mięsożerców, nie zawiera alergenów.) |
| Wesoły grzaniec (Mała butelka zimowego napoju alkoholowego, która w magiczny sposób poprawia nastrój. Picie go sprawia, że zapomina się o problemach. Pomaga w zaśnięciu. Bezpieczny dla wegetarian, nie zawiera alergenów.) |
| Runa ochronna (Anáil na Gealaí) (Irlandzka runa poświęcona przez kapłanów Matki. Ma postać niewielkiego kamienia wiszącego na rzemieniu, z wyrytym na nim ciągiem znaków. Zaciśnięcie na nim dłoni czyni posiadacza niewidzialnym w świetle księżyca na okres jednej doby. Jednokrotnego użytku.) |
Wiosna 1972
Nic nie zapowiadało tego jak bardzo ten kwartał przewróci życie Louvain do góry nogami. Początkowe miesiące wydają się z pesrpektywy nawet sielankowe. Wszystko zmieniło się po Baltane, łącznie z samym Louvainem. Po podróży po Limbo wrócił odmieniony i stał się Zimnym, a w jej trakcie towarzyszył Czarnemu Panu przy realizacji jego planów. Dopełniony rytuał miłosny doszczętnie przewartościował jego uczucia i sympatie. Zmuszony do unikania zbędnych kontaktów, by nie rzucić na siebie nawet ciecia podejrzeń. Pomimo tego dalej angażował się w sprawy śmierciożerców, wypełniając powierzone mu misje.
Do czasu sabatu Baltane, Louvaina zajmowały przede wszystkim obowiązki służbowe pracownika ministerstwa oraz sprawy rodzinne. Podczas ataku na polanę ognisk, Louvain towarzyszył Czarnemu Panu w podróży do Limbo. W trakcie podróży zaczerpnął energii ze źródła w zaświatach, a po powrocie stał się jednym z Zimnych. W kolejnych tygodniach maja, starał się ograniczać kontakt z ludźmi i otoczeniem, z wyjątkiem kilku zaufanych osób. Louvain starał się utrzymać w sekrecie fakt stania się Zimnym z obawy o własne bezpieczeństwo. W trakcie starań o zrozumienie istoty swojej nowej natury poszerzał wiedzę i umiejętności z zakresu narkomancji. Na polecenie Lorda Voldemorta, udało mu się zrekrutować w szeregi Naśladowców Czarnego Pana przewodniczącą klubu Spectrum; Cassandrę Fawley.
~ Podczas przydzielonej misji na Baltane, wraz z swoimi towarzyszami z organizacji, stoczył wygraną bitwę w Limbo z istotami, które próbowały powstrzymać ich przed dalszą drogą do źródła.
~ W trakcie podróży u boku Czarnego Pana, dzięki swoim zdolnościom oklumencji udało mu się odeprzeć magię która broniła Limbo przed intruzami, dzięki czemu nie pozwolił na mieszanie mu w jego głowie oraz zmysłach. Udało mu się również rozproszyć iluzje chroniącą sekrety tamtego miejsca.
~ Louvain zaczerpnął energii prosto ze źródła w zaświatach.
~ W trakcie zbierania informacji o Zimnych oraz swoim stanie, pogłębił swoją widzę oraz umiejętności z zakresu nekromancji.
~ Wykorzystał swój spryt oraz charyzmę, by przekonać madam Fawley do współpracy z Czarnym Panem.
~ W trakcie podróży u boku Czarnego Pana, dzięki swoim zdolnościom oklumencji udało mu się odeprzeć magię która broniła Limbo przed intruzami, dzięki czemu nie pozwolił na mieszanie mu w jego głowie oraz zmysłach. Udało mu się również rozproszyć iluzje chroniącą sekrety tamtego miejsca.
~ Louvain zaczerpnął energii prosto ze źródła w zaświatach.
~ W trakcie zbierania informacji o Zimnych oraz swoim stanie, pogłębił swoją widzę oraz umiejętności z zakresu nekromancji.
~ Wykorzystał swój spryt oraz charyzmę, by przekonać madam Fawley do współpracy z Czarnym Panem.
Lato 1972
Lato 72' dla Louvaina okazało się ogromem pracy, nobilitacją, oraz szczyptą rozczarowań. Próbując poukładać swoje prywatne sprawy częściej spotykał się ze ścianą, niż rozwiązaniem problemów. Jednak awans w strukturach organizacji Czarnego Pana, był jego największą motywacją do działania. Zdecydowana większość jego działań w tym okresie była umotywowana jako praca mrocznego sługi.
Rozwój Przymierza w trakcie lata potraktował priorytetowo. Przez swoich współtowarzyszy w walce o nowy porządek został wybrany na nową funkcję. Louvain rozszerzał wpływy organizacji, starając się aby ich mroczne macki sięgały jak najdalej i jak najgłębiej. Udało mu się zrekrutować kilka osób o różnym statusie i umiejętnościach. Starał się też gromadzić informację na temat Zimnych, zdając się w dużej mierze na wiedzę i zdolności Lorda Voldemorta. Dzięki eliksirom imitującym ciepło ludzkiego ciała udało mu się uniknąć zdemaskowania i jednocześnie wciąż funkcjonować w magicznej społeczności bez większych wyrzeczeń. Pojedynek na arenie na oczach publiczności Londynu z byłym partnerem swojej siostry zakończył się niesatysfakcjonującym remisem. W trakcie afterparty po widowisku doszło do regularnej bijatyki z udziałem obecnego kochanka Loretty, oraz przyjaciela Loua - Atreusa. Podczas wesele swojego kuzyna ze strony Blacków, doszło do kilku obyczajowych ekscesów, ponownie z udziałem Alexandra Mulcibera.
Zainspirowany swoimi dokonaniami z wyprawy do Limbo, gdzie znakomicie udało mu się odeprzeć iluzję i złudną magię chroniącą Limbo przed intruzami, kontynuował rozwijanie swoich umiejętności rozpraszania. Po powrocie z zaświatów udało mu się wybudzić z tajemniczego letargu jednego z współtowarzyszy podróży po Limbo; Theona, dzięki magii rozpraszającej. Swoje zdolności oklumenty również wystawiał na próbę, nie pozwalając odczytać Alexandrowi swoich intencji, ani w czasie Afterparty, ani podczas Czarnego Wesela. Oprócz tego praktykował zwykle zaklęcia rozpraszająco-defensywne na treningach praktycznych z Atreusem, a później już na samym Honorowym Pojedynku z Philipem Nottem. (rozpraszanie)
Podczas tych potyczek i pojedynków stosował również zaklęcia translokacji jako swoje główną strategię ofensywy. Tam gdzie potrzebował rozwiązywać konflikty za pomocą magi, najczęściej wybierał właśnie translokacje do obezwładniania przeciwników, a nawet wyrządzania im celowej krzywdy. (translokacja)
W poszukiwaniach nowych kontaktów oraz zasobów ludzkich dla organizacji Czarnego Pana zaczął coraz częściej pojawiać się w okolicach Nokturnu, oraz pod jego powierzchnią. Nie było to możliwe, aby w ciągu jednego kwartału całkowicie wkupił się w łaski tkanki społecznej tego miejsca. Zamiast tego obracał się w towarzystwie osób które miały już wyrobioną pozycję w tym miejscu, zyskując sobie ich przychylność różnymi sposobami. Często pojawiał się w Ataraxii u Ambrosie i bywał też w Głębinie u swojego przyjaciela Stanleya. (znajomość półświatka I)
