Schody zabłyszczały od magii, schodek po schodku tworząc się na ich oczach i konstruując przejście na piętro, gdzie znajdowała się właśnie nieznajoma dziewczyna. Dora słuchała jej uważnie i ciężko było jej powiedzieć, że rozumiała z jej opowieści cokolwiek konkretnego. Znaczy tak, rozumiała cały ciąg, ale podobnie jak Erik, ciężko jej było zdecydować się kiedy powinna umieścić moment, w jakim dziewczyna pojawiła się w zamku. Dawno temu, kiedy według opowieści kwintopendy pierwszy raz zostały stworzone, czy może to miejsce wcale nie było aż takie porzucone jak mogło się do tej pory wydawać i na przestrzeni lat ktoś do niego się dobił?
Kiedy się cofnęła, Dora wyraźnie się zawahała, ostatecznie nie decydując się na to, żeby wspiąć się do niej po schodach. Nie chciała jej bardziej wystraszyć czy zaniepokoić, dlatego pozwoliła Erikowi spróbować ją przekonać. Kto wie, może jego słowa miały sprawić, że nieznajoma zdecyduje się sama zejść i im w jakikolwiek sposób zaufać. W końcu nie wyglądali chyba aż tak strasznie, prawda? A nawet jeśli, to chyba do tej pory nie zrobili chyba jeszcze niczego, co faktycznie mogłoby ją zaniepokoić. W końcu odpowiadała na ich pytania chętnie, nawet jeśli wydawała się mieć w pamięci wyraźne luki.
Crawley zastanawiała się, z czego to wynikało. Ile faktycznie czasu musiała spędzić tutaj, na odludziu, w zamku całkowicie pustym a do tego - zamknięta niczym księżniczka w wieży. Rozejrzała się nawet dookoła raz jeszcze, jakby chciała się upewnić że otaczające ich odczynniki i fiolki faktycznie były okropnie stare i do niczego się nie nadawały, ale kiedy sobie tak tu stali i rozmawiali, obraz nie zmienił się jakoś drastycznie.
- Nie musisz od razu wychodzić razem z nami, jeśli bardzo nie chcesz. Możesz... możesz najpierw tylko zejść do nas? Żebyśmy wiedzieli, ze na pewno nic ci nie jest? - zaproponowała miękko, próbując jednak dorzucić jakieś swoje trzy grosze do tego, co mówił Erik. Małe kroczki, czy jakoś tak. A potem będą mogli kombinować dalej, jak już uda im się nieco lepiej ją obejrzeć i upewnić się, że oprócz wygłodzenia na pewno nic jej nie było.
But I have promises to keep,
And miles to go before I sleep.