• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Greater London Aleja Horyzontalna v
1 2 3 4 5 … 11 Dalej »
[10.10.1972] Wine not? | Prue & Benjy

[10.10.1972] Wine not? | Prue & Benjy
Local Dumbass
I’m gonna give you fair warning that I…
I’m not a saint, but I could be if I try
Lord knows I've got habits to break
wiek
33
sława
III
krew
zdrajca krwi
genetyka
—
zawód
klątwołamacz/najemnik/łowca
bardzo wysoki - 196 cm / potężnie zbudowany, szerokie barki, rozbudowany kark, ciężka masa mięśni bardziej przypominająca taran niż sylwetkę biegacza / ciemnobrązowe, półdługie włosy / brązowe oczy / cztery złote kolczyki (małe kółka) w lewym uchu / obrączka ślubna z grubego, topornie kutego złota na palcu / poparzenie na szyi od prawej strony i części prawego ucha / nadkruszona prawa trójka i pęknięty, częściowo brakujący fragment lewej jedynki / luźny, praktyczny styl ubioru / wytatuowany pod rękawami skórzanych albo materiałowych kurtek / sprężysty krok, jakby zawsze gdzieś się spieszył / "francuski" akcent - miękkie r, zmiękczone głoski, cichy głos

Benjy Fenwick
#6
07.06.2026, 13:10  ✶  
Pijana logika była zjawiskiem samym w sobie, a gdy sam byłem nad wyraz trzeźwy, miałem nieodparte wrażenie, że właśnie obserwowałem coś wyjątkowo rzadkiego. Miałem przed sobą jeden z najbardziej uroczych dowodów na to, że nawet najbardziej rozsądni ludzie potrafią od czasu do czasu podejmować bardzo nierozsądne decyzje, gdyż im bardziej Prudence próbowała sprawiać wrażenie osoby całkowicie panującej nad sytuacją, tym bardziej sytuacja wymykała jej się spod kontroli. Pomimo tego nie miałem najmniejszego zamiaru przerywać całej sceny zbyt szybką interwencją, bo był to zdecydowanie jeden z tych momentów, które należało po prostu docenić. Każde kolejne zdanie, które opuszczało usta zalanej w trzy dupy Pruey, wydawało się jeszcze mniej związane z poprzednim niż wcześniejsze, a jednak w głowie mojej żony wszystko najwyraźniej układało się w logiczną całość. Największym osiągnięciem tego wieczoru było jednak chyba to, że nadal utrzymywała się na nogach, nawet jeśli odbywało się to głównie dzięki współpracy ze ścianami - jednoczesnymi wrogami i najlepszymi sojusznikami, ciekawe połączenie - i sile jej własnej determinacji. Tej ostatniej, nie dało się zaprzeczyć, zawsze miała… Dużo, lecz dzisiaj zdecydowanie zdobywała w tym osobiste szczyty.
- Tak, dokładnie. Wieloletnie doświadczenie. Umiem je losposnaś, gdy mam je pszed oczami. Tlenowałem to latami. Pamiętaj. - Pokiwałem głową z przesadną powagą, po czym skrzyżowałem ręce na piersi i przyjrzałem jej się od stóp do głów, oceniając stan swojej świeżo poślubionej żony z miną zawodowego eksperta od pijanych powrotów do domu. Opuściłem brodę odrobinę niżej, żeby łatwiej było jej skupić na mnie wzrok, choć sądząc po tym, jak mrużyła oczy, podejrzewałem, że w tej chwili widziała mnie co najmniej podwójnie. Nawet pijana mówiła o niektórych rzeczach w sposób, który sprawiał, że trudno było żartować bez końca. Znałem ją wystarczająco długo, żeby wiedzieć, jak ostrożnie podchodziła do dobrych zdarzeń - zupełnie tak, jakby los tylko czekał, aż odwróci wzrok, żeby natychmiast je zabrać. Nie śmiałem się z tego, z tego akurat nie.
- Świat od zawsze wiedział o ludzkim szczęściu i uwiesz mi, ma znacznie mniej czasu na psucie go, nisz ci się wydaje. Poza tym jest jusz za późno. Wyszłaś za mnie. Takiej katastlofy nie da się uklyś pszed wszechświatem. - Pokręciłem głową, chociaż doświadczenie podpowiadało mi, że takie deklaracje zwykle miały ograniczoną skuteczność.
Na wzmiankę o sąsiadach nie wytrzymałem i roześmiałem się już całkiem otwarcie, obraz pani Carter stukającej po nocy do drzwi tylko po to, żeby upewnić się, że nie szczekam przeraźliwie, bo zostałem porzucony przez własną żonę, był zbyt dobry, żeby go zmarnować…
- Tak, oczywiście. Była specjalna kontlola. - Rozbawienie błyszczało mi w oczach, kiedy obserwowałem jej śmiertelnie poważną minę.
Spojrzałem następnie na kota, który siedział kilka kroków dalej, był zupełnie niewzruszony, i obserwował nas z tą charakterystyczną dla kotów mieszanką wyższości i zainteresowania, która sprawiała, że człowiek automatycznie czuł się oceniany. W normalnych okolicznościach Prudence była jedną z najbardziej rozsądnych osób, jakie znałem, potrafiła analizować, przewidywać, planować i dostrzegać rzeczy, które umykały innym, tym większe wrażenie robił fakt, że kilka kieliszków wina potrafiło zamienić ją w kobietę prowadzącą śmiertelnie poważną debatę na temat moralnego wpływu własnego zachowania na futrzaka.
- Obawiam się, sze jest jusz za późno. Widział wszystko. Nie da się odzobaczyś tego, co wydaszyło się w tym pszedpokoju. To będzie s nim do końca szycia. - Przeniosłem wzrok z kota na Pruey i westchnąłem teatralnie. - Ale jeśli cię to uspokoi, w tym momencie wygląda jak ktoś, kto ocenia nas oboje jednakowo negatywnie. - Wskazałem brodą zwierzę, które odpowiedziało na oskarżenie jedynie leniwym mrugnięciem, po czym rozłożyłem ręce w geście bezradności, jakbym jedynie przedstawiał oczywiste fakty. - Sunny, uwiesz mi, jego standaldy są balso elastyczne. Jutro dasz mu coś doblego do jedzenia i cała splawa zostanie zamknięta. - Musiałem przygryźć wnętrze policzka, żeby zachować choć cień powagi, znowu zerkając na Hainta i jego całkowite nieprzejęcie zaistniałą sytuacją, potem wróciłem wzrokiem do niej i do jej kolejnej próby udowodnienia własnej niezależności - im dłużej mówiła o swojej samodzielności, tym bardziej chwiała się na nogach, co tworzyło wyjątkowo zabawny kontrast.
- Oczywiście, sze jesteś niezaleszna. Niezalesznie od tego, w któlą stronę się zataczasz, lobisz to całkowicie samodzielnie. To budzi podziw. - Pokręciłem głową z powagą całkowicie niepasującą do treści własnych słów, przyglądając się, jak kolejny raz szukała stabilności tam, gdzie akurat udało jej się oprzeć rękę. Parsknąłem cicho pod nosem, opierając biodro o ścianę i obserwując jej heroiczną walkę z grawitacją, która najwyraźniej postanowiła tej nocy skoncentrować całą swoją uwagę właśnie na niej.
Spojrzałem na wyciągnięty w moją stronę mały palec, po czym bez większego namysłu zahaczyłem o niego własnym.
- Dopsz. Jeśli nadejdzie ten moment, masz mnie poinfolmowaś natychmiast. To balso odpowiedzialna i dolosła umowa, s któlej zamieszam cię później losliczyś. - Splotłem na chwilę nasze małe palce, dopiero potem ująłem jej wyciągniętą dłoń pewniej, przesuwając drugą rękę na plecy Pruey i przyciągając ją bliżej siebie, zanim zdążyła ponownie zawrzeć bliższą znajomość z najbliższą ścianą.


