- Pewnie tak. - Ludzie mocno się od siebie różnili, szczerość, która dla niej była niczym wielkim, pewnie dla niektórych mogła być czymś zupełnie przeciwnym. Nie wszyscy lubili mówić o sobie, sięgać po prawdę, bo ta bywała bolesna. Nie wyobrażała sobie jednak, jak miałby ustalić fakty, kiedy nie chciałaby o nich mówić. Nie miała zresztą nic do ukrycia, pewnie dlatego, że była całkiem dobrym człowiekiem, a takim osobom łatwiej było dzielić się prawdą, bo nie mieli niczego na sumieniu, nie mieli się czego wstydzić.
- Może też nikt się na mnie jakoś specjalnie nie skupiał. - Starała się brzmieć lekko, ale dało się wyczuć w tym odrobinę goryczy. To raczej ona dbała o innych, może związane to było też z jej podejściem, na swoje drobne tragedie i niepowodzenia machała ręką, jeśli chodziło o całą resztę to była gotowa dźwigać większość ciężarów tego świata. Była ich oparciem, powierniczką - nigdy nie narzekała. Sama raczej radziła sobie ze wszystkim w pojedynkę, bo nie chciała być niczyim ciężarem, nie lubiła robić wokół siebie zamieszania. Nie było zresztą niczego, czego nie byłaby w stanie przetrwać bez nawet słowa skargi. Przyjmowała wszystkie kłody, które życie rzucało jej pod nogi, wierząc, że dzięki temu będzie silniejsza i jakoś tak kręcił się jej świat. Interesujące było to, że on dostrzegł, że to nie musiał być jej urok, że mogło się kryć pod tym coś więcej, być może nadejdzie w końcu moment, w którym lżej jej się będzie stąpało po ziemi. Nie, żeby miała prawo narzekać, bo inny mieli jeszcze gorzej, jednakże, skoro było w niej coś nietypowego, pielęgnowanego przez lata to dobrze byłoby się tego pozbyć.
- Dlaczego uważasz, że psujesz mi wieczór? Wydaje mi się, że jest wręcz przeciwnie, być może zauważyłeś, że jestem trochę popsuta, ale zasugerowałeś też, że można to naprawić, nie nazwałabym tego psuciem wieczoru. - Pokręciła jeszcze głową, bo zdecydowanie nie zamierzała się zgadzać z tym, co właśnie powiedział. To mógł być całkiem przełomowy dla niej wieczór, zwiastujący nadejście czegoś nowego, być może lepszego. Naprawdę wydawało jej się, że może mu zaufać, że wie co robi. Nie mogło być inaczej skoro jako pierwszy w ogóle zauważył, że coś mogło być z nią nie tak. Nie oceniała więc tego tak negatywnie. Zresztą wieczór, jak wieczór, jeden z wielu sobie podobnych jesiennych, chłodnych wieczorów, same w sobie nie należały do szczególnie przyjemnych.
- Mam nadzieję, że tak pozostanie. - Dodała uśmiechając się przy tym serdecznie. Dobrze jej było jako żywej i wolałaby tego nie zmieniać. Nie znała się na klątwach, widziała, że podkreślał to, że on raczej był specjalistą od przedmiotów, miejsc, nie ludzi, ale nie wzbudzało to w niej strachu. Naprawdę była gotowa sprawdzić, czy uda mu się coś zrobić z jej przypadłością.
Słuchała uważnie tego, co miał do powiedzenia. Opowiadał o tym na tyle interesująco, że nie wchodziła mu w słowo, nie dopytywała, czekała, aż skończy mówić. Starała się jak najdokładniej zrozumieć wszystko, co miał jej do powiedzenia, a było tego sporo.
- Rozumiem, to nie jest Twoja nisza, ale możesz spróbować, wierzę w to, że jak coś zacznie iść nie tak, to przerwiesz próbę, wolę stracić część siebie, niżeli przelewać to na moich najbliższych, cieszę się, że mamy podobne zdanie, nie ma tutaj alternatyw, trzeba się tego pozbyć. - Wydawała się być co do tego przekonana. Wybór był prosty, nie mogła dopuścić do tego, żeby komuś innemu stała się krzywda, żeby klątwa zaczęła oddziaływać na kolejne osoby.
- Taki problem to nie problem, no, oczywiście jeśli to przeżyję, wtedy to mógłby być spory problem, ale nie sądzę, że byś do tego dopuścił. - Naprawdę wierzyła w jego umiejętności, chociaż przecież ledwie się znali.
- Czyli co? Niedługo zaczniemy głębszą diagnozę? Wspominałeś, że musisz się co do tego przygotować, odezwij się do mnie kiedy to zrobisz, możesz też po prostu tutaj przyjść, zbytnio się stąd nie ruszam. - Była gotowa podjąć próbę, sprawdzić, czy uda mu się ściągnąć z niej to piętno, o którego istnieniu nawet nie wiedziała. - Jesteśmy dogadani. - Dodała jeszcze. Póki co nie martwiła się jeszcze tym, jak będzie przebiegać dalsza część jego pracy.