Czas płynął powoli, co było całkiem miłą odmianą, do której pewnie mogłaby przywyknąć, chociaż pewnie dość szybko zaczęłaby narzekać na nudę. Miała kilka zleceń na eliksiry, świece, czy kadzidła, bo zbliżało się Samhain, ale pozwoliła im poczekać na lepszy czas, lepsze popołudnie, lepszy wieczór. Bywały takie momenty, że ona również potrzebowała krótkiej chwili na złapanie oddechu. Deszcz, który uderzał o parapet sugerował, że to był odpowiedni moment na czas tylko dla siebie. No, nadal stała za ladą, nadal była gotowa z uśmiechem powitać każdego klienta, jednak nie goniła za czymś jak zazwyczaj.
Uniosła głowę znad lady, kiedy usłyszała dźwięk dzwonka, który zwiastował przybycie kolejnego gościa, nie spodziewała się, że ujrzy znajomą twarz, uśmiech całkiem delikatny pojawił się na jej twarzy, kiedy go dostrzegła. Wróciła do głaskania kotki, spodziewając się, że mężczyzna zaraz znajdzie się tuż przed ladą. Miała szansę zauważyć już, że poruszał się zwinnie i szybko, może nawet odrobinę zbyt zwinnie jak na kogoś jego gabarytów, ale pewnie było to jakimś nawykiem, który wynikał z zawodowego doświadczenia. Przynajmniej tak to sobie tłumaczyła w głowie, bo mogła. Nie, żeby zamierzała o to pytać, każdy miał przecież swoje tajemnice, swoją przeszłość, czy coś. Czasem nawet zazdrościła tym wyjątkowo zwinnym osobom, ona miała dość często problemy z koordynacją swoich ruchów, mimo, że była drobna, jej ciało nie wydawało jej się zbytnio słuchać.
- Cześć. - Rzuciła cicho, kiedy pojawił się nieopodal. Nie do końca wiedziała, co go do niej sprowadza, informacje zwarte w liście, swoją drogą wysłanym do niej kilka tygodni temu były mocno enigmatyczne, więc to mogło być właściwie wszystko, nie zakładała, że rozgryzie to bez jakichkolwiek wskazówek.
- Napijesz się czegoś, może czegoś ciepłego? Na zewnątrz nie jest zbyt przyjemnie. - Mżyło chyba od rana, miało to swój urok, jednak najlepiej było go podziwiać z okna, przynajmniej zdaniem Nory.
Kotka uniosła głowę na chwilę, by sprawdzić kogo tym razem tutaj przywiało. - Dzień dobry - Powiedziała cicho, po czym ponownie ułożyła się wygodnie na nogach Nory. Powoli chyba znowu zamierzała zapaść w sen. Nora miała wrażenie, że przesypiała większość dnia, zapomniała jak to było mieć u siebie kocię dziecię, poprzedni kocur, którego posiadała miał bowiem swoje lata. Musiała więc na nowo przyzwyczaić się do tego, że wyglądało to zupełnie inaczej, i tak była całkiem dumna z kotki, że postanowiła się przywitać, starała się ją uczyć dobrych manier, ale różnie jej to wychodziło.