02.08.2026, 16:22 ✶
– Tak, wszystko w porządku – zapewnił, nawet zgodnie z prawdą, bo nie wyglądała na wściekłą, że poszedł sobie spać i mógł odetchnąć z ulgą. – Nie jestem aż tak delikatny, żebym się zaziębił od spania na fotelu – obruszył się, jakby zarzucano mu co najmniej nie bycie mężczyzną, choć jak zwykle w przypadku Chrisa, zapomniał o tym dwie sekundy później, ledwo Victoria wspomniała, że tym, co go uśpiło, nie była burza. (A i jakby się zastanowić, to gdyby na przykład zasnął za biurkiem przy pracy, pewnie narzekałby asystentce okropnie, że zmarzł i wszystko go boli, i natychmiast ma pędzić po kawę, koc i dobre śniadanie. Ale to była trochę inna sytuacja.)
– Nie deszcz? – powtórzył za nią, mrużąc lekko oczy i zastanawiając, czy zaraz padnie coś o tym, że to nie deszcz, a skandaliczny brak dobrych manier. – O, eliksir!
Prawie się niedorzecznie ucieszył, jak oświadczyła, że może chodzić o eliksir nasenny. Bo wprawdzie w pierwszej chwili nie miał pojęcia, jakim cudem wypił taki eliksir, ale jeżeli tak, to oznaczało, że był absolutnie niewinny i nikt nie mógł mieć do niego pretensji. Pękata buteleczka wypełniona czerwonym płynem, którą oglądała pod światło, wiele jednak wyjaśniała.
– Co za wariat trzyma eliksir nasenny w soku do herbaty? – zdziwił się szczerze. Po prawdzie jeszcze mógłby spodziewać się, że ktoś napchał do takiego amortencji, choćby po to, aby woń malin i kolor soku zamaskowały trochę specyficzny zapach eliksiru miłosnego, ale nasenny? – Jeżeli faktycznie kupię ten dom, muszę pamiętać o wyrzuceniu wszystkiego z szafek – ocenił, mierząc półki podejrzliwym spojrzeniem. Nie bał się, że wyskoczy z nich jakiś bogin, ale najwyraźniej proste rzeczy, jakie czasem zostają po poprzednich właścicielach, w rodzaju rondli, puszki z herbatą czy butelki soku właśnie mogły kryć tutaj różne niespodzianki. – Spytałbym, czy kiedy przestało padać, chcesz zerknąć na ogród, ale nie zdziwię się, jeśli masz dość.
On prawdę mówiąc, nawet jeżeli przespał parę godzin, był trochę zmęczony, i wczorajszym dniem, i tym fotelem. Ale skoro już raz się tu pojawił, chciał przynajmniej spojrzeć, jak wygląda dom z zewnątrz i w jakim stanie jest ogród.
– Nie deszcz? – powtórzył za nią, mrużąc lekko oczy i zastanawiając, czy zaraz padnie coś o tym, że to nie deszcz, a skandaliczny brak dobrych manier. – O, eliksir!
Prawie się niedorzecznie ucieszył, jak oświadczyła, że może chodzić o eliksir nasenny. Bo wprawdzie w pierwszej chwili nie miał pojęcia, jakim cudem wypił taki eliksir, ale jeżeli tak, to oznaczało, że był absolutnie niewinny i nikt nie mógł mieć do niego pretensji. Pękata buteleczka wypełniona czerwonym płynem, którą oglądała pod światło, wiele jednak wyjaśniała.
– Co za wariat trzyma eliksir nasenny w soku do herbaty? – zdziwił się szczerze. Po prawdzie jeszcze mógłby spodziewać się, że ktoś napchał do takiego amortencji, choćby po to, aby woń malin i kolor soku zamaskowały trochę specyficzny zapach eliksiru miłosnego, ale nasenny? – Jeżeli faktycznie kupię ten dom, muszę pamiętać o wyrzuceniu wszystkiego z szafek – ocenił, mierząc półki podejrzliwym spojrzeniem. Nie bał się, że wyskoczy z nich jakiś bogin, ale najwyraźniej proste rzeczy, jakie czasem zostają po poprzednich właścicielach, w rodzaju rondli, puszki z herbatą czy butelki soku właśnie mogły kryć tutaj różne niespodzianki. – Spytałbym, czy kiedy przestało padać, chcesz zerknąć na ogród, ale nie zdziwię się, jeśli masz dość.
On prawdę mówiąc, nawet jeżeli przespał parę godzin, był trochę zmęczony, i wczorajszym dniem, i tym fotelem. Ale skoro już raz się tu pojawił, chciał przynajmniej spojrzeć, jak wygląda dom z zewnątrz i w jakim stanie jest ogród.