05.08.2026, 19:10 ✶
Przez twarz Ceolsige przebiegł wyraz który można byłą zinterpretować jako mieszankę deliaktnego poczucia winy i pewnej pobłażliwości kiedy dotarły do niej słowa Brynji. Nie zmieniając pozy, delikatnie tylko przechyliła głowę. - Zdaje się, że na potrzeby tej słownej szarady twoja siostra sięgnęła po etymologię imienia. - Mówiła miękko i spokojnie, w sposób, który zazwyczaj sprawiał, że słowa wpadały do słuchacza niemal jak jego własny domysł. - Imienia, którym z przyjemnością mieni się wasz gość. - Z pewną ulgą skorzystała z niewielkiego oderwania uwagi.
Pierwsze zaskoczenie minęło i kiedy otrzymała od Urd kieliszek jej spojrzenie choćby drgnieniem nie skręciło poniżej lini obojczyków. Zamiast tego błękitne tęczówki zuchwale utkwiły w źrenicach kobiety, niepomne na jej strój lub raczej jego brak. Wyciągnęła swobodnie dłoń zza pleców i ujęła w dwa palce nieco zbyt pełny kieliszek. Gest był niespieszny i wyważony, zupełnie jakby nic nadmiernie specjalnego się przed nią nie działo. Tylko niewielki rumieniec policzków i drapieżnie uniesiony kącik ust zdradzały wewnętrzną ekscytację.
- Nie mam w zwyczaju udawać przed bliskimi. - Przeniosła spojrzenie na Brynję z lekką tylko przygana w głosie. - Wszak przyszłam nie tylko w celach towarzyskich ale i po opinie specjalistki. - Ceniła troskę młodej selki więc i wypowiedź zakończyła w przyjaznym tonie. - Przepraszam, że was tak nagle niepokoję. Mimo swej niecodziennej postaci objawy nie wydają się groźne.
Nie odpowiedziała na resztę pytań Przesunęła się w stronę stolika wprawiając w falowanie materiał spódnicy. Nachyliła kieliszek do ust i wypiła niewielki łyk, pozwalając by płyn dłuższą chwilę pozostał na języku. Mruknęła cicho, gardłowo wyrażając aprobatę. Czy to dla smaku czy to dla niewątpliwie ciekawszej kreacji Urd. Na jej bladej cerