• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Anglia Dolina Godryka Knieja Godryka v
1 2 Dalej »
8 października 1972, knieja godryka

8 października 1972, knieja godryka
Prorok Niecodzienny
Everyone is a monster to someone.
Since you are so convinced that I am yours, I will be it.
wiek
32
sława
V
krew
czysta
genetyka
jasnowidz
zawód
Niewymowny (Komnata Przepowiedni)
Na ten moment dłuższe, ciemnobrązowe włosy, które zaczynają się coraz bardziej niesfornie kręcić. Przeraźliwie niebieskie oczy, które patrzą przez ciebie i poza ciebie – raz nieobecne, zmętniałe, przerażająco puste, raz zadziwiająco klarowne, ostre, i tak boleśnie intensywne, że niemalże przewiercają rozmówcę na wylot – zawsze zaś tchną zimną obojętnością. Sprawiają wrażenie przekrwionych, bo Alexander coraz częściej zapomina o regularnym mruganiu. Wysoki wzrost (1,91 m). Zwykle mocno się garbi, więc wydaje się niższy. Dosyć chudy, ale już nie wychudzony, twarzy nie ma tak wymizerowanej, jak jeszcze kilka miesięcy temu. Nieco ciemniejsza karnacja, jako że w jego żyłach płynie cygańska krew: w jasnym świetle doskonale widać jednak, jak niezdrowo wygląda skóra mężczyzny, to, że jego cera kolorytem wpada w odcienie szarości i zieleni. Potężne cienie pod oczami sugerują problemy ze snem. Raczej małomówny, ma melodyjny, nieco chrapliwy głos. Pod ubraniem, Alexander skrywa liczne ślady po wkłuciach w formie starych, zanikających blizn i przebarwień skórnych, zlokalizowane głównie na przedramionach – charyzmaty doświadczonego narkomana – którym w innych okolicach towarzyszą także bardziej masywne, zabliźnione szramy – te będące z kolei pamiątkami po licznych pojedynkach i innych nielegalnych ekscesach. Lekko drżące dłonie stale były niegdyś przyobleczone w pierścienie pokryte tajemniczymi runami. Teraz widnieje na nich tylko rodowy sygnet Mulciberów, który Alexander odziedziczył po ojcu. Zawsze elegancko ubrany, nosi tylko czerń i biel. Najczęściej sprawia wrażenie lekko znudzonego, a jego sposób bycia cechuje arogancka nonszalancja jasnowidza.

Alexander Mulciber
#4
15.05.2026, 23:21  ✶  
Alexander powiódł palcem wzdłuż wyrysowanej przez Morpheusa runy. Wystarczyło dotknąć skreślonego naprędce symbolu, aby poczuć tkwiącą w nim moc. Ægishjalmur, zwany także Hełmem Trwogi. Znał tę runę, nie pomyślałby jednak, że mogłaby posłużyć w walce z Widmami, mimo wszystko kojarzyła mu się bowiem złowrogo. Kojarzyła mu się z bestią pokonaną na łamach nordyckiej sagi przez Sigurda, jednego z bohaterów jego dzieciństwa, spędzonego na zgłębianiu obcych mitologii. Bestia ta miała swe leże głęboko w otchłani rozpościerającej się pod wrzosowiskami Gnitaheiði. A imię bestii było Fafnir. Ten, który patrzy w głąb. Runę Ægishjalmur nosił na swym czole, wywołując lęk wśród śmiałków, którzy próbowali go zgładzić. W większości mitów Fafnir był gadem. Pozbawionym skrzydeł smokiem, którego cielsko zdegenerowało w ciemnościach podziemnych korytarzy. W niektórych wersjach był wielkim wężem.
Alexander najbardziej jednak lubił te tłumaczenie sagi, w których Fafnir był po prostu... Robakiem. Robakiem, który drążył ziemię, tę samą, którą pomazały Alexandra ręce Helloise. "Las mówi z sobą w ziemi", powiedziała mu. A robactwo zalęgło się w lesie. Zalęgło się w ziemi. Gnieździło się w ciemnych jarach, wijąc się groźnie wśród korzeni porastających Knieję drzew. Ziemia rozbrzmiewała pieśnią pogrzebanych w niej larw. Gdyby się wsłuchał, co mogłyby mu powiedzieć?
Alexander zaczął przetasowywać karty tarota, które zawsze nosił w kieszeni szaty. Nie musiał nawet patrzeć na swe ręce, te bowiem poruszały się w wyuczonym przez lata nawyku. W milczeniu przysłuchiwał się rozmowom wokół siebie... A potem zrzucił wybraną kartę na ziemię.

Rzut Tarot 1d78 - 57
Paź Mieczy

Schylił się, aby podnieść kartę, którą wraz z wzorem runy, wyrysowanej na karteczce przez Morpheusa, schował do kieszeni wierzchniej szaty.

– Zatem do nas należało będzie je przetestować.

Sigurd pokonał smoka, który w ramach uznania zapytał go o imię. Sigurd z początku go okłamał, ale Fanfir nie dał się oszukać. W końcu udało mu się poznać prawdziwe imię herosa... Być może wzorem mitologicznej bestii powinni wyrysować sobie runy na czołach. Może wtedy patrzyliby uważniej. Widzieliby klarowniej.

// Przewaga starożytne runy I + mam list (a nawet dwa), o tym, jak jestem w Norwegii, i czytam sobie o skandynawskiej mitologii: [1], [2]

@Morpheus Longbottom
@Eutierria


Kiedy tańczę, niebo tańczy razem ze mną
Kiedy gwiżdżę, gwiżdże ze mną wiatr
Kiedy milknę, milczy świat
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 2 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Alexander Mulciber (2792), Eutierria (3443), Morpheus Longbottom (765)




Wiadomości w tym wątku
8 października 1972, knieja godryka - przez Eutierria - 28.03.2026, 16:11
RE: 8 października 1972, knieja godryka - przez Alexander Mulciber - 05.04.2026, 20:34
RE: 8 października 1972, knieja godryka - przez Morpheus Longbottom - 15.05.2026, 19:45
RE: 8 października 1972, knieja godryka - przez Morpheus Longbottom - 08.06.2026, 19:21
RE: 8 października 1972, knieja godryka - przez Alexander Mulciber - 15.05.2026, 23:21
RE: 8 października 1972, knieja godryka - przez Eutierria - 21.07.2026, 13:49
RE: 8 października 1972, knieja godryka - przez Alexander Mulciber - 02.08.2026, 14:58
RE: 8 października 1972, knieja godryka - przez Morpheus Longbottom - 06.09.2026, 12:58
RE: 8 października 1972, knieja godryka - przez Eutierria - 04.10.2026, 15:21
RE: 8 października 1972, knieja godryka - przez Alexander Mulciber - 19.10.2026, 03:53
RE: 8 października 1972, knieja godryka - przez Eutierria - 12.11.2026, 18:36

  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa