Korespondencja Morpheusa

Koperta nie zawierała jedynie listu. W złożonej kartce papieru znajdował się mosiężny klucz obwiązany złotą wstążką i drugi – srebrny i większy, zapewne otwierający drzwi do całości budynku. Zapisano na niej:

Morpheusie,

Twój gabinet jest gotowy.

Jeśli zmieniłeś zdanie, zwróć klucze do Praw Czasu, a być może oddam Ci pergaminy, które podpisałeś. Jeśli nie – przyjdź i tak – kompletujemy ostatnie dokumenty przed złożeniem ich do Ministerstwa. Dobrze będzie, jeżeli przeczyta je ktoś, kto nie pracował z nimi od samego początku.

Wszechświat zapewne śmieje się teraz ze mnie bardziej niż dwie dekady temu, skoro wciąż próbuję o ciebie dbać, a jednak mimo braku mojej zgody z wieloma rzeczami, które powiedziałeś podczas balu, w tej jednej najwyraźniej miałeś rację. Nie lubię patrzeć na to, co stało się z Twoimi oczyma.

Pokoje na piętrze niewiele się od siebie różnią, więc wybrałem zwyczajnie taki z widokiem na największe drzewo. Zakładam, że tam będą najchętniej przesiadywać zakupione przeze mnie ptaki. Niewiele więcej mogę teraz zrobić, żeby przywrócić Ci spokój. Może przynajmniej przypomni Ci to o tempie, jakie musisz utrzymać.

V.

@Morpheus Longbottom