- Pewnie się nie spodziewałaś, że tym kimś będę ja. - Upiła kolejny łyk wina, smakowało wyjątkowo dobrze. - Chociaż nie, na pewno się tego domyśliłaś, potrafisz widzieć więcej niż wszyscy inni. - Dodała po chwili, po krótkim zastanowieniu się nad tym, co powiedziała. Ellie znała Prue wyjątkowo dobrze, wiedziała, że stać ją na więcej, niż pokazywała. Przy babce była sobą, nigdy nie musiała ukrywać tego, co w niej siedziało. Na pewno spodziewała się tego, że w końcu nastąpi jakaś eksplozja, bo Prudence była wyjątkowo uparta, kiedy jej na czymś zależało, a na Benjym zależało jej bardziej niż na czymkolwiek innym.
- Co racja to racja, poprawność okazuje się być ciężarem. Kiedy nosi się go zbyt długo można faktycznie umrzeć. - Doceniała to, co kobieta miała jej do powiedzenia. Najwyraźniej jej nie zawiodła, wręcz przeciwnie miała wrażenie, że Ellie była zadowolona z tego, jak wszystko się potoczyło, zawsze była wyjątkowo tolerancyjna, a może nawet zachęcała do przekraczania granic, nie przejmowania się obyczajami. Nikt nie potrafił wspierać tak jak ona. Była naprawdę wyjątkową kobietą. Miała szczęście, że trafiła się jej taka babcia.
Słuchała uważnie jej opowieści o dziadku, właściwie nigdy jakoś zbytnio nie wypytywała o ich relację, bo nie chciała, by Ellie myślała o mężu zbyt wiele, obawiała się iż mogło to nieść ze sobą ból, te obawy chyba były jednak zupełnie bezpodstawne, opowiadała o nim z tym błyskiem w oku. Jej dziadek musiał być naprawdę niesamowitym człowiekiem, zresztą Ellie nigdy by się nim nie zainteresowała, gdyby było inaczej.
- Kiedy o tym opowiadasz, to wydaje mi się, że z nami jest podobnie, no chociaż na początku mieliśmy ten czas, kiedy naprawdę się lubiliśmy, świat sugerował, że nie możemy tego robić, nie walczyliśmy z jego sugestią, zaakceptowaliśmy ją, zupełnie niepotrzebnie, bo jak widać to musiało się skończyć właśnie w ten sposób. - Uśmiechnęła się ciepło, naprawdę była szczęśliwa z tego, w jaki sposób potoczyły się ich losy.
- Bez wyzwań byłoby zbyt spokojnie. - Na pierwszy rzut oka mogło się wydawać, że Prudence ceniła sobie spokój, ale było zupełnie inaczej, uwielbiała ten chaos, który Benjy wprowadzał do jej życia, nikomu innemu nie pozwoliłaby na coś takiego.
- Nie było nam po prostu ostatnio ze sobą po drodze. - Dodała jeszcze, zmrużyła na chwilę oczy, nie wiedziała dlaczego tak się stało, nie zastanawiała się nad tym wcześniej, być może był to moment, w którym mogła coś zmienić, przecież kochała swojego brata, był dla niej ważny, mogła na niego liczyć. Powinna coś z tym zrobić.
Spędziła u babci jeszcze sporo czasu, piły to wyśmienite wino, rozmawiały o przeszłości i przyszłości, był to naprawdę przyjemny wieczór.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control