16.02.2026, 17:29 ✶
Nastoletnia Mona wydęła usta w dziubek, ponieważ retoryka i występy publiczne nigdy nie należały do jej najmocniejszych stron. Pochodziła co prawda z rodziny, która niegdyś była wędrownymi kuglarzami, ale bogowie nie obdarzyli jej ani talentem do przemawiania, ani szczególną charyzmą.
— No dobrze, skoro szanowni panowie domagają się legendy… Tak się składa, że parę walijskich znam, słuchajcie — Mona wyszczerzyła się, odchrząknęła, przyłożyła dłoń do piersi. — Penmynydd, co po walijsku oznacza „szczyt góry”, ma pewną legendę. To taka wiocha, jakby co. W Penmynydd, niedaleko dworskiej farmy, żył smok.
Zmiana tonu nastąpiła błyskawicznie.
— Zginie dziedzic! — zachrypiała. — Zginie przez bestię! Oczywiście lord, czy inny hrabia z dupy uznał, że najlepszym sposobem na pokonanie przeznaczenia będzie odesłanie problemu do Anglii. Smoka trzeba przechytrzyć, nie przegonić — dodała już innym głosem. Dziewczyna pochyliła się, dłonią nakreślając w powietrzu kształt jamy. — Więc wykopał dół. Na jego dnie postawił wypolerowany kocioł. Smok przyleciał, zajrzał i zobaczył potwora.
Rowle natychmiast warknęła gardłowo, odgrywając gada:
— ŚMIESZ MNIE NAŚLADOWAĆ?! Bił się z własnym odbiciem tak długo aż padł z wyczerpania. A wtedy ciach! — przecięła powietrze dłonią. — Smok martwy. Zakopany. Spokój. Cisza. Oczywiście, to nie był koniec historii…
— No dobrze, skoro szanowni panowie domagają się legendy… Tak się składa, że parę walijskich znam, słuchajcie — Mona wyszczerzyła się, odchrząknęła, przyłożyła dłoń do piersi. — Penmynydd, co po walijsku oznacza „szczyt góry”, ma pewną legendę. To taka wiocha, jakby co. W Penmynydd, niedaleko dworskiej farmy, żył smok.
Zmiana tonu nastąpiła błyskawicznie.
— Zginie dziedzic! — zachrypiała. — Zginie przez bestię! Oczywiście lord, czy inny hrabia z dupy uznał, że najlepszym sposobem na pokonanie przeznaczenia będzie odesłanie problemu do Anglii. Smoka trzeba przechytrzyć, nie przegonić — dodała już innym głosem. Dziewczyna pochyliła się, dłonią nakreślając w powietrzu kształt jamy. — Więc wykopał dół. Na jego dnie postawił wypolerowany kocioł. Smok przyleciał, zajrzał i zobaczył potwora.
Rowle natychmiast warknęła gardłowo, odgrywając gada:
— ŚMIESZ MNIE NAŚLADOWAĆ?! Bił się z własnym odbiciem tak długo aż padł z wyczerpania. A wtedy ciach! — przecięła powietrze dłonią. — Smok martwy. Zakopany. Spokój. Cisza. Oczywiście, to nie był koniec historii…
Koniec sesji
Sweet, mourning lamb
There's nothing you can do
Bound to suffering eternal through
the sins of their fathers committed
long before their conception
There's nothing you can do
Bound to suffering eternal through
the sins of their fathers committed
long before their conception