W trakcie lata Louvain miał wiele okazji do pojawienia się w bliskim towarzystwie kilku wpływowych oraz charyzmatycznych osób. Na polecenie Czarnego Pana, dzięki swojemu sprytowi oraz charyzmie, udało mu się przekonać do dołączenia Cassandry Fawley do organizacji Lorda Voldemorta. Dzięki głosom pozostałych śmierciożerców został wybrany na Lewą rękę Voldemorta co pozwoliło zbudować w kręgach mrocznych sług jego obraz oraz wizerunek jako sprawczego i wpływowego czarodzieja w trwającej wojnie. Po tym wydarzeniu zajął się rekrutacją nowych członków, a przez to miał okazję do bliższego zapoznania się z szerokim spektrum osobowości. Do współpracy udało mu się nakłonić poszukiwanego przez Ministerstwo mordercę Umbriela, niepozorne jednak wciąż niebezpieczne medium z Nokturnu Ambrosie, oraz dziwaczną za to uzdolnioną jasnowidzkę Scyllę. Każda z tych osób była o zupełnie innym usposobieniu, mimo tego Louvainowi udało się wejść na odpowiednie tony i skłonić je do przejścia na słuszną stronę. (charyzma)
Louvain nie należy do najbardziej spostrzegawczych magów, jednak kilka sytuacji których był świadkiem mogło poszerzyć jego dotychczasową perspektywę na otaczający go świat. Przez wzgląd na nowe obowiązki zmuszony był to głębszej analizy zasobów jakimi dysponowała organizacja Czarnego Pana. Na podstawie zestawienia predyspozycji oraz umiejętności jakimi dysponowali śmierciożercy, rozpatrywał jakie szanse do wykorzystania tworzą razem. Rozmyślał i kalkulował w jaki sposób wykorzystać to co już mieli oraz w jaki sposób przygotować kolejne działania w celu realizacji postanowionych osiągnięć. Dzięki zebranym informacjom przez swoich poprzedników, ale również pozostałych popleczników wysuwał wnioski, jakie operacje mogą być najbardziej efektywne i jednocześnie najbardziej optymalne. (percepcja)
Nowa funkcja w służbie Czarnego Pana wręcz wymusiła na nim szersze pojęcie na temat prawd i praw w magicznym świecie. Nawet jeśli powierzchownie i amatorsko to wciąż chłoną nową wiedzę z tych dziedzin z których świetni były inne osoby, od których potrzebował wsparcia, lub chciał ich przeciągnąć na stronę rebelii. Poszerzył wiedzę teoretyczną z zakresu nekromancji przez wzgląd na stanie się Zimnym, dowiedział się jak działają zdolności osób z darem trzeciego oka, oraz jakimi prawami rządzi się świat półświatka oraz ludzi zza marginesu społecznego. Dowiedział się również jak silna potrafi być prastara magia, która złączyła go z Cynthią rytuałem miłosnym, oraz jak wygląda żywot magów na odludziu jak stara Szeptucha i posłuszna roślinność chroniąca jej chatkę. Dostatecznie sporo razy musiał mierzyć się z całkiem nowymi dla niego sytuacjami, by zrozumieć jak jeszcze wiele tajemnic skrywa przed nim świat. (wiedza o świecie)
Zarządzanie zasobami ludzkimi to przydatna umiejętność, zwłaszcza kiedy zarządza się najbardziej oddanymi wyznawcami woli Czarnego Pana. Louvain szybko musiał wskoczyć w nowe buty lidera w służbie zła. Grał w kilku drużynach w swoim życiu, więc wiedział na czym polega praca z grupą, ale to tutaj po raz pierwszy musiał wyznaczać polecenia, a nie tylko je wykonywać. Uczył się w trakcie i szybko wyciągał wnioski. Zrozumiał, że jeśli chce mieć posłuch wśród grupy, a jego rozkazy mają zostać wypełnione należycie, musi mądrze dopierać osoby do zadań. Liczyły się nie tylko poszczególne umiejętności i predyspozycje, ale również ich usposobienie oraz to czy potrafią ze sobą współpracować. W okresie letnim opracował kilka zadań dobierając do nich ludzi według własnego uznania, dzięki czemu udało się wykonać zakładany plan niemalże w całości. (dowodzenie)
Sam stanął naprzeciwko grupy aurorów, która próbowała pokrzyżować plany Czarnego Pana. Zaczerpnął ze źródła w zaświatach i jako jedyny z popleczników powrócił z Limbo nie tracąc przy tym zmysłów, lub nie wpadając w śpiączkę. Niedługo potem został wybrany przez śmierciożercze vox populi na nową lewą rękę Lorda Voldemorda. Louvain i tak miał już o sobie duże mniemanie, ale połączenie tych ostatnich wydarzeń w tak krótkim czasie spotęgowało jego narcyzm. Uważa się za najlepszego we wszystkim co robi i za dużo bardziej wartościowego czarodzieja od wszystkich.(Primadonna)
Zbyt mocno dał się wciągnąć w struktury organizacji Czarnego Pana by teraz choćby nawet pomyśleć o odejściu od czarnoksiężnika. Był świadkiem jakiego upodlenia doświadczył czarodziej, który pełnił jego rolę w rebelii zanim objął ją Louvain. Dodatkowo przyjmując nowe obowiązki, odnowił swoją przysięgę wierności przed Mistrzem. Nie widzi dla siebie innej drogi, niż droga w kierunku wojny. Jest bezwzględnie oddany rozkazom Lorda Voldemorta.(Lojalność organizacji)
Podczas tych potyczek i pojedynków stosował również zaklęcia translokacji jako swoje główną strategię ofensywy. Tam gdzie potrzebował rozwiązywać konflikty za pomocą magi, najczęściej wybierał właśnie translokacje do obezwładniania przeciwników, a nawet wyrządzania im celowej krzywdy. (translokacja)
W poszukiwaniach nowych kontaktów oraz zasobów ludzkich dla organizacji Czarnego Pana zaczął coraz częściej pojawiać się w okolicach Nokturnu, oraz pod jego powierzchnią. Nie było to możliwe, aby w ciągu jednego kwartału całkowicie wkupił się w łaski tkanki społecznej tego miejsca. Zamiast tego obracał się w towarzystwie osób które miały już wyrobioną pozycję w tym miejscu, zyskując sobie ich przychylność różnymi sposobami. Często pojawiał się w Ataraxii u Ambrosie i bywał też w Głębinie u swojego przyjaciela Stanleya. (znajomość półświatka I)
W trakcie lata Louvain miał wiele okazji do pojawienia się w bliskim towarzystwie kilku wpływowych oraz charyzmatycznych osób. Na polecenie Czarnego Pana, dzięki swojemu sprytowi oraz charyzmie, udało mu się przekonać do dołączenia Cassandry Fawley do organizacji Lorda Voldemorta. Dzięki głosom pozostałych śmierciożerców został wybrany na Lewą rękę Voldemorta co pozwoliło zbudować w kręgach mrocznych sług jego obraz oraz wizerunek jako sprawczego i wpływowego czarodzieja w trwającej wojnie. Po tym wydarzeniu zajął się rekrutacją nowych członków, a przez to miał okazję do bliższego zapoznania się z szerokim spektrum osobowości. Do współpracy udało mu się nakłonić poszukiwanego przez Ministerstwo mordercę Umbriela, niepozorne jednak wciąż niebezpieczne medium z Nokturnu Ambrosie, oraz dziwaczną za to uzdolnioną jasnowidzkę Scyllę. Każda z tych osób była o zupełnie innym usposobieniu, mimo tego Louvainowi udało się wejść na odpowiednie tony i skłonić je do przejścia na słuszną stronę. (charyzma)
