• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Greater London Niemagiczny Londyn v
« Wstecz 1 2 3 4 5 … 8 Dalej »
[22/10/72] Amber and Eucalyptus | Benjy, Prue

[22/10/72] Amber and Eucalyptus | Benjy, Prue
Local Dumbass
I’m gonna give you fair warning that I…
I’m not a saint, but I could be if I try
Lord knows I've got habits to break
wiek
33
sława
III
krew
zdrajca krwi
genetyka
—
zawód
klątwołamacz/najemnik/łowca
bardzo wysoki - 196 cm / potężnie zbudowany, szerokie barki, rozbudowany kark, ciężka masa mięśni bardziej przypominająca taran niż sylwetkę biegacza / ciemnobrązowe, półdługie włosy / brązowe oczy / cztery złote kolczyki (małe kółka) w lewym uchu / obrączka ślubna z grubego, topornie kutego złota na palcu / poparzenie na szyi od prawej strony i części prawego ucha / nadkruszona prawa trójka i pęknięty, częściowo brakujący fragment lewej jedynki / luźny, praktyczny styl ubioru / wytatuowany pod rękawami skórzanych albo materiałowych kurtek / sprężysty krok, jakby zawsze gdzieś się spieszył / "francuski" akcent - miękkie r, zmiękczone głoski, cichy głos

Benjy Fenwick
#7
22.05.2026, 16:40  ✶  
Nie podobała mi się myśl, że wcześniej musiała być pozostawiona sama sobie, szczególnie w chwilach, kiedy najbardziej potrzebowała obok drugiego człowieka, który wspierałby ją bez zadawania zbędnych pytań. Nie podobała mi się myśl, że mogła wcześniej nie mieć obok siebie nikogo, kto reagowałby dokładnie tak, jak powinien był reagować człowiek, kiedy komuś mu bliskiemu działa się krzywda. Może nie byłem naturalnym obrońcą wszystkich uciśnionych, lecz nie brzmiało to dla mnie dobrze. Nawet jeśli Prue próbowała obrócić wszystko w żart i zachowywała się tak, jakby to draśnięcie nie miało większego znaczenia, ja widziałem to inaczej - sam fakt, że coś postanowiło ją zaatakować, wystarczał, żebym miał ochotę znaleźć tego pieprzonego poltergeista i rozsmarować go na najbliższej ścianie aż zostanie po nim wyłącznie kilka obrzydliwych kleksów ektoplazmy. Nie obchodziło mnie, że skończyło się tylko na małym kuku, jasne - mogło być gorzej, ale sama myśl o tym, co się stało, skutecznie podnosiła mi ciśnienie. Nie zamierzałem stać z boku i udawać, że nic się nie stało tylko dlatego, że draśnięcie wyglądało niegroźnie - nie obchodziło mnie, jak niewielka była rana z siniakiem, liczyło się wyłącznie to, że coś próbowało zrobić jej krzywdę.
- Uwiesz mi, miał więcej szczęścia nisz losumu. - Odmruknąłem chłodno. - Plawdopodobnie największego falta w całym swoim pośmieltnym szyciu. - Pewnie skończyłbym z podpaleniem połowy otoczenia tylko po to, żeby wyciągnąć paskudę z każdego kąta, w który próbowałby spierdalać. I nie była to przesada, nie musiałem się nad tym zastanawiać, doskonale wiedziałem, do czego byłem zdolny, kiedy coś zagrażało osobom, na których mi zależało, a ona była najważniejszą z nich. Nie żartowałem nawet specjalnie, im dłużej patrzyłem na cienkie zadrapanie na jej twarzy, tym bardziej irytowało mnie to w zupełnie nieracjonalny sposób. To nie była poważna krzywda, wiedziałem o tym doskonale, widziałem znacznie gorsze rzeczy, sam nieraz wyglądałem gorzej po zwykłym wtorku, a mimo to świadomość, że coś ją zaatakowało, działała mi na nerwy bardziej, niż powinna.
Wiedziałem jednak, że świat nie działał według prostych zasad, oboje dostrzegaliśmy zbyt wiele, żeby wierzyć, że dało się uniknąć każdego zagrożenia. Niematerialne byty działały mi na nerwy od zawsze, a takie, które uważały zaczepianie niewinnych ludzi za zabawne, automatycznie trafiały na bardzo krótką listę rzeczy, których nie tolerowałem. Nie łudziłem się, że podobne sytuacje już się nie powtórzą, może właśnie to wkurzało mnie najbardziej - to, że obrywała za rzeczy, na które nie miała wpływu. Nie podobała mi również się sama myśl, że mogła przejść przez życie w przekonaniu, że nikt nie powinien się o nią martwić albo stawać po jej stronie. Dla mnie to było naturalne, była moją żoną, moją osobą, więc jasne było, że wszystko, co ją dotyczyło, dotyczyło też mnie, szczególnie kiedy coś próbowało zrobić jej krzywdę.
- Tesz mi odpowiada. - Parsknąłem krótkim śmiechem na jej słowa o podziale obowiązków. Zdecydowanie lepiej było, gdy to ona zajmowała się leczeniem ludzi, a ja zajmowałem się odstraszaniem wszystkiego, co uznało, że dobrym pomysłem będzie ją wkurwić. - To balsdzo elegancki system, nie widzę potszeby wplowadzania zmian. - Mówiłem lekko, ale pod tym żartem tkwiło coś całkowicie poważnego - nie zamierzałem robić z niej szklanej ani porcelanowej laleczki, bo znałem ją wystarczająco dobrze, żeby wiedzieć, że by mnie za to udusiła, najlepiej gołymi rękami, jednak świadomość, że mogłem stanąć między nią a czymś paskudnym, działała na mnie uspokajająco. Nie dlatego, że Prue była słaba - właśnie dlatego, że nie była.
- Oczywiście, sze plofesjonalnie. Dziękuję. Jestem wszechstlonnym człowiekiem lenesansu. Dostałem kiedyś tszy minuty instluktaszu opatlywania lan, więc mogę uchodziś plaktysznie za ekspelta. - Stwierdziłem z pełną powagą. - W walunkach polowych to plaktycznie usdlowicielska specjalizacja. - Uśmiechnąłem się pod nosem.
A potem powiedziała, że mnie kocha…
Na sekundę naprawdę mnie zamurowało - nie dlatego, że w to wątpiłem, bo nie wątpiłem ani trochę, nie przez to, że było to w jakiś sposób niecodzienne wyznanie, raczej przez ton, w jakim to powiedziała - cicho, bez wielkiego widowiska, bez dramatyzmu - jak coś oczywistego, prawdziwego. Spojrzałem jej prosto w oczy, czując coś mięknącego mi gdzieś pod mostkiem w sposób niemal niekomfortowy przez swoją intensywność.
- No i co ja mam telas zlobiś, co? - Mruknąłem odrobinę niżej. - Jeszcze tlochę i zacznę wieszyś, sze jestem posządnym męszem. - Parsknąłem cicho, bardziej bezradnie niż ironicznie. - Ja tesz cię kocham, Sun. Zawsze.
Patrzyłem na nią jeszcze przez chwilę w milczeniu, przesuwając kciukiem po jej policzku, ostrożnie, niemal odruchowo, jakbym chciał upewnić się, czy naprawdę wszystko było w porządku, mimo że rozsądek mówił mi wyraźnie, że to tylko draśnięcie, zanim zakręciłem i odstawiłem słoiczek.


[Obrazek: 4GadKlM.png]
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Benjy Fenwick (2185), Pan Losu (71), Prudence Fenwick (1754)




Wiadomości w tym wątku
[22/10/72] Amber and Eucalyptus | Benjy, Prue - przez Benjy Fenwick - 20.05.2026, 21:39
RE: [21/10/72] Amber and Eucalyptus | Benjy, Prue - przez Prudence Fenwick - 20.05.2026, 22:08
RE: [21/10/72] Amber and Eucalyptus | Benjy, Prue - przez Benjy Fenwick - 21.05.2026, 11:06
RE: [21/10/72] Amber and Eucalyptus | Benjy, Prue - przez Prudence Fenwick - 21.05.2026, 12:58
RE: [21/10/72] Amber and Eucalyptus | Benjy, Prue - przez Benjy Fenwick - 21.05.2026, 20:00
RE: [21/10/72] Amber and Eucalyptus | Benjy, Prue - przez Prudence Fenwick - 22.05.2026, 06:53
RE: [21/10/72] Amber and Eucalyptus | Benjy, Prue - przez Benjy Fenwick - 22.05.2026, 16:40
RE: [21/10/72] Amber and Eucalyptus | Benjy, Prue - przez Prudence Fenwick - 22.05.2026, 17:44
RE: [21/10/72] Amber and Eucalyptus | Benjy, Prue - przez Pan Losu - 22.05.2026, 17:44

  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa