09.03.2026, 11:52 ✶
Parsknął śmiechem, bo Astoria nie zdawała sobie nawet sprawy z tego, jak blisko prawdy była. Czyż nie biegał po krzakach z Nicholasem, tuż przed tym jak mieli zamordować mugolaków? Czyż nie uganiał się za chwastami z Charlesem, byleby tylko Victoria się nie dowiedziała? Czyż nie przedzierał się przez las, gubiąc całkowicie orientację i polegając na tych, którzy ją mieli, żeby siać zniszczenie i... strach, który dotykał również czarownice? I chociaż Avery nie miała tego na myśli, to trafiło w sedno. Jednak wpisanie tego nietypowego hobby do rodzinnej kroniki przykryłoby cieniem rodowe nazwisko. Każdy wiedział, że poglądowo było im niezwykle blisko Czarnego Pana. Oficjalnie jednak nigdy nie opowiedzieli się za żadną ze stron, a teraz... W obliczu tej wielkiej tragedii organizowali licytację, przykrytą płaszczykiem półprawd, których nikt nie skonfrontuje z rzeczywistością. Komu tak naprawdę przekażą zebraną sumę na licytacji? Bo oczywistym było, że nie szlamom.
- Ranisz mnie - chwycił się teatralnym gestem za serce. Nie wierzyła mu: oczywiście, że nie. Nie spodziewał się, że będzie inaczej. - A ty? Co tu robisz sama, po ciemku? Wiem, że jest tu bezpiecznie, w końcu to rodzinna posiadłość, lecz... Przezorny zawsze ubezpieczony, szczególnie w tych czasach.
To było odbicie piłeczki. Szukał Astorii przez cały bal, chociaż nie można było powiedzieć, że zaglądał każdej kobiecie w maskę. Rozglądał się za nią, wciągał woń powietrza i perfum innych kobiet, spodziewając się, że w końcu dostrzeże tę jedną. Tak się jednak nie stało. Po spotkaniu z Agathą był rozedrgany, miał ochotę uciec i był właśnie w trakcie realizacji tego planu, gdy pojawiła się ona. Niczym anioł śmierci na końcu ścieżki życia.
- Było męcząco - odpowiedział gładko, ukrywając mały element tej skomplikowanej układanki. Agathę. Nie miał pojęcia jak czarownica znalazła się na balu, ale musiał to wyjaśnić. Jego ex wyprowadziła go z równowagi bardziej, niż jakakolwiek kobieta na tym świecie. Spodziewałby się prędzej klątwy od Bellatrix, niż zajadłości durnej kelnerki z Dziurawego Kotła.
Otoczyła palcami jego ramię, a on się uśmiechnął. Było męcząco - w tych słowach zawierał się cały ładunek emocjonalny, towarzyszący mu na balu. Nie lubił bali, szczególnie maskowych. Czuł, że traci wtedy kontrolę. Dodajmy do tego Agathę i niechybną rozmowę z kuzynem w następnych dniach, bo przecież ten pomógł mu pozbyć się natrętnej ex. Dlatego gdy Astoria rzuciła lekko pytanie o jego towarzystwo, nie skojarzył go z początkowym oskarżeniem o nocne schadzki. Był zmęczony, jego umysł pracował wolniej, a ciało domagało się opadnięcia na miękkie poduszki.
- To będzie dla mnie zaszczyt. I przyszedłem sam - odpowiedział nieco zdziwionym tonem, nie rejestrując z początku drugiego dna w tym pytaniu. - Ty zakładam że również, bo w innym wypadku towarzysz by cię odprowadził.
A przynajmniej tak nakazywała etykieta. Odprowadzić partnerkę a potem ewentualnie wrócić na przyjęcie, żeby zachlać mordę. Najlepiej w bibliotece, tam gdzie nie będzie świadków i plotkarzy. Był niemal pewien, że co najmniej kilku gości właśnie tak zrobiło.
- Dobrze się bawiłaś? Słyszałem, że na licytacji pojawiły się interesujące przedmioty i zebrano całkiem sporą sumę. Niestety nie mogłem dołączyć, nie wiem więc nawet, co dokładnie moja rodzina wyciągnęła ze skarbca - a szkoda, bo chętnie kupiłby chociażby jakiś ciekawy eliksir. Niby miał to za darmo, ale wiedział że gdyby o niego poprosił: zaczęłyby się pytania. Pytania, na które nie chciał odpowiadać.