Opętańcy

Opętańcy

Dla czarodziejów istnienie ducha nie jest niczym obcym. Wiele z nich poznają już w szkole, gdzie dowiadują się, że silne przywiązanie do świata żywych może skutecznie uniemożliwić duszy odejście na drugą stronę, więżąc człowieka w postaci niematerialnego bytu. Duchy, które wróciły zza bram Limbo do świata żywych są napędzone różnego rodzaju czynnikami: niedokończonymi sprawami, wyrzutami sumienia, strachem przed przejściem na drugą stronę czy zwykłym pragnieniem kontynuowania doczesnej egzystencji. Chociaż większość bytów niematerialnych może wieść całkiem spokojne nie-życie w formie zwykłego widziadła, próbując znaleźć swoje odkupienie, tak niektóre duchy są dużo bardziej nieustępliwe w swych działaniach. Chcą one nie tylko funkcjonować w świecie żywych, ale też na powrót posmakować życia, co prowadzi do tego, że zaczynają szukać ciała godnego opętania. Ze względu na potencjał magiczny najczęściej przejmowane są oczywiście ciała czarodziejów, ponieważ ciała mugoli nie są w stanie czarować, nawet jeżeli duch był za życia niezwykle wprawiony w używaniu magii. Ponieważ różdżki wybierają swoich właścicieli na podstawie ich cech charakteru, po opętaniu ciała różdżka najpewniej odmówi posłuszeństwa nowemu właścicielowi. Opętaniec nie pamięta tego jak wyglądają zaświaty – jest w stanie przypomnieć sobie jedynie swoją silną chęć powrotu do świata żywych. W doborze ciała duch kieruje się swoimi osobistymi preferencjami. Niektóre duchy decydują się na przypadkową ofiarę, podczas gdy inne spędzają wiele czasu na znalezieniu odpowiedniego celu. Poszukują osób, które odpowiadają im pod względem wieku, aparycji, pochodzenia czy odpowiednio wysokiego potencjału magicznego. Z oczywistych względów opętanie kogoś jest nielegalne i wykrycie go przez Ministerstwo Magii skończy się zleceniem egzorcyzmu.

Jak zostać opętańcem?

Po śmierci duch trafia do bram Limbo, gdzie staje przed decyzją o przejściu na drugą stronę. Zamiast tego, wybiera powrót do świata żywych. W tej formie może od razu próbować opętać kogoś lub przez dłuższy czas egzystować jako byt niematerialny, szukając odpowiedniej ofiary. Innym sposobem jest przemknięcie się z Limbo do świata żywych podczas wigilii święta Samhain lub Beltane. Wtedy duch ma możliwość opętania człowieka, choć po powrocie nie pamięta swojego pobytu w Limbo. Duch może również zostać zapieczętowany w naczyniu przez egzorcystę. Jeśli uda mu się uciec, czy to przez uchylenie naczynia, czy przez wytarcie zaklęć, wraca do postaci niematerialnej. W tej formie egzystuje w świecie żywych i może ponownie próbować opętać człowieka.

Stosunek Duszy do Ciała

Czy człowiek mógłby z własnej woli zgodzić się na opętanie? Owszem, mógłby to zrobić, jednak nigdy nie powinien liczyć na to, że duch w pewnym momencie po prostu odstąpi i pozwoli człowiekowi żyć dalej, jakby nigdy nic się nie wydarzyło. W pierwszej fazie opętania duch staje się dosłownie zachłyśnięty możliwością kontynuowania swojej egzystencji w jednym ciele. Zalewa go fala emocji, odczuć i bodźców, która od razu zaczyna działać na nich jak narkotyk, od którego momentalnie się uzależniają. Ciało staje się wówczas zasobem, a jego oryginalny właściciel i intruz w formie ducha odgrywają rolę mocarstw, które się o nie ścierają. Gdy obie strony zostają popchnięte do ostateczności, żadna z nich nie chce się wycofać, jednak... To duch ma zazwyczaj większą przewagę, zwłaszcza jeśli odpowiednio zręcznie dobierze sobie ofiarą. Nawet minimalne doświadczenie z Limbo daje duchom ogromny zapas sił, który są w stanie wykorzystać przeciwko swojemu rywalowi. Niektóre duchy są w stanie już w pierwszych fazach opętania zepchnąć gospodarza na samo dno ich wspólnej świadomości i zdusić go w zarodku, zyskując praktycznie niepodzielną władzę nad ciałem. Nie wszystkim duchom się to jednak udaje, co często owocuje w intensywnej walce o kontrolę nad ciałem, która nie raz bywa bardzo zażarta.

