29.04.2026, 22:12 ✶
Brynja rzadko kiedy miała burczeć w przyszłości na Henia, ale było ich to dopiero pierwszy spotkanie, a zmęczona dwunastogodzinną zmianą w pracy w usługach i niewdzięcznymi klientami, burczała na wszystkich. Burczała więc i na bogu ducha winnego chłopaka.
Ciekawe czy mu też się tak nie układa w życiu, jak mi, pomyślała, jakiś dziwny. Ci mugolscy chłopcy.
Złapała za monety, które jej podał, nawet ich nie licząc, i wrzuciła je do kasetki z głuchym stuknięciem.
— Starczy — rzuciła, pochyliła się nad kartką oraz zapisała zamówienie szybkim ruchem. Młoda czarownica prześwidrowała raz jeszcze chłopaka morskimi oczętami. Przypominał jej zbitego psa, który spodziewał się, że zaraz ktoś miał przegonić. Serce znowu ją zakuło.
No cóż, ona nie miała tego w planach robić, bo nic by na tym nie zyskała, a Skandynawowie wierzyli, że na poprawę złego humoru najlepiej robił ludziom ciepły posiłek.
Selkie odwróciła wzrok pierwsza celem skupienia się na pracy. Sięgnęła po patelnię. Tłuszcz był już rozgrzany, więc gdy wrzuciła kawałek dorsza, syk rozlał wokół nich. Następnie opuściła koszyk z frytkami. Wrzuciła tyle, że cienkie paski ziemniaków na moment zblokowały się o siebie zanim rozdzielił je wrzący tłuszcz. Złote końcówki zaczęły szybko ciemnieć oraz nabierać koloru.
— Co do picia? — zapytała w między czasie. Kiedy ryba zaczęła nabierać odpowiedniego koloru, wyłowiła ją ostrożnie metalową łyżką. Ciepłe ciasto było już chrupiące i spękane na krawędziach. Odłożyła ją na papier, który natychmiast nasiąkł tłuszczem. Frytki wyciągnęła chwilę później. Było ich zdecydowanie za dużo jak na jedną porcję.
Ciekawe czy mu też się tak nie układa w życiu, jak mi, pomyślała, jakiś dziwny. Ci mugolscy chłopcy.
Złapała za monety, które jej podał, nawet ich nie licząc, i wrzuciła je do kasetki z głuchym stuknięciem.
— Starczy — rzuciła, pochyliła się nad kartką oraz zapisała zamówienie szybkim ruchem. Młoda czarownica prześwidrowała raz jeszcze chłopaka morskimi oczętami. Przypominał jej zbitego psa, który spodziewał się, że zaraz ktoś miał przegonić. Serce znowu ją zakuło.
No cóż, ona nie miała tego w planach robić, bo nic by na tym nie zyskała, a Skandynawowie wierzyli, że na poprawę złego humoru najlepiej robił ludziom ciepły posiłek.
Selkie odwróciła wzrok pierwsza celem skupienia się na pracy. Sięgnęła po patelnię. Tłuszcz był już rozgrzany, więc gdy wrzuciła kawałek dorsza, syk rozlał wokół nich. Następnie opuściła koszyk z frytkami. Wrzuciła tyle, że cienkie paski ziemniaków na moment zblokowały się o siebie zanim rozdzielił je wrzący tłuszcz. Złote końcówki zaczęły szybko ciemnieć oraz nabierać koloru.
— Co do picia? — zapytała w między czasie. Kiedy ryba zaczęła nabierać odpowiedniego koloru, wyłowiła ją ostrożnie metalową łyżką. Ciepłe ciasto było już chrupiące i spękane na krawędziach. Odłożyła ją na papier, który natychmiast nasiąkł tłuszczem. Frytki wyciągnęła chwilę później. Było ich zdecydowanie za dużo jak na jedną porcję.
Destiny can't be earned or returned
I feel when I question, my skin starts to burn
Why does my skin start to burn?
Love was the law and religion was taught, I'm not bought
Feel when we argue, our skin starts to rot
I feel when I question, my skin starts to burn
Why does my skin start to burn?
Love was the law and religion was taught, I'm not bought
Feel when we argue, our skin starts to rot