16.06.2026, 00:37 ✶
Basilius uśmiechnął się na komentarz Ceolsige odnośnie jej własnych zabaw z lalkami i już miał nawet wspomnieć, że sam jak był dzieckiem bawił się kiedyś w odkrywanie przeklętych "grobowców pluszowych misiów" zainspirowany jedną historią, którą kiedyś usłyszał. Zamiast tego szybko przypomniał sobie, że jednak mieli zdecydowanie ważniejsze rzeczy na głowie. Takie wspominki mogą pozostawić na później.
Wysłuchał dokładnie Lazarusa i skinął głową.
– Tak, to ma sens. Nie wiem, czy Ceolsige ci mówiła, ale zacieki w jej domu mogą mieć też coś wspólnego z Limbo. Trochę się obawiam tego aspektu, ale spróbujmy. Myślę, że ma to szanse się udać. – Kto wie? Może klątwie rzeczywiście nie robiło zbyt dużej różnicy, czy oblepiała ona prawdziwy dom, czy ten zabawkowy. – No dobrze. W takim razie jak chcesz to zrobić? Oboje przenosimy klątwę jednocześnie, czy wolisz aby jeden z nas zajął się głównym zadaniem, a drugi stał w obwodzie i kontrolował sytuację na wypadek, gdyby klątwa okazała się bardziej nieprzewidywalna niż zakładamy?
Z jednej strony dwójka doświadczonych klątwołamaczy na pewno szybciej poradziłaby sobie z taką klątwą. Z drugiej jednak strony ojciec Basiliusa zmarł na wskutek zignorowania pewnej klątwy na wykopaliskach w Grecji i Prewett kategorycznie odmawiał tego, aby pójść w jego ślady. Wiedział jednak, że Lovegood nie był kimś kto nie zachowałby odpowiednich zasad bezpieczeństwa, więc jeśli wolał, aby zrobili to w dwójkę, to Basilius nie zamierzał protestować.
Na chwilę przeniósł spojrzenie na Ceolsige, która teraz z tą fajką w dłoni wyglądała dokładnie jak ktoś, kto chce zobaczyć na własne oczy szaloną akcję, tylko po to, aby paląc tę samą fajkę lata później, kiedyś komuś o niej opowiedzieć.
– Czy możemy chociaż liczyć, że będziesz odpowiedzialną właścicielką przeklętego domku dla lalek? No wiesz, ktoś musi pamiętać o tym aby regularnie wmawiać zabawkom, że czynsz jest tak niski bez żadnego powodu, a wszelkie dziwne rzeczy, które widzą są jedynie wytworem ich wyobraźni. – Oczywiście trochę żartował, ale jednocześnie wpatrywał się w kobietę nieco wyczekująco, licząc na to że jednak nie postanowi sprzedać tego, jakiemuś przypadkowemu nabywcy.
Wysłuchał dokładnie Lazarusa i skinął głową.
– Tak, to ma sens. Nie wiem, czy Ceolsige ci mówiła, ale zacieki w jej domu mogą mieć też coś wspólnego z Limbo. Trochę się obawiam tego aspektu, ale spróbujmy. Myślę, że ma to szanse się udać. – Kto wie? Może klątwie rzeczywiście nie robiło zbyt dużej różnicy, czy oblepiała ona prawdziwy dom, czy ten zabawkowy. – No dobrze. W takim razie jak chcesz to zrobić? Oboje przenosimy klątwę jednocześnie, czy wolisz aby jeden z nas zajął się głównym zadaniem, a drugi stał w obwodzie i kontrolował sytuację na wypadek, gdyby klątwa okazała się bardziej nieprzewidywalna niż zakładamy?
Z jednej strony dwójka doświadczonych klątwołamaczy na pewno szybciej poradziłaby sobie z taką klątwą. Z drugiej jednak strony ojciec Basiliusa zmarł na wskutek zignorowania pewnej klątwy na wykopaliskach w Grecji i Prewett kategorycznie odmawiał tego, aby pójść w jego ślady. Wiedział jednak, że Lovegood nie był kimś kto nie zachowałby odpowiednich zasad bezpieczeństwa, więc jeśli wolał, aby zrobili to w dwójkę, to Basilius nie zamierzał protestować.
Na chwilę przeniósł spojrzenie na Ceolsige, która teraz z tą fajką w dłoni wyglądała dokładnie jak ktoś, kto chce zobaczyć na własne oczy szaloną akcję, tylko po to, aby paląc tę samą fajkę lata później, kiedyś komuś o niej opowiedzieć.
– Czy możemy chociaż liczyć, że będziesz odpowiedzialną właścicielką przeklętego domku dla lalek? No wiesz, ktoś musi pamiętać o tym aby regularnie wmawiać zabawkom, że czynsz jest tak niski bez żadnego powodu, a wszelkie dziwne rzeczy, które widzą są jedynie wytworem ich wyobraźni. – Oczywiście trochę żartował, ale jednocześnie wpatrywał się w kobietę nieco wyczekująco, licząc na to że jednak nie postanowi sprzedać tego, jakiemuś przypadkowemu nabywcy.