[03/10/72] Kto, w celu wprowadzenia do obrotu, oznacza towary podrobionym znakiem

Othello nie wstydził się swej przeszłości, bowiem jako księgowy w Zamtuzie radził sobie wyjątkowo dobrze. Nigdy nie pomylił się we wpisywaniu do tabelek odpowiednich kwot czy nazwisk. Liczył w pamięci niczym to mugolskie urządzenie, którego nazwa zawsze wypadała mu z głowy.

Nie, nie, chodziło o matkę. O starą dobrą Baronessę, kobietę o stalowym spojrzeniu, która mogłaby w swej stanowczości mierzyć się z czystokrwistymi surowymi szlachciankami. Każde słowo, każda jadowita nuta w tonie głosu oceniała Othella, zazwyczaj uznając go za słabego, za niewystarczającego. Nigdy nie wystarczał. Skąd jednak Woody Tarpaulin miał to wiedzieć? Nie mógł.

– Proszę mi wybaczyć, panie Tarpaulin – Othello strzepnął z ramienia nieistniejący pyłek kurzu. – Kto widział od wewnątrz działanie Kościanego Zamtuza, ten może mieć zgoła mniej pochlebną opinię na temat tego… przybytku.

Kiedy otrzymał ostateczną ofertę, uniósł brodę i zmrużył lekko oczy. Stworzenie świeczki w kształcie kobiecej piersi nie było szczególnie wymagające. Kształt był raczej prosty, łatwiejszy w wykonaniu niż docelowy. Wymagał trochę pracy z ustawieniem odpowiednich form. I spodziewał się, po zobaczonym wcześniej rysunku, że pierś ta miałaby nie odzwierciedlać doskonale proporcji kobiecego ciała, a je w pewnym stopniu… podkreślić. A co jeśli zgadzając się na stworzenie kolejnego rodzaju świeczki, wpisywał się w trend ogólnego obłędu zapoczątkowanego przez Charlesa Mulcibera? Cóż, szaleństwo nie było takie straszne, byle nie wiązać tego z osobą Othella. Na szczęście natura owego interesu służyła anonimowości.

Fawley podniósł się z miejsca, zmierzył mężczyznę nieodgadnionym, odrobinę groźnym spojrzeniem. Cienie rzucane przez stojącą na biurku świecę (normalnego kształtu) zatańczyły na jego twarzy, nadając jej lekko nieludzki wygląd.

– Wygląda na to, panie Tarpaulin, że mamy, jak to pan mówi, deal – rzekł grzecznie, sucho. Brakowało tylko, by się uśmiechnął. To by jednak było zbyt przerażające. Uścisnął swą zimną, trupią dłonią rękę Woody'ego.

Niniejszym umowa została zawarta.

Koniec sesji