• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Greater London Niemagiczny Londyn v
« Wstecz 1 2 3 4 5 … 8 Dalej »
[22.10.1972] Another day, another potential disaster | Prue & Benjy

[22.10.1972] Another day, another potential disaster | Prue & Benjy
Local Dumbass
I’m gonna give you fair warning that I…
I’m not a saint, but I could be if I try
Lord knows I've got habits to break
wiek
33
sława
III
krew
zdrajca krwi
genetyka
—
zawód
klątwołamacz/najemnik/łowca
bardzo wysoki - 196 cm / potężnie zbudowany, szerokie barki, rozbudowany kark, ciężka masa mięśni bardziej przypominająca taran niż sylwetkę biegacza / ciemnobrązowe, półdługie włosy / brązowe oczy / cztery złote kolczyki (małe kółka) w lewym uchu / obrączka ślubna z grubego, topornie kutego złota na palcu / poparzenie na szyi od prawej strony i części prawego ucha / nadkruszona prawa trójka i pęknięty, częściowo brakujący fragment lewej jedynki / luźny, praktyczny styl ubioru / wytatuowany pod rękawami skórzanych albo materiałowych kurtek / sprężysty krok, jakby zawsze gdzieś się spieszył / "francuski" akcent - miękkie r, zmiękczone głoski, cichy głos

Benjy Fenwick
#4
15.05.2026, 21:23  ✶  
Zobaczyłem ją jeszcze zanim zdążyłem zrobić kilka w głąb domu, opartą o framugę ze spokojem w postawie, który zawsze działał na mnie bardziej, niż powinien, bo kontrastował z tym, co niosłem w sobie po całym dniu - światło z kuchni układało się wokół niej miękko, ciepło, zupełnie niepasująco do tego, co jeszcze chwilę temu malowało mi się pod powiekami i w głowie - do nadpalonych ścian, zbyt ostrych krawędzi i zapachu, którego nie dało się pomylić z niczym innym. Sam fakt, że na mnie czekała, miał w sobie coś niepokojąco kojącego, jakby świat na zewnątrz, wraz z jego problemami i trudami, rzeczywiście mógł tam pozostać. Nawet jeśli wiedziałem, że to była tylko połowa prawdy, to był ten moment przejścia, właściwy, nie ten w przedpokoju, nie ten przy zdejmowaniu płaszcza, tylko ten tutaj, kiedy wszystko z zewnątrz naprawdę zostawało za drzwiami - przynajmniej na tyle, na ile było to możliwe…
Uśmiechnąłem się pod nosem, krótko, trochę krzywo, gdyż odpowiedź Prue była dokładnie taka, jakiej się spodziewałem, ale jednocześnie potrzebowałem podobnych słów bardziej, niż chciałem to przyznać - brzmiały lekko, niemal beztrosko, ale gdzieś pod spodem i tak siedziała ta świadomość, że to „nie najgorzej” było czymś, co zaczynało mieć swoją wartość, nawet jeśli jeszcze niedawno wcale bym tego tak nie nazwał. Brak wydarzeń w jej świecie oznaczał, że przynajmniej jedna część rzeczywistości zachowywała się tak, jak powinna, że coś wracało do normy, pozostawało na swoim miejscu, niewzruszone tym wszystkim, co próbowało się ostatnio rozsypać. Pokiwałem głową, podchodząc bliżej i gasząc za sobą światła, których nie potrzebowaliśmy, zostawiając wyłącznie te w kuchni za plecami mojej żony. W półmroku, który tylko zwiększył się po zgaszeniu światła w części korytarza za moimi plecami, sylwetka Prue stała się ciemnym konturem, odciętym od tła ciepłym blaskiem lampy oświetlającej jej głowę od tyłu.
- Jedną? - Prychnąłem cicho pod nosem, unosząc brew i kręcąc głową, zanim jeszcze odpowiedziałem wprost. - To by był wyjątkowo leniwy dzień, nawet jak na mnie. - Przesunąłem językiem po wewnętrznej stronie policzka, rozważając przez sekundę, czy powinienem opowiedzieć jej o tej bardziej upierdliwej skrzynce, która próbowała mnie dzisiaj ugryźć w kostkę, dając się rozbroić dopiero przy trzecim podejściu, czy może o tej drugiej magicznej pułapce, która była tak absurdalnie skonstruowana, że aż musiałem się zaśmiać, kiedy w końcu zrozumiałem jej logikę. Ostatecznie nie wybrałem żadnej, ponieważ coś do mnie dotarło, przesunąłem spojrzeniem na moment w stronę kuchni, dopiero teraz moje zmysły przetworzyły to, co tak naprawdę czułem od progu - ten zapach, który wcześniej gdzieś mi umknął, przytłumiony przez chłód z zewnątrz i resztki woni, które nadal siedziały mi w nosie, nie miał nic wspólnego z pracą, z dymem, z wilgocią ani z niczym, co próbowało się do mnie przykleić wcześniej.
- Dynia? - Rzuciłem, bardziej stwierdzając niż pytając, bo nuta była zbyt wyraźna, żeby się pomylić, nawet jeśli zwykle nie przykładałem większej wagi do takich detali. - Ale tak, coś się tlafiło. - Wzruszyłem ramionami, wróciwszy do meritum, jakby to było coś zupełnie zwyczajnego, chociaż w praktyce oznaczało kilka godzin dłubania w czymś, co mogło równie dobrze skończyć się znacznie gorzej, gdyby poszło nie tak. - Jedna klątwa, jeden pszeklęty pszedmiot, dwie anomalie i jeden właściciel domu, któly był święcie pszekonany, sze jego własna piwnica plóbuje go zjeść. - Kącik ust drgnął mi przy tym wspomnieniu, bo, na Merlina, nawet jak na standardy tego, czym się zajmowałem, to był przypadek z tych bardziej… Kreatywnych. W zestawieniu ze znacznie poważniejszymi zleceniami, to była kolejna historia do kolekcji absurdów, jedna z wielu, które można było opowiedzieć przy kolacji i zapomnieć zaraz po, ale przynajmniej brzmiała całkiem zabawnie.
Półmrok, który pogłębił się gwałtownie po kliknięciu przełącznika i zgaszeniu światła w głębi korytarza, sprawił, że świat wokół nas stał się ciasny, intymny i ograniczony właściwie tylko do tych kilku metrów kwadratowych dzielących mnie progu kuchni i od żony. Dopiero teraz, z bliska, zacząłem dopatrywać się w jej rysach zmęczenia, którego wcześniej nie dostrzegłem - subtelnych cieni pod oczami Sunny i napięcia, którego nie zdołał ukryć nawet jej spokój. Moje spojrzenie zatrzymało się na chwilę na ciemniejszej smudze na jej policzku, nie wzbudziła ona jednak we mnie niepokoju, w tym świetle wyglądała po prostu jak ślad kurzu, pamiątka po wielkim sprzątaniu, któremu Prue oddawała się ostatnio z taką zawziętością, jakby chciała wymieść z kątów każdy najmniejszy pyłek.
- Ile pajęczyn poległo dziś w słusznej splawie? Losumiem, sze nic się nie plóbowało zawaliś, wybuchnąś albo oszyś pod moją nieobecność? Mamy postęp? - Dodałem po chwili, zsuwając z ramion niewidzialny ciężar razem z resztkami tej zawodowej powagi, która przylepiała się do mnie, kiedy byłem poza tym domem. Zmęczenie nadal gdzieś tam było, nie zniknęło nagle tylko dlatego, że przekroczyłem próg, ale przestało być najważniejsze - zeszło na drugi plan, jak wszystko, co nie było nią i tym miejscem. Kącik ust drgnął mi lekko, bo to pytanie było tylko w połowie żartem, a w połowie czymś, co w ostatnich tygodniach naprawdę brałem pod uwagę przy każdej okazji.


