• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Greater London Niemagiczny Londyn v
« Wstecz 1 2 3 4 5 … 8 Dalej »
[16.10.1972] the best medicine | Benjy & Heather

[16.10.1972] the best medicine | Benjy & Heather
Gówniara z miotełką
Nie strasz, nie strasz, bo się zesrasz.
wiek
21
sława
VI
krew
półkrwi
genetyka
klątwa żywiołów
zawód
BUMowiec
Heather mierzy 160 cm wzrostu. Jest bardzo wysportowana, od dzieciaka bowiem lata na miotle, do tego zawodowo grała w quidditcha. Włosy ma rude, krótkie, nie do końca równo obcięte - gdyż obcinał je Charlie po tym, jak większość spłonęła podczas Beltane. Twarz okrągłą, obsypaną piegami, oczy niebieskie, czają się w nich iskry zwiastujące kolejny głupi pomysł, który chce zrealizować. Porusza się szybko, pewnie. Ubiera się głównie w sportowe rzeczy, ceni sobie wygodę. Głos ma wysoki, piskliwy - szczególnie, kiedy się denerwuje. Pachnie malinami.

Heather Wood
#7
08.06.2026, 08:19  ✶  

Ruda wyciągnęła swoją głowę jeszcze bardziej w kierunku słońca. Miała wrażenie, że jest w stanie poczuć ciepło pojedynczych promieni, które na nią padały. Przymknęła oczy, było jej naprawdę przyjemnie. Łatwo było zapomnieć o tym, że mieli już właściwie środek jesieni i niedługo na zewnątrz będzie naprawdę paskudnie. Nie było sensu się na tym skupiać, skoro teraz, w tym momencie było jej tak bardzo przyjemnie i błogo. Nie pamiętała kiedy ostatnio pozwoliła sobie na takie nicnierobienie, raczej ciągle gdzieś pędziła, faktycznie warto było od czasu do czasu tak po prostu zatrzymać i cieszyć mijającą chwilą. Musiała o tym pamiętać.

- Tak naprawdę to wcale nie boli, wkurwia to, że nie możesz nic zrobić. - To ją najbardziej denerwowało w tamtej sytuacji. Po prostu padła na ziemie i nie miała żadnego wpływu na to, co działo się z nią i jej najbliższymi, nie mogła działać, a nie znosiła bezczynności, więc okropnie w nią to uderzyło, zwłaszcza, że wydawało jej się, iż jest niepokonana, że nie da się jej zrobić krzywdy. - Twoje życie jest zależne od tego, czy ktoś obok jest w stanie się Tobą zająć, ja miałam farta, moja kumpela całkiem dzielnie walczyła o to, żeby nie brakowało nam powietrza, zdecydowanie wolałabym pomagać jej w tym dole, w którym się znalazłyśmy. - Nie lubiła być zależna od kogokolwiek, oczywiście doceniała walkę Brenny z piachem, który próbował je zabić, ale wolałaby jednak jej w tym towarzyszyć, a nie leżeć bezwładnie na ziemi. - Ta, nie dość, że wiedzą więcej od Ciebie, to jeszcze zmuszają Cię do tego, żeby ktoś Cię obejrzał, a później kończysz zamknięty w Mungu na tydzień, zdecydowanie nie polecam. - W szpitalu było nudno, bardzo nudno, nie mogła robić nic ciekawego, spotykać się z przyjaciółmi, czas ciągnął się tam niemiłosiernie. Niby był to tylko tydzień, ale poczuła, jakby straciła co najmniej rok, były to bardzo nieprzyjemne wspomnienia. Miała dzięki temu całkiem logiczny cel w życiu - nigdy więcej nie powtórzyć tego doświadczenia, to było wcale nie najgorszą motywacją.

- To chyba dobrze, że mam najebane pod sufitem, co nie? - Wolała się upewnić, że uważał to za coś pozytywnego. W sumie nawet gdyby było inaczej, to by się tym nie przejęła, bo taka już była i nie chciała tego zmieniać. Lubiła siebie, bardzo lubiła siebie. - Ktoś musi z nimi walczyć, dlaczego to nie miałabym być ja? Niczego się nie boję, wiesz. - Może nie powinna o tym wspominać, jednak naprawdę miała takie podejście. Rzadko kiedy odczuwała strach, była kurewsko odważna, nie zastanawiała się nad tym, że może stać się jej krzywda, liczyło się tylko to, że dzięki jej czynom ktoś inny może zostać uratowany. Nie patrzyła na siebie, nie miała tego w zwyczaju, zresztą uważała, że zawsze jakoś sobie poradzi, lepiej lub gorzej.

- No, te przebieranki są śmieszne. - Miała podobne zdanie, co jej towarzysz. - Niby są tacy odważni, a boją się pokazać mordy, w końcu spotkają ich konsekwencje, prędzej, czy później ludzie się dowiedzą, kto kryje się za maskami, ciekawe, czy wtedy będą tacy odważni w tym co mówią. - Nie do końca to wszystko rozumiała, bo skoro śmierciożercy tak ślepo podążali za Voldemortem, to niby dlaczego nie pokazywali swoich twarzy. Na pewno spodziewali się jaka reakcja może ich spotkać ze strony społeczeństwa, nie byli mile widziani, nie mieli ogromnego poparcia, mogli się więc pałować. - Oni bez kolegów nie potrafiliby nic zrobić, atakują grupami bo w pojedynkę są słabi. Zresztą nawet grupą gówno im się udaje. - Brzmiała tak, jakby miała większe doświadczenie w starciach z zamaskowanymi czarnoksiężnikami, niż mogło się wydawać. Nie kryła się tym z nim jakoś specjalnie.

