16.03.2026, 16:56 ✶
Oboje byli w tym samym miejscu i czytali te same ogłoszenia, które wirowały na wietrze, a jednak zdawali się siebie nie zauważać. Byli po przeciwnych stronach tablicy, oboje pogrążeni w swoich myślach, oboje pragnący zaznać normalności w tym chaotycznym świecie. A jednak gdy subtelne przestąpienie z nogi na nogę nastąpiło, a krok został zrobiony, ich oczy się spotkały. Nie zauważył, kiedy pojawiła się niedaleko, nie dostrzegł jej, zbyt skupiony na tym, co widziały jego ślepia, lustrujące zapisane atramentem pergaminy. Poczuł dziwne ukłucie w okolicy klatki piersiowej, gdy promienie słońca zatrzymały się na moment w czarnych pasmach włosów. Ześlizgnęły się po ciemnych puklach i na moment zajrzały w jej oczy, rozświetliły jasną skórę i odbiły się od ubrania. Zaraz jednak Rodolphus uniósł brew, gdy te miękkie usta wyrzuciły z siebie absurdalne oskarżenie. Zupełnie tak, jakby nie miał absolutnie nic lepszego do roboty, tylko śledzenie Astorii podczas spacerów czy zakupów.
- Proszę wybaczyć, nie wiedziałem że cała ulica została zamknięta na twoje przybycie - odpowiedział z lekka kąśliwie, a jego wzrok ześlizgnął się po położonych na biodrach rękach. Zatrzymał się na moment na papierowych torbach i pakunkach. Zakupy... No tak, niektórzy z lubością oddawali się tego typu zajęciom. Dla niego samego jakiekolwiek zakupy, które nie dotyczyły aparatury przydatnej w jego pracy, były mordęgą. Dlatego dawno pozbył się tego problemu i na ten przykład ubrania zamawiał sową, od lat u tej samej osoby, identyczne marynarki, spodnie, koszule i buty. - Poza tym chyba już ustaliliśmy, że mam nowe hobby, którym jest wyskakiwanie z krzaków na czarownice, prawda? W tej części Londynu krzaki spłonęły, więc uznałem, że tablica ogłoszeń musi je zastąpić.
Nawiązał oczywiście do ich spotkania w ogrodach Maida Vale. Lestrange uniósł kubek z herbatą, odwracając spojrzenie od Astorii. Łyk ciepłego napoju przyjemnie rozgrzewał jego gardło, które było w dużo lepszym stanie, niż tuż po Spalonej Nocy. Zawiesił wzrok na tablicy ogłoszeń. Zakupy zakupami, lecz co ona tu robiła?
- Zgubiłaś coś, że z taką pasją wertujesz ogłoszenia? - zadał pytanie, zanim ona zdążyła to zrobić. Najlepszą obroną był przecież atak, a sam nie miał zamiaru wyskakiwać z powodem, dla którego wczytywał się w ogłoszenia. Głównie dlatego, że takiego powodu nie było a coś mu mówiło, że Astoria w to nie uwierzy. Może szukała kota? Albo ktoś skorzystał z okazji i obrabował jakieś muzeum, może nawet i OdNowę? Ciężko było mu to przyznać, ale przez ostatnie dni miał tyle pracy, że nie potrafił już być na bieżąco z tym, co się działo w Londynie. Starał się oczywiście wszystko nadrabiać, ale przerwa w Rozgłośni Radiowej Nottów (jego wielka wina i zasługa, to dzięki niemu przecież spłonęła i przestała nadawać komunikat) oraz Proroku sprawiły, że ciężko było trzymać rękę na pulsie.
- Proszę wybaczyć, nie wiedziałem że cała ulica została zamknięta na twoje przybycie - odpowiedział z lekka kąśliwie, a jego wzrok ześlizgnął się po położonych na biodrach rękach. Zatrzymał się na moment na papierowych torbach i pakunkach. Zakupy... No tak, niektórzy z lubością oddawali się tego typu zajęciom. Dla niego samego jakiekolwiek zakupy, które nie dotyczyły aparatury przydatnej w jego pracy, były mordęgą. Dlatego dawno pozbył się tego problemu i na ten przykład ubrania zamawiał sową, od lat u tej samej osoby, identyczne marynarki, spodnie, koszule i buty. - Poza tym chyba już ustaliliśmy, że mam nowe hobby, którym jest wyskakiwanie z krzaków na czarownice, prawda? W tej części Londynu krzaki spłonęły, więc uznałem, że tablica ogłoszeń musi je zastąpić.
Nawiązał oczywiście do ich spotkania w ogrodach Maida Vale. Lestrange uniósł kubek z herbatą, odwracając spojrzenie od Astorii. Łyk ciepłego napoju przyjemnie rozgrzewał jego gardło, które było w dużo lepszym stanie, niż tuż po Spalonej Nocy. Zawiesił wzrok na tablicy ogłoszeń. Zakupy zakupami, lecz co ona tu robiła?
- Zgubiłaś coś, że z taką pasją wertujesz ogłoszenia? - zadał pytanie, zanim ona zdążyła to zrobić. Najlepszą obroną był przecież atak, a sam nie miał zamiaru wyskakiwać z powodem, dla którego wczytywał się w ogłoszenia. Głównie dlatego, że takiego powodu nie było a coś mu mówiło, że Astoria w to nie uwierzy. Może szukała kota? Albo ktoś skorzystał z okazji i obrabował jakieś muzeum, może nawet i OdNowę? Ciężko było mu to przyznać, ale przez ostatnie dni miał tyle pracy, że nie potrafił już być na bieżąco z tym, co się działo w Londynie. Starał się oczywiście wszystko nadrabiać, ale przerwa w Rozgłośni Radiowej Nottów (jego wielka wina i zasługa, to dzięki niemu przecież spłonęła i przestała nadawać komunikat) oraz Proroku sprawiły, że ciężko było trzymać rękę na pulsie.