[Obrazek: 4GadKlM.png]
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Benjy Fenwick (4843), Prudence Fenwick (3773)




Wiadomości w tym wątku
[10.10.1972] Wine not? | Prue & Benjy - przez Prudence Fenwick - 04.06.2026, 23:58
RE: [10.10.1972] Wine not? | Prue & Benjy - przez Benjy Fenwick - 05.06.2026, 19:19
RE: [10.10.1972] Wine not? | Prue & Benjy - przez Prudence Fenwick - 05.06.2026, 20:14
RE: [10.10.1972] Wine not? | Prue & Benjy - przez Benjy Fenwick - 05.06.2026, 23:39
RE: [10.10.1972] Wine not? | Prue & Benjy - przez Prudence Fenwick - 06.06.2026, 19:41
RE: [10.10.1972] Wine not? | Prue & Benjy - przez Benjy Fenwick - 07.06.2026, 13:10
RE: [10.10.1972] Wine not? | Prue & Benjy - przez Prudence Fenwick - 07.06.2026, 18:41
RE: [10.10.1972] Wine not? | Prue & Benjy - przez Benjy Fenwick - 17.06.2026, 00:15
RE: [10.10.1972] Wine not? | Prue & Benjy - przez Prudence Fenwick - 18.06.2026, 10:41
RE: [10.10.1972] Wine not? | Prue & Benjy - przez Benjy Fenwick - 18.06.2026, 23:53
RE: [10.10.1972] Wine not? | Prue & Benjy - przez Prudence Fenwick - 20.06.2026, 21:14

  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa