[Jesień 1972] Z pracowni Christophera Rosiera

Zachęcony tym sukcesem wyciągnął inny materiał, tym razem w kolorze tak ciemnego fioletu, że niemal wpadał w czerń. Tym razem myślał o Victorii. Wprawdzie nie prosiła go o przygotowanie takiego płaszcza, ale nie mógł nie podejrzewać, że tego wieczora zostanie posłana na służbę. Jeżeli śmierciożercy zaatakują, a chyba wszyscy trochę się tego spodziewali w dniu, w którym ciemność przejmowała władzę nad światem, na pewno znajdzie się w niebezpieczeństwie.
Być może powinien pomyśleć raczej o czymś chroniącym przed czarami, ale że rozpoczął już pracę nad tymi płaszczami, a jej jakby już zdarzyła się raz niespodziewana wycieczka do limbo, powiesił materiał na manekinie, który transmutował tak, by móc wykorzystać go jako modela i zaczął upinać płaszcz, starając się dostosować go dla aurorki i napełnić magią typową dla płaszcza stagnacji.

krawiectwo

Rzut PO 1d100 - 68
Sukces!

Może dlatego, że postarał się bardziej, może ponieważ przetestował już praktykę na poprzednim projekcie, ten płaszcz wyszedł już doskonale. Powinien nie tylko mieć odpowiednie właściwości, ale też będzie doskonale leżał i chronił… może nie przed zimnem, bo to Victoria i tak odczuwała, ale wiatrem i deszczem jesiennej nocy. Uśmiechnął się do siebie lekko, zanim zdjął płaszcz z wieszaka, by go zapakować. Pewna aurorka wkrótce go dostanie.