Jesień na dobre już rozgościła się na ulicach Londynu. Dni były wietrzne i chłodne, padał zimny, nieprzyjemny deszcz, w powietrzu unosił się zapach wilgoci i zgniłych liści. Miało to swój urok. Przynajmniej dla Prudence. Od zawsze spoglądała na tę porę roku z pewnym sentymentem, kojarzyła jej się z kolorowymi liśćmi, dłuższymi wieczorami, a że była to jej ulubiona pora dnia, to i ta pora roku zawsze była dla niej nieco wyjątkowa.
Czas w biurze wyjątkowo dzisiaj jej się dłużył. Kiedyś bez większego problemu potrafiła odciąć się od całego świata, siedziała między trupami godzinami i zupełnie tego nie odczuwała. Tak właściwie to była główna część jej życia. Trupy, papiery, śledztwa. Teraz, kiedy miała do kogo wracać wyglądało to nieco inaczej, nie była już taka chętna do nadgodzin, wręcz przeciwnie spoglądała na wiszący na ścianie zegar z rozczarowaniem obserwując jak wolno porusza się jego wskazówka. Westchnęła cicho pod nosem, do siebie, był to poniekąd komentarz do tego, że musiała tutaj siedzieć, a zdecydowanie wolałaby być w tej chwili gdzieś indziej. To nie tak, że nie lubiła swojej pracy, jednak aktualnie nieco zmieniła do niej swoje podejście.
Ułożyła wszystko na biurku, pozostawiając jak zawsze na nim idealny porządek. Nie znosiła chaosu. Wszystko musiało znaleźć się na swoim miejscu, inaczej pewnie nie opuściłaby tego miejsca. Zostały jeszcze dwie minuty, podczas których nie przestała wpatrywać się w zegar, gdy w końcu wskazówka znalazła się na pełnej godzinie podniosła się z krzesła, zabrała swój płaszcz i ruszyła do wyjścia, żegnając się z tymi którzy mieli zostać tutaj dłużej.
Gdy opuściła mury ministerstwa założyła na głowę kaptur. Tak jak się spodziewała pogoda nie odpuszczała. Kiedy tylko znalazła się na zewnątrz w jej twarz uderzył zimny podmuch wiatru, włosy zaczęły jej się plątać, dlatego właśnie sięgnęła po kaptur - liczyła, że pozwoli jej uniknąć kołtunów na głowie, nie do końca bowiem była pewna, że uchroni ją przed deszczem, bo ten padał całkiem intensywnie. Taki urok jesieni, czy coś. Podniosła głowę w stronę chmur, aby przez chwilę spojrzeć na zachmurzone niebo, na którym zdążyły już się pokazać gwiazdy, nie świeciły jednak wyjątkowo jasnym blaskiem, trudno było je dostrzec. Mogła w końcu ruszyć w stronę domu.
Ostatnio jej powroty były bogate w dziwne zbiegi okoliczności i nie do końca normalne sytuacje, miała więc nadzieję, iż ten będzie odrobinę spokojniejszy. Los mógł jej odrobinę odpuścić, to nie tak, że nie radziła sobie z tym wszystkim, co dla niej szykował, jednak nie do końca była przyzwyczajona do tego, że w jej całkiem nudnym i spokojnym życiu działo się, aż tak wiele.
Nie roztrząsała tego jednak jakoś bardzo. Wiedziała, że była żona jej aktualnego męża nie pojawiła się w okolicy zupełnie przypadkowo, martwiło ją to, aczkolwiek nie chciała pozwolić jej mieszać w ich życiu samą swoja obecnością. Ufała Benjy'emu, wiedziała, że nie chciał mieć z tą kobietą nic wspólnego, dobrze byłoby gdyby sama zainteresowana w końcu się z tym pogodziła. Najwyraźniej mimo tego, że minęło tak wiele lat nie do końca potrafiła pogodzić się z tym, że ruszył dalej, co było naprawdę powalone zważając na to, że to ona go zostawiła. Ludzie byli dziwni. Nie miała zamiaru dawać jej jednak satysfakcji, wolała skupić się na tu i teraz i ich wspólnym szczęściu, licząc, że tamta zauważy, że nie ma tu nic do zrobienia, c czy powiedzenia, bo nikt nie chciał z nią dyskutować.
Prue szła przed siebie całkiem pewnym krokiem, co chwilę jednak podnosiła głowę odrobinę do góry i obserwowała okolicę, aby uniknąć kolejnego spotkania z jakimś złośliwym duchem, nie zamierzała dać się złapać po raz kolejny, uczyła się na swoim własnych błędach, nie powtarzała ich. Szła więc przed siebie, wsunęła ręce do kieszeni, bo było chłodno, chciała się znaleźć w domu jak najszybciej.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control