Zagrożenia i egzorcyzmy

Głównym zagrożeniem dla nie-życia opętańców, którzy zdołali pozyskać dla siebie nowe ciało, są przede wszystkim żywi. Znaczna większość opętańców decyduje się na porzucenie rodziny gospodarza swego ciała i jak najszybciej zmienić swoje środowisko, aby uniknąć wykrycia. To właśnie ze strony rodziny, znajomych i współpracowników wywodzi się ryzyko skontaktowania z Departamentem Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami, który mógłby wysłać swoich egzorcystów na inspekcję do danej osoby. Niektórzy zapewne sugerowaliby też unikać zbyt bliskich kontaktów z kapłankami i kapłanami kultu kowenu Whitecroft, którzy również bywają obeznani w sztuce komunikowania się z duchami i odsyłania ich z powrotem do Limbo. Co jednak się dzieje, jeśli egzorcyście udaje się wytropić opętańca? Cóż, wówczas duch staje się zdany na siebie i musi walczyć z magią swoich przeciwników, aby czmychnąć w odpowiednim momencie, zanim egzorcysta zdoła zamknąć go w zapieczętowanym naczyniu, z którego nie jest już tak łatwo uciec. W przypadku, gdy duch zostanie wyegzorcyzmowany, a następnie w odpowiednim okresie odesłany z powrotem do Limbo, jedynym sposobem na powrót do świata żywych jest ponowne przekroczenie bram w okolicy święta Beltane lub Samhain, kiedy granice między światami żywych i umarłych zapadają się, pozwalając obu stronom na bardziej stabilny kontakt. Istnieje jednak szansa, że duch zostanie zapieczętowany w naczyniu na wieczność – z dobrze skonstruowanego więzienia uwolnić go może tylko ślepy los.

Mechanika opętańców

Grając opętańcem, gramy duchem opętującym ciało. W przypadku egzorcyzmu, postać stanie się drugoplanowym duchem. W dodatkowym poście tego wątku znajduje się szczegółowa instrukcja właściwego wypełniania karty postaci, z którą należy się zapoznać.

Każdy opętaniec jest zobowiązany do dobrania zawady genetyki na poziomie od 0 do III. Z zawady wynikającej z bycia duchem nie można zrezygnować. Poziom dopasowujecie sami na podstawie waszej wizji postaci, z wyraźnym zaznaczeniem, że na podstawie podejmowanych przez was na fabule działań, ten poziom może się zmienić.

Zawada – Walka o ciało ✶
Waga	Fabularny i mechaniczny opis
0	Twoja siła woli całkowicie stłamsiła nosiciela, spychając go w odmęty twojej podświadomości, z której już prawdopodobnie nigdy nie uda mu się wrócić. Rodzina, znajomi i współpracownicy zdają się nie zauważać jakichkolwiek zmian u osoby, której ciało przejąłeś.
I	Początkowe starcie o kontrolę nad ciałem zakończyło się twoim zwycięstwem, ale oryginalny właściciel ciała wciąż stawia opór. Od czasu do czasu doświadczasz krótkotrwałych omamów słuchowych lub wzrokowych związanych z życiem poprzedniego właściciela. Osoby z otoczenia mogą zauważyć drobne zmiany w zachowaniu, ale nie są one na tyle znaczące, by wzbudzić podejrzenia.
II	Walka o kontrolę nad ciałem jest bardziej intensywna. Oryginalny właściciel ciała regularnie próbuje odzyskać kontrolę, co skutkuje częstymi omamami i zakłóceniami w twoim codziennym funkcjonowaniu. Twoje sny są pełne wspomnień poprzedniego właściciela, a osoby z otoczenia zaczynają dostrzegać, że coś jest nie tak. Mogą pojawić się pierwsze podejrzenia i próby zrozumienia przyczyny dziwnych zachowań.
III	Gospodarz ciała ma wyjątkową mocną wolę i walczy z tobą na wszystkich możliwych frontach. Doznajesz przypadkowych omamów słuchowych, dręczą cię przedziwne sny związane z życiem poprzedniego właściciela ciała i masz wrażenie, że każda chwila rozproszenia może sprawić, że zostaniesz raz na zawsze wypędzony. Osoby z otoczenia oryginalnego właściciela ciała zdają się podejrzewać, że coś jest nie tak. Mogą cię szukać, zgłosić się do służb, skontaktować z egzorcystą lub nawet próbować odkryć przyczynę twojego dziwnego zachowania na własną rękę.
Odzyskiwanie kontroli
Na poziomach II oraz III w opisie zawady należy zawrzeć znaczące zachowanie, które drażni oryginalnego właściciela ciała. Za każdym razem, kiedy postać dopuści się związanego z tym czynu, musi wykonać rzut kością na Charyzmę. Niepowodzenie skutkuje kilkuminutową utratą kontroli nad ciałem.
Kto został opętany?
Pamiętaj, żeby uzasadnić wybór i mniej-więcej opisać kim była opętana postać przed przejęciem jej ciała. Nie opisuj tutaj jej biografii, ale wyraźnie odnieś się do jej przeszłości i otoczenia, jeżeli jest dla ciebie zagrożeniem.

Dodatkowe możliwości

Poniżej prezentowany jest zestaw przewag i zawad, które każdy opętaniec może dobrać dobrowolnie wedle swojego uznania.

Przewaga – Opuszczenie powłoki
Waga	Fabularny i mechaniczny opis	Rzut
II	Jesteś w stanie tymczasowo opuścić ciało nosiciela, pozostawiając je w stanie zawieszenia, aby zwiedzić okolicę w formie ducha. Umiejętność działa na tych samych zasadach co Eksterioryzacja, ale możesz użyć jednocześnie Opętania zwierzęcia.	Nekromancja

Przewaga – Opętanie zwierzęcia
Waga	Fabularny i mechaniczny opis	Rzut
I	Dzielisz swoją energię, aby jednocześnie kontrolować własne ciało oraz wpłynąć na dowolne zwierzę w okolicy, by móc poruszać się i widzieć wszystko jego oczyma. Podczas opętania rejestrujesz zapachy i dźwięki, które po opuszczeniu ciała stają się jego własnymi wspomnieniami. Nie możesz użyć go do ataku ani pościgu – służy obserwacji.	Nekromancja

Zawada – Degeneracja ciała
Waga	Fabularny i mechaniczny opis
II	Wybrane ciało nie jest dobre do tego, aby gościć w sobie dwie dusze jednocześnie, co negatywnie przekłada się na stan twojej cielesnej powłoki. Szybciej się męczysz i miewasz stałe problemy ze zdrowiem – bóle stawów, niewydolność krążeniowo-oddechową, podwyższoną skłonność do łamania kości lub niewydolność narządów. Raz w kwartale musi zbadać cię uzdrowiciel i przepisać ci medykamenty, inaczej opętane ciało umrze.

Zawada – Niestabilna sygnatura magiczna
Waga	Fabularny i mechaniczny opis
II	Nie udało ci się odpowiednio dobrze dopasować do swojej nowej powłoki cielesnej. Każde rzucenie zaklęcia wymaga od ciebie dwóch rzutów kością. Spośród uzyskanych wyników obowiązuje cię niższy.