Norka nie zauważyła, żeby Benjy był w gorszej formie niż zazwyczaj. Miała wrażenie, że jak zawsze poruszał się pewnie i zwinnie, nie znała go zresztą na tyle, aby wyłapywać jakieś drobne zmiany. Ich znajomość była całkiem świeża, a mimo wszystko odczuwała do niego zaufanie - mimo tej specyficznej aparycji, która raczej nie zachęcała do bliższego zapoznania. Nie należała jednak do osób, które kierowały się pozorami, wiedziała, że pod najpiękniejszą okładką mogła kryć się książka, której treść była miałka. Nie oceniała więc i ludzi, bo to, jacy byli mogło ogromnie zaskoczyć. Póki co zauważyła jedynie tyle, że Benjy był bardzo profesjonalny i wcale nie taki szorstki na jakiego wyglądał. Całkiem przyjemnie jej się z nim gawędziło.
Figgówna włożyła sporo pracy w to, aby przywrócić do miejsce do normalności, miała przy tym również sporo szczęścia, bo ominęło ją najgorsze tamtej feralnej nocy. Nie oznaczało to jednak, że nie musiała dość mocno zaangażować się, aby doprowadzić klubokawiarnię do porządku. Sadza znajdowała się w różnych miejscach, tak samo zaschnięta krew, bo przecież sporo osób szukało schronienia pod jej dachem, nikomu go nie odmówiła. Nie potrafiłaby tego zrobić. Na szczęście dość szybko sobie ze wszystkim poradziła, była okropnie pracowita, nie narzekała, małymi kroczkami wróciła do tego, co było wcześniej. W końcu był to dobytek jej życia, zawsze marzyła o tym, aby stworzyć takie miejsce.
Kotka po krótkim przywitaniu przestała angażować się w rozmowę, być może przysłuchiwała się odrobinę ich rozmowie, jednak nie zamierzała już nic więcej mówić. Była zmęczona, a krople deszczu uderzające o parapet były nie najgorszą kołysanką, minie pewnie kilka minut nim zapadnie w drzemkę.
Nora spodziewała się, że kotka nie będzie szczególnie zadowolona z tego, że zamierzała zsunąć ją ze swoich kolan, jednak musiała przyzwyczaić się do tego, że jej pani miała czasem nieco inne priorytety od głaskania jej po sierści, później na pewno jej to wynagrodzi, teraz jednak zeskoczyła ze swojego stołka odstawiając wcześniej kota na blat. Lady powoli, leniwie zsunęła się z niego na ziemię, mruknęła przy tym cicho, jakby była niezadowolona i oddaliła się w stronę zaplecza. Lubiła spać przy piecu, który emanował ciepłem.
- Jasne, już się robi. - Powiedziała jeszcze, po czym odwróciła się aby zacząć przygotowywać napar. Nie zamierzała jakoś zbytnio przesadzać, czasem proste receptury były najlepsze. Zaczęła mieszać ze sobą kilka składników, jesień kojarzyła jej się z herbatą na to więc postawiła. Nie mogła to być jednak zwyczajna herbata, zaparzyła ją, a później dodała do wielkiego kubka plaster pomarańczy, imbir, goździki, cynamon, miód, a na sam koniec dolała do środka odrobinę rumu. Trwało to dłuższą chwilę, bo przecież składniki musiały odpowiednio się zaparzyć. W końcu przesunęła kubek w kierunku swojego gościa, na pewno w jego nozdrza uderzył zapach składników, których użyła do przygotowania napoju.
- Mam nadzieję, że będzie Ci smakować. - Rzuciła jeszcze lekko. Nie zakładała, że mogłoby być inaczej, w końcu mało kto potrafił jej dorównać akurat w tych dziedzinach, jednak obserwowała bardzo uważnie mężczyznę, czekając aż w końcu upije pierwszy łyk. Pierwsza reakcja była dość istotna, raczej trudno ją było udawać. Lubiła sprawdzać, co dokładnie smakowało jej znajomym, dzięki temu mogła rozpieszczać ich kubki smakowe.
- Dawno się nie widzieliśmy. - Tak naprawdę to właściwie nie tak dawno, zważając na to, że ostatnio wszyscy byli zabiegani, a jednak wiedziała, że mieli do przegadania pewną sprawę, pewnie stąd wynikał ten komentarz, tym bardziej, że nie do końca miała świadomość o co chodziło, a jak wiadomo, kiedy ktoś mówi, że chce o czymś powiedzieć, a tego nie robi to zaczynają się pojawiać myśli przeróżne.