31.03.2026, 01:10 ✶
Jonathan zaśmiał się cicho i wskazał na przyniesione jedzenie i alkohol.
– Myślę, że to akurat da się zorganizować – powiedział, bo na wyborne brandy i tartalerki można było znaleźć czas nawet w najgorszych chwilach. – Oczywiście o ile tylko zignoruje się ból głowy wywołany wszystkim innym.
Dalej po prostu słuchał Roberta. Odpowiedź kuzyna oczywiście przypadła mu do gustu. Twarz Jonathana, chociaż raz czy dwa rozjaśnił ją błysk szczerego uśmiechu, pozostała jednak dziwnie poważna. Selwyn ze skupieniem słuchał każdych słów sędziego Wizengamotu, cały czas analizując czy aby na pewno był to dobry pomysł. Bo to że Robert chciał pomóc było bardziej niż pewne. Pytanie pozostawało natomiast takie, czy będzie skłony ryzykować aż tak jak mogli tego od niego oczekiwać.
– Czyli nie tracisz czasu. To się chwali – podsumował chwytając z biurka szklany przycisk do papieru i zaczynają się nim bezwiednie bawić. – Nie jest dobrze. Zgadzam się. Niestety sam nie mam nic pozytywnego do powiedzenia. Zginęli ludzie. Ministerstwo zawiodło i bardziej przypomina schorowanego konia, na którym obecnie żerują śmierciożerskie pijawki w jego szeregach. Propaganda się tylko szerzy, a nastroje są coraz gorsze i obawiam się że poplecznicy... Voldemorta będą pozwalać sobie na jeszcze więcej. – Zamilkł na chwilę, ponownie odkładając czerwone szkiełko na stertę papierów. A może po prostu to on bał się proponować swojemu młodszemu kuzynowi coś takiego? Odgonił od siebie te myśli, doskonale wiedząc że za nimi poszłyby rozważania na temat jego kłótni z Anthonym i tym co oznaczała jego obecna pozycja w Zakonie. – Pamiętam co powiedziałeś Monie, gdy spytała się o poglądy naszej rodziny. Wiem, że zależy ci na sprawie, ale ta sprawa nie zajdzie daleko jeśli nie uzyska odpowiedniej pomocy. Nie można działać w pojedynkę przeciwko ich zorganizowanej grupie. Powiedz mi... Skoro oni wchodzą do domów ludzi oczekując pomocy, po tym gdy zabierali życia innych, nie chciałbyś może odwrócić tę sytuację? Być kimś kto wspiera tych, którzy wchodzą do obcych im czarodziejów, aby nieść pomoc? Zamiast rozważać jak Śmierciożercy wykorzystują niedomaganie Ministerstwa... Być pierwszym który to zrobi aby zakończyć ten teatrzyk złoczyńców?
– Myślę, że to akurat da się zorganizować – powiedział, bo na wyborne brandy i tartalerki można było znaleźć czas nawet w najgorszych chwilach. – Oczywiście o ile tylko zignoruje się ból głowy wywołany wszystkim innym.
Dalej po prostu słuchał Roberta. Odpowiedź kuzyna oczywiście przypadła mu do gustu. Twarz Jonathana, chociaż raz czy dwa rozjaśnił ją błysk szczerego uśmiechu, pozostała jednak dziwnie poważna. Selwyn ze skupieniem słuchał każdych słów sędziego Wizengamotu, cały czas analizując czy aby na pewno był to dobry pomysł. Bo to że Robert chciał pomóc było bardziej niż pewne. Pytanie pozostawało natomiast takie, czy będzie skłony ryzykować aż tak jak mogli tego od niego oczekiwać.
– Czyli nie tracisz czasu. To się chwali – podsumował chwytając z biurka szklany przycisk do papieru i zaczynają się nim bezwiednie bawić. – Nie jest dobrze. Zgadzam się. Niestety sam nie mam nic pozytywnego do powiedzenia. Zginęli ludzie. Ministerstwo zawiodło i bardziej przypomina schorowanego konia, na którym obecnie żerują śmierciożerskie pijawki w jego szeregach. Propaganda się tylko szerzy, a nastroje są coraz gorsze i obawiam się że poplecznicy... Voldemorta będą pozwalać sobie na jeszcze więcej. – Zamilkł na chwilę, ponownie odkładając czerwone szkiełko na stertę papierów. A może po prostu to on bał się proponować swojemu młodszemu kuzynowi coś takiego? Odgonił od siebie te myśli, doskonale wiedząc że za nimi poszłyby rozważania na temat jego kłótni z Anthonym i tym co oznaczała jego obecna pozycja w Zakonie. – Pamiętam co powiedziałeś Monie, gdy spytała się o poglądy naszej rodziny. Wiem, że zależy ci na sprawie, ale ta sprawa nie zajdzie daleko jeśli nie uzyska odpowiedniej pomocy. Nie można działać w pojedynkę przeciwko ich zorganizowanej grupie. Powiedz mi... Skoro oni wchodzą do domów ludzi oczekując pomocy, po tym gdy zabierali życia innych, nie chciałbyś może odwrócić tę sytuację? Być kimś kto wspiera tych, którzy wchodzą do obcych im czarodziejów, aby nieść pomoc? Zamiast rozważać jak Śmierciożercy wykorzystują niedomaganie Ministerstwa... Być pierwszym który to zrobi aby zakończyć ten teatrzyk złoczyńców?