16.02.2026, 21:43 ✶
Longbottom skinął głową na ostrzeżenie Dory, starając się bardziej uważnie patrzeć pod nogi, zamiast tylko rozglądać się na boki. Podłoga w tych podziemiach już zdołała zaserwować im jedną nieprzyjemną przygodę; nie było powodu, aby kusić los i szukać kolejnej. Zwłaszcza że nie wiadomo było, jak głęboko jeszcze mogły ciągnąć się te tunele. Bo przecież, nawet jeśli znajdą kogoś z poprzedniej drużyny Zakonu Feniksa, to przecież nie wiadomo było, czy to, czego oryginalnie szukali, nie znajdowało się gdzieś głę…
Jego rozmyślania zostały gwałtownie przerwane, gdy z ust Jonathana wypłynęło jedno słowo. Cormac. Erik nie zdołał się jednak zbytnio przyjrzeć postaci skrytej w jednej z klatek, bo zaraz pojawił się kolejny problem. Westchnął ciężko, gdy dotarło do niego, że otaczające ich zbroje wcale nie służyło jako element dekoracyjny lochu, ale mogły też pełnić funkcję ochronną. I raczej nie będą się zachowywać, jak zbroje na przerwie w Hogwarcie, pomyślał tępo Erik. Ci rycerze raczej nie schodzili z piedestałów, aby zacząć okładać siebie nawzajem mieczami lub grać w piłkę przy pomocy jednego z hełmów. Czy naprawdę wszystko w tym miejscu musiało być jakąś śmiertelną pułapką?
Erik zmrużył mimowolnie oczy, gdy Dora wyczarowała świetlistą kulę, po czym sam szybko otaksował wzrokiem otoczenie. Trójka przeciwników. Cóż, będą musieli sobie jakoś poradzić. Machnął kilka razy różdżką, widząc przeciwników nadchodzących z dwóch stron. W kierunku dwóch zbroi, którym przypadł do gustu Jonathan, posłał zaklęcie mające wyczarować tuż pod ich stopami napiętą świecącą linę; nawet jeśli upadek ich nie unieszkodliwi raz na zawsze, to na pewno spowolni. Drugie zaklęcie Erik posłał w sufit nad pojedynczą zbroją, która kierowała się ku niemu i Dorze. Jedna część uprzęży miała przyczepić się do sufitu, a druga pochwycić przeciwnika. To powinno ułatwić im nieco manewrowanie na tej przestrzeni.
Jego rozmyślania zostały gwałtownie przerwane, gdy z ust Jonathana wypłynęło jedno słowo. Cormac. Erik nie zdołał się jednak zbytnio przyjrzeć postaci skrytej w jednej z klatek, bo zaraz pojawił się kolejny problem. Westchnął ciężko, gdy dotarło do niego, że otaczające ich zbroje wcale nie służyło jako element dekoracyjny lochu, ale mogły też pełnić funkcję ochronną. I raczej nie będą się zachowywać, jak zbroje na przerwie w Hogwarcie, pomyślał tępo Erik. Ci rycerze raczej nie schodzili z piedestałów, aby zacząć okładać siebie nawzajem mieczami lub grać w piłkę przy pomocy jednego z hełmów. Czy naprawdę wszystko w tym miejscu musiało być jakąś śmiertelną pułapką?
Erik zmrużył mimowolnie oczy, gdy Dora wyczarowała świetlistą kulę, po czym sam szybko otaksował wzrokiem otoczenie. Trójka przeciwników. Cóż, będą musieli sobie jakoś poradzić. Machnął kilka razy różdżką, widząc przeciwników nadchodzących z dwóch stron. W kierunku dwóch zbroi, którym przypadł do gustu Jonathan, posłał zaklęcie mające wyczarować tuż pod ich stopami napiętą świecącą linę; nawet jeśli upadek ich nie unieszkodliwi raz na zawsze, to na pewno spowolni. Drugie zaklęcie Erik posłał w sufit nad pojedynczą zbroją, która kierowała się ku niemu i Dorze. Jedna część uprzęży miała przyczepić się do sufitu, a druga pochwycić przeciwnika. To powinno ułatwić im nieco manewrowanie na tej przestrzeni.
(Kształtowanie) Wyczarowanie napiętej świetlistej liny na drodze obu zbroi, które chcą zaatakować Jonathana x1 (chyba, że jedna lina nie zadziała na dwie naraz, no to wtedy na jedną)
Rzut PO 1d100 - 69
Sukces!
Sukces!
(Kształtowanie) Wyczarowanie świetlistej uprzęży nad zbroją, która chce zaatakować Erika i Dorę x1
Rzut PO 1d100 - 75
Sukces!
Sukces!
the he-wolf of godric's hollow
❝On some nights, the moon thinks about ramming into Earth,
slamming into civilization like some kind of intergalactic wrecking ball.
On other nights, it's pretty content just to make werewolves.❞
❝On some nights, the moon thinks about ramming into Earth,
slamming into civilization like some kind of intergalactic wrecking ball.
On other nights, it's pretty content just to make werewolves.❞