- Tak, ogólnie to bardzo lubię żyć, wiesz? W sensie takim, że mam jeszcze tyle rzeczy do zrobienia, szkoda byłoby tak nagle odejść, no i nie chciałabym zostawić Camisia samego, nie poradziłby sobie beze mnie, on jest zbyt grzeczny, ktoś musi o niego walczyć, co nie? - Jej narzeczony był bardzo ułożony, a tacy ludzie nie mieli łatwo w życiu, potrzebował obok siebie kogoś głośnego, kto nie pozwoli mu zrobić krzywdy, Ruda wzięła na siebie te rolę. - Tak, ludzi szkoda, cała reszta to tam chuj. - Zgodziła się z nim całkiem błyskotliwe, jak wypadało młodej, elokwentnej pannie z dobrego domu.

- To byłoby bez sensu, co nie? Tak leżeć, zresztą zanim pojawiłby się chętny, żeby Cię zjeść, to pewnie zanudziłbyś się na śmierć. - Wydawało jej się, iż ma podobne podejście do jej własnego. Może więc i dobrze, że wyciągnął z tego zdarzenia coś pozytywnego.

- Czekaj, czekaj, mówisz więc, że przypadkiem możesz się zeszczać na zły kamień i konsekwencje będą się za Tobą ciągnąć? Naprawdę pojebane. - Każdemu przecież zdarzyło się załatwić potrzebę w miejscach niekoniecznie ku temu przeznaczonych, zwłaszcza podczas pijackich eskapad, musiała zapamiętać więc tę mądrość - jeśli znalazłaby się na Islandii musiałaby zwracać uwagę na to, gdzie szła za potrzebą. Zdecydowanie była zdania, że jedna klątwa była wystarczająca jak na jej drobne ciało. Nie potrzebowała ich więcej.

- W sumie taki dreszczyk emocji na pewno jest fajny, nigdy nie wiesz, czego się spodziewać. - Właściwie to nie było takie złe, nie znosiła nudy, a to brzmiało jak fantastyczna przygoda.

- Dobra, ale wycieczki ze starymi to nie to samo, są nudne. - Ona również bywała w różnych miejscach ze swoją matką, ale bardziej robiła tam za maskotkę, nie było w tym niczego ciekawego. Bardziej podobała jej się ta druga część, znajdowanie się w miejscach, do których nikt inny nie chciał zmierzać, bo było tam zbyt niebezpiecznie. Otworzyła oczy i przyglądała mu się przez chwilę. - Zabierzesz mnie kiedyś ze sobą, proooooszę, proszęęęę, chciałabym zobaczyć coś takiego. - Miała nadzieję, że jej uśmiech na niego zadziała i nie będzie chciał mieć na swoim sumieniu smutnej Heather, rzadko kiedy zresztą ktoś potrafił jej odmówić, liczyła na to, że i tym razem tak będzie.

- Ja musiałam zacząć pracować, żeby Liz przestała mnie ze sobą ciągać jako maskotkę. - Doskonale wiedziała o czym mówił. Jej matka uwielbiała mieć ją u swojego boku podczas tych wszystkich gal na których się pojawiała. Jeszcze, gdy grała zawodowo miało to jakiś sens, ale nie chciała pokazywać się wszędzie tylko i wyłącznie jako córka swojej matki, to było słabe. Wolała zaangażować się do pracy w BUMie, aby mieć wymówkę.

- Nie wszyscy pochodzą z domów, gdzie były złote klamki, taaaaa. - Doskonale rozumiała do czego zmierza, sama do tej pory miewała problemy ze zrozumieniem pewnych spraw, bo wydawało jej się, że wszystko można załatwić odpowiednią ilością galeonów.

- To chyba takie schematy, wszędzie są podobne, nawet w grupach znajomych, zawsze masz kogoś kto jest bardziej na uboczu, kogoś kto prosi się o kłopoty, kogoś kto jest pojebany. - Zgadzała się z nim zdecydowanie. Ludzie wszędzie byli tacy sami, przyjmowali pewne role, które odgrywali, w ten sposób odnajdywali się w społeczeństwie.

- Co racja to racja, chociaż raz na jakiś czas w sumie może warto dla tej pradawnej magii poświęcić swoje suty. - Nie, żeby się na tym jakoś specjalnie znała, ale jak opowiadał o tym zimnym kraju, to w sumie chciałaby to sprawdzić na swojej własnej skórze.

« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Benjy Fenwick (7378), Heather Wood (4077)




Wiadomości w tym wątku
[16.10.1972] the best medicine | Benjy & Heather - przez Heather Wood - 02.06.2026, 13:18
RE: [16.10.1972] the best medicine | Benjy & Heather - przez Benjy Fenwick - 04.06.2026, 13:28
RE: [16.10.1972] the best medicine | Benjy & Heather - przez Heather Wood - 04.06.2026, 19:17
RE: [16.10.1972] the best medicine | Benjy & Heather - przez Benjy Fenwick - 05.06.2026, 21:14
RE: [16.10.1972] the best medicine | Benjy & Heather - przez Heather Wood - 06.06.2026, 20:15
RE: [16.10.1972] the best medicine | Benjy & Heather - przez Benjy Fenwick - 07.06.2026, 13:09
RE: [16.10.1972] the best medicine | Benjy & Heather - przez Heather Wood - 08.06.2026, 08:19
RE: [16.10.1972] the best medicine | Benjy & Heather - przez Benjy Fenwick - 10.06.2026, 11:57
RE: [16.10.1972] the best medicine | Benjy & Heather - przez Heather Wood - 15.06.2026, 07:04
RE: [16.10.1972] the best medicine | Benjy & Heather - przez Benjy Fenwick - 23.06.2026, 20:24
RE: [16.10.1972] the best medicine | Benjy & Heather - przez Heather Wood - 13.07.2026, 19:05

  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa