10.05.2026, 22:57 ✶
Nie zliczył jak wiele można było powiedzieć o Malfoyównie po samej tej wypowiedzi. Mówiła wprost o swojej wadliwości. Wymieniała to wszystko jakby odhaczała elementy listy i tłumaczyła to tak drętwo, że odrobinę go to bawiło. W świecie, w którym tak wiele kobiet uśmiechało się do niego znad kieliszka wina i próbowało mamić obietnicami bez pokrycia, to właśnie Deirdre Malfoy, traktująca tę rozmowę jak wypełnianie pracy naukowej, wydawała się Seisyllowi sztuczna. Nadawała tej rozmowie transakcyjności. Nawet nie próbowała z nim flirtować, a i on miał wrażenie, że komplementy zostałyby potraktowane dokładnie tak jak jego zaczepki – zaczęłaby się z czegoś tłumaczyć.
Nie czuł od niej żadnej frywolności i jeszcze nie wiedział jak się z tym czuje.
Odłożył papierosa na krawędź popielniczki, żeby wymienić go na alkohol i upić łyk ze swojej szklanki.
– Jakież to są dokładnie poglądy? Odważne słowa w sytuacji, kiedy za kolaborowanie z rebeliantami grozi zsyłka bezpośrednio do Azkabanu, a słyszałem, że pocałunek Dementora jest bardzo zimnym i bolesnym końcem. – Przestał się go bać całkiem szybko. Minął miesiąc od zamachu, podczas którego zaszlachtowano tak wiele niewinnych osób, że wiedział bardzo dobrze jaką cenę miał zapłacić za symbol czaszki wypalony na przedramieniu. Albo wygra tę wojnę, albo powieszą go na płocie i każą mu tak wisieć aż sam nie padnie, kiedy oni będą na niego pluć. Sam by na siebie napluł. – Twoja matka pisała o tobie w liście, jakbyś tym śmieciem była ty.
A jednak siedział tu. W restauracji, która sprawiała wrażenie, że traktował ją całkiem poważnie. Po odpowiedzi korespondencyjnej, będącej dla Ivanki Malfoy pewną obietnicą, że nie jest to żart. Jak typowy facet rozkraczył swoje nogi, wyłożony na tym krześle aż za wygodnie. Złote kolczyki błyszczały w świetle zachodzącego słońca. Przywykł do tego, że świat pozwalał mu na bezczelność, ale to wcale nie był atak.
– Moją poprzednią żonę wpierdolił smok – przyznał bez ogródek. – Słyszałem, jak pękają jej kości, aż krzyk nie ustał. To chyba najpowszechniej znany o mnie fakt. Ciężko mi było nie zastanowić się, czy nie życzyła ci podobnego losu.
Prowokował ją, bo chciał z niej wyszarpać tę biel, ten róż, te wymuszone ruchy panienki z dobrego domu. Chciał zobaczyć czy potrafiła zmarszczyć czoło i zadrzeć nos.
Nie czuł od niej żadnej frywolności i jeszcze nie wiedział jak się z tym czuje.
Odłożył papierosa na krawędź popielniczki, żeby wymienić go na alkohol i upić łyk ze swojej szklanki.
– Jakież to są dokładnie poglądy? Odważne słowa w sytuacji, kiedy za kolaborowanie z rebeliantami grozi zsyłka bezpośrednio do Azkabanu, a słyszałem, że pocałunek Dementora jest bardzo zimnym i bolesnym końcem. – Przestał się go bać całkiem szybko. Minął miesiąc od zamachu, podczas którego zaszlachtowano tak wiele niewinnych osób, że wiedział bardzo dobrze jaką cenę miał zapłacić za symbol czaszki wypalony na przedramieniu. Albo wygra tę wojnę, albo powieszą go na płocie i każą mu tak wisieć aż sam nie padnie, kiedy oni będą na niego pluć. Sam by na siebie napluł. – Twoja matka pisała o tobie w liście, jakbyś tym śmieciem była ty.
A jednak siedział tu. W restauracji, która sprawiała wrażenie, że traktował ją całkiem poważnie. Po odpowiedzi korespondencyjnej, będącej dla Ivanki Malfoy pewną obietnicą, że nie jest to żart. Jak typowy facet rozkraczył swoje nogi, wyłożony na tym krześle aż za wygodnie. Złote kolczyki błyszczały w świetle zachodzącego słońca. Przywykł do tego, że świat pozwalał mu na bezczelność, ale to wcale nie był atak.
– Moją poprzednią żonę wpierdolił smok – przyznał bez ogródek. – Słyszałem, jak pękają jej kości, aż krzyk nie ustał. To chyba najpowszechniej znany o mnie fakt. Ciężko mi było nie zastanowić się, czy nie życzyła ci podobnego losu.
Prowokował ją, bo chciał z niej wyszarpać tę biel, ten róż, te wymuszone ruchy panienki z dobrego domu. Chciał zobaczyć czy potrafiła zmarszczyć czoło i zadrzeć nos.
walijski #5e7f63
Salazar #7f4242
Salazar #7f4242