Louvain nie należy do najbardziej spostrzegawczych magów, jednak kilka sytuacji których był świadkiem mogło poszerzyć jego dotychczasową perspektywę na otaczający go świat. Przez wzgląd na nowe obowiązki zmuszony był to głębszej analizy zasobów jakimi dysponowała organizacja Czarnego Pana. Na podstawie zestawienia predyspozycji oraz umiejętności jakimi dysponowali śmierciożercy, rozpatrywał jakie szanse do wykorzystania tworzą razem. Rozmyślał i kalkulował w jaki sposób wykorzystać to co już mieli oraz w jaki sposób przygotować kolejne działania w celu realizacji postanowionych osiągnięć. Dzięki zebranym informacjom przez swoich poprzedników, ale również pozostałych popleczników wysuwał wnioski, jakie operacje mogą być najbardziej efektywne i jednocześnie najbardziej optymalne. (percepcja)
Nowa funkcja w służbie Czarnego Pana wręcz wymusiła na nim szersze pojęcie na temat prawd i praw w magicznym świecie. Nawet jeśli powierzchownie i amatorsko to wciąż chłoną nową wiedzę z tych dziedzin z których świetni były inne osoby, od których potrzebował wsparcia, lub chciał ich przeciągnąć na stronę rebelii. Poszerzył wiedzę teoretyczną z zakresu nekromancji przez wzgląd na stanie się Zimnym, dowiedział się jak działają zdolności osób z darem trzeciego oka, oraz jakimi prawami rządzi się świat półświatka oraz ludzi zza marginesu społecznego. Dowiedział się również jak silna potrafi być prastara magia, która złączyła go z Cynthią rytuałem miłosnym, oraz jak wygląda żywot magów na odludziu jak stara Szeptucha i posłuszna roślinność chroniąca jej chatkę. Dostatecznie sporo razy musiał mierzyć się z całkiem nowymi dla niego sytuacjami, by zrozumieć jak jeszcze wiele tajemnic skrywa przed nim świat. (wiedza o świecie)
Zarządzanie zasobami ludzkimi to przydatna umiejętność, zwłaszcza kiedy zarządza się najbardziej oddanymi wyznawcami woli Czarnego Pana. Louvain szybko musiał wskoczyć w nowe buty lidera w służbie zła. Grał w kilku drużynach w swoim życiu, więc wiedział na czym polega praca z grupą, ale to tutaj po raz pierwszy musiał wyznaczać polecenia, a nie tylko je wykonywać. Uczył się w trakcie i szybko wyciągał wnioski. Zrozumiał, że jeśli chce mieć posłuch wśród grupy, a jego rozkazy mają zostać wypełnione należycie, musi mądrze dopierać osoby do zadań. Liczyły się nie tylko poszczególne umiejętności i predyspozycje, ale również ich usposobienie oraz to czy potrafią ze sobą współpracować. W okresie letnim opracował kilka zadań dobierając do nich ludzi według własnego uznania, dzięki czemu udało się wykonać zakładany plan niemalże w całości. (dowodzenie)
Sam stanął naprzeciwko grupy aurorów, która próbowała pokrzyżować plany Czarnego Pana. Zaczerpnął ze źródła w zaświatach i jako jedyny z popleczników powrócił z Limbo nie tracąc przy tym zmysłów, lub nie wpadając w śpiączkę. Niedługo potem został wybrany przez śmierciożercze vox populi na nową lewą rękę Lorda Voldemorda. Louvain i tak miał już o sobie duże mniemanie, ale połączenie tych ostatnich wydarzeń w tak krótkim czasie spotęgowało jego narcyzm. Uważa się za najlepszego we wszystkim co robi i za dużo bardziej wartościowego czarodzieja od wszystkich.(Primadonna)
Zbyt mocno dał się wciągnąć w struktury organizacji Czarnego Pana by teraz choćby nawet pomyśleć o odejściu od czarnoksiężnika. Był świadkiem jakiego upodlenia doświadczył czarodziej, który pełnił jego rolę w rebelii zanim objął ją Louvain. Dodatkowo przyjmując nowe obowiązki, odnowił swoją przysięgę wierności przed Mistrzem. Nie widzi dla siebie innej drogi, niż droga w kierunku wojny. Jest bezwzględnie oddany rozkazom Lorda Voldemorta.(Lojalność organizacji)
Jesień 1972
Kwartał w trakcie