04.05.2026, 20:53 ✶
Ładna kaszląca buzia zaczęła jej mówić takie same pierdolety jak ona przed chwilą wypluwała z siebie, chociaż znaczenie było trochę inne. Chyba.
Rewolucja...
Zmarszczyła brwi.
- Jak pamiętam, rewolucje też przewidują pożary, więc jakbym mogła wybierać to jednak tłuste i nudne czasy pokoju są moimi absolutnie ulubionymi. Nawet jeśli dla mnie oznacza to tylko i aż tłustą kiełbasę i butelkę bimbru. - zaśmiała się, na moment zapominając o tej obrzydliwości, która wyciekła jej jak szlam przez gardło na ziemię. Ale to był tylko moment. Bo potem się pojawił Liszek i zaczął uzdrowicielować jak przystało na całkiem poważnego uzdrowiciela, a ona musiała co rychlej zarządzać tym kryzysem no bo kurwa mać, ładna kaszląca buzia nie mogła wyjebać konfiturą, że może i nie oberwała w ryj jak jej obrońca leżący teraz cały w bandażach na zapleczu, ale też nie było z nią obecnie najlepiej.
Lecznica dusz, nie zobaczy jej NIGDY WIĘCEJ!
- Liszek tak właśnie miałam Cię wzywać do pana, który oprócz nawoływań do rewolucji przeciwko bogatym i uprzywilejowanym dupkom wypluł sobie przed chwilą płuca niemal u moich stóp, ale też rozbawił mnie do łez więc dlatego tak to wyglądało ze mną przed chwilą, co za noc, czy te fajerwerki się kiedyś skończą hahaha? - szczerzyła zębami, tańcząc na skraju szaleństwa, mając w pamięci, że kilka osób wiedziało, że pożar będzie i chuja z tym cokolwiek zrobili. Bycie jasnowidzem było przejebane i to był może ten jeden z nielicznych momentów autorefleksji Mildredy Moody niedoszłej jasnowidzki (po kądzieli), że tymże jasnowidzem nie była. Tymczasem chory czekał, a ona mogła udawać pielęgniareczkę dalej. Szkoda, że w tym osmalonym miejscu nie było już nic białego. - Coś przynieść? Mogę poszukać na zapleczu tylko uprzedzam, że nie odróżniam majeranku od maryśki. - zmarszczyła na moment brwi - Myślisz, że dobry skręt by mu pomógł? - poklepała się po kieszeniach, a potem zaśmiała znów odchylajac opadające czarne włosy do tyłu. - Żartuje, nie mam pojęcia czy by pomogło, ale nie przejmuj się Buźka, on się na tym zna i Ci pomoże, tylko ładnie rób wszystko co Ci każe. - prawie mu dała prztyczka w nos, prawie zapomniała, gdzie jest, ale w ogólnym rejwachu i kotle ocaleńców i dziwniejsze zachowania pojawiły się jako odpowiedź nowo zaistniałej traumy w ciele. Magiczny ogień trawiący Londyn. Jak poczują się później, gdy okaże się, że wyjebało pół Anglii?
Rewolucja...
Zmarszczyła brwi.
- Jak pamiętam, rewolucje też przewidują pożary, więc jakbym mogła wybierać to jednak tłuste i nudne czasy pokoju są moimi absolutnie ulubionymi. Nawet jeśli dla mnie oznacza to tylko i aż tłustą kiełbasę i butelkę bimbru. - zaśmiała się, na moment zapominając o tej obrzydliwości, która wyciekła jej jak szlam przez gardło na ziemię. Ale to był tylko moment. Bo potem się pojawił Liszek i zaczął uzdrowicielować jak przystało na całkiem poważnego uzdrowiciela, a ona musiała co rychlej zarządzać tym kryzysem no bo kurwa mać, ładna kaszląca buzia nie mogła wyjebać konfiturą, że może i nie oberwała w ryj jak jej obrońca leżący teraz cały w bandażach na zapleczu, ale też nie było z nią obecnie najlepiej.
Lecznica dusz, nie zobaczy jej NIGDY WIĘCEJ!
- Liszek tak właśnie miałam Cię wzywać do pana, który oprócz nawoływań do rewolucji przeciwko bogatym i uprzywilejowanym dupkom wypluł sobie przed chwilą płuca niemal u moich stóp, ale też rozbawił mnie do łez więc dlatego tak to wyglądało ze mną przed chwilą, co za noc, czy te fajerwerki się kiedyś skończą hahaha? - szczerzyła zębami, tańcząc na skraju szaleństwa, mając w pamięci, że kilka osób wiedziało, że pożar będzie i chuja z tym cokolwiek zrobili. Bycie jasnowidzem było przejebane i to był może ten jeden z nielicznych momentów autorefleksji Mildredy Moody niedoszłej jasnowidzki (po kądzieli), że tymże jasnowidzem nie była. Tymczasem chory czekał, a ona mogła udawać pielęgniareczkę dalej. Szkoda, że w tym osmalonym miejscu nie było już nic białego. - Coś przynieść? Mogę poszukać na zapleczu tylko uprzedzam, że nie odróżniam majeranku od maryśki. - zmarszczyła na moment brwi - Myślisz, że dobry skręt by mu pomógł? - poklepała się po kieszeniach, a potem zaśmiała znów odchylajac opadające czarne włosy do tyłu. - Żartuje, nie mam pojęcia czy by pomogło, ale nie przejmuj się Buźka, on się na tym zna i Ci pomoże, tylko ładnie rób wszystko co Ci każe. - prawie mu dała prztyczka w nos, prawie zapomniała, gdzie jest, ale w ogólnym rejwachu i kotle ocaleńców i dziwniejsze zachowania pojawiły się jako odpowiedź nowo zaistniałej traumy w ciele. Magiczny ogień trawiący Londyn. Jak poczują się później, gdy okaże się, że wyjebało pół Anglii?