[Obrazek: 4GadKlM.png]
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Benjy Fenwick (5476), Prudence Fenwick (4748)




Wiadomości w tym wątku
[22.10.1972] Another day, another potential disaster | Prue & Benjy - przez Prudence Fenwick - 14.05.2026, 10:27
RE: [21.10.1972] Another day, another potential disaster | Prue & Benjy - przez Benjy Fenwick - 14.05.2026, 14:52
RE: [21.10.1972] Another day, another potential disaster | Prue & Benjy - przez Prudence Fenwick - 14.05.2026, 21:15
RE: [21.10.1972] Another day, another potential disaster | Prue & Benjy - przez Benjy Fenwick - 15.05.2026, 21:23
RE: [21.10.1972] Another day, another potential disaster | Prue & Benjy - przez Prudence Fenwick - 16.05.2026, 06:50
RE: [21.10.1972] Another day, another potential disaster | Prue & Benjy - przez Benjy Fenwick - 18.05.2026, 00:12
RE: [21.10.1972] Another day, another potential disaster | Prue & Benjy - przez Prudence Fenwick - 18.05.2026, 07:29
RE: [21.10.1972] Another day, another potential disaster | Prue & Benjy - przez Benjy Fenwick - 19.05.2026, 13:15
RE: [21.10.1972] Another day, another potential disaster | Prue & Benjy - przez Prudence Fenwick - 19.05.2026, 20:16
RE: [21.10.1972] Another day, another potential disaster | Prue & Benjy - przez Benjy Fenwick - 20.05.2026, 18:20
RE: [21.10.1972] Another day, another potential disaster | Prue & Benjy - przez Prudence Fenwick - 20.05.2026, 19:07

  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa