Właściwie to wspomnienie, jako pierwsze chyba nie przedstawiało żadnego z nich z negatywnej strony. Zdecydowanie łatwiej się ogląda siebie w takich sytuacjach, przynajmniej nie było tego wstydu, czy zażenowania, który towarzyszyły im wcześniej. Pozwoliło to nieco odetchnąć, tamte dwie sytuacje były przecież bardzo emocjonalne.
- Jakoś łatwiej Ci to teraz przychodzi przez gardło niż wtedy. - Pamiętała, że podczas tego obiadu nie do końca pewnie się czuł nazywając ją w ten sposób. Ile się może zmienić przez ledwie dwa miesiące. Przywykli już do tego, że od czasu do czasu musieli udawać parę. Tak właściwie to nie musieli, mogliby to przerwać, jednak nie chcieli zranić jego matki, która zdecydowanie im kibicowała w tej relacji, szkoda tylko, że ona nie istniała.
Stała tuż obok niego, zauważyła więc jak wpatruje się w tamtą Stellę i on i jego wersja z przeszłości. Szturchnęła go w ramię, żeby wrócił do niej tutaj, bo chyba trochę za bardzo odpłynął. - Pobudka, ktoś Cię chyba wprowadził w trans. - Skomentowała jeszcze, chociaż domyślała się, czyja to była wina. Może nawet ją to trochę usatysfakcjonowało, że tak na nią reagował.
Trochę się zawstydził, kiedy złapała go na gorącym uczynku. Próbował jednak jakoś wrócić do głównego tematu rozmowy, trochę się jąkał, ale wcale nie przeszkadzało to pannie Avery, na jej twarzy pojawił się uśmiech. Ta sytuacja zaczynała ją bawić, powoli. Jego zmieszanie, to jak na nią reagował sugerowałoby, że może faktycznie coś się między nimi dzieje i nie tylko ona to czuje.
- Jak chcę to potrafię być miła, ale trzeba sobie na to zasłużyć. - Początki ich znajomości były dosyć burzliwe. Z czasem jednak wszystko się uspokoiło, nie miała powodów, aby nie być miłą. Z natury raczej należała do przyjaznych osób, chyba, że ktoś ją wyprowadził z równowagi, niewiele osób to potrafiło. Stanleyowi natomiast się udało i to bardzo silnie, chyba nigdy nie była na nikogo zła, tak jak wtedy na niego - naprawdę spore osiągnięcie.
Wydarzenia wróciły do momentu, kiedy Stella zaczęła rozmowę z Anne. Naprawdę była wtedy bardzo spokojna, jak na to, że udawała przed zupełnie obcą kobietą dziewczynę jej syna. Nie spodziewała się, że robiła to z taką lekkością, niczym profesjonalistka. Dopiero teraz to zauważyła.
- Tak już działam na ludzi, wystarczy chwila i zaczynają mnie komplementować. - Roześmiała się, to miał być chyba żart. - Przeszłam kiedyś kurs czarowania matek przystojnych brygadzistów, widzisz jak profesjonalnie mi szło? - Bez żadnego problemu udało jej się zrobić dobre wrażenie na pani Borgin.
- Czy mi się wydaje, czy słyszę w Twoim głosie nutkę zazdrości? Daj mi jeszcze trochę czasu, a ona w ogóle o Tobie zapomni, zostanę jej ulubionym dzieckiem. - Nie dało się ukryć, że Anne naprawdę ją polubiła, zresztą i Stella przepadała za jego matką, całkiem nieźle się dogadywały.
- Sama jestem zdziwiona, że byłam aż tak opanowana, ale czułam, że muszę to zrobić dla Ciebie wiesz, szczególnie, że Ty wtedy tak okropnie spanikowałeś, musiałam Ci jakoś pomóc, chyba się udało, bo później przeszliśmy przez to razem bez najmniejszego problemu. - Wszystko ułożyło się dokładnie tak, jak chcieli, bez najmniejszych komplikacji.
- Nie spodziewałam się, że tyle to potrwa, ale chyba całkiem nieźle nam idzie. Twoja mama wierzy w to wszystko. - Powinna mieć jakieś wyrzuty sumienia, że okłamuje kobietę - niestety żadne się nie pojawiły. - Będę przychodzić, dopóki będziesz chciał to ciągnąć, chyba, że wiesz, kiedyś sobie kogoś znajdziesz, to raczej słabo, żebyśmy nadal to ciągnęli. - W końcu prawdziwej partnerce Borgina mogłoby się to nie spodobać.
- Cieszy mnie to, tak właściwie to też ją polubiłam wiesz? Te obiadki sprawiają mi nawet przyjemność. - W rodzinnym domu Stella raczej nie dostawała tyle ciepła. Jej rodzice rzadko kiedy mieli dla niej czas, tutaj, choć przez chwilę czuła, że ktoś chce ją wysłuchać.
Wspomnienie zbliżało się do momentu, w którym Anne wysłała syna po wino. Wtedy trochę zaczęła ją przepytywać, Avery nie do końca pamiętała te wszystkie pytania, jednak nie miała nic do ukrycia. - Widzisz, zaspokoisz ciekawość. - Rzekła jeszcze do niego. Cóż, jeszcze chwila, moment, a dowie się o czym plotkowała z jego matką, pamiętała, że kobieta wspominała coś o wychowywaniu mężczyzn, co dało jej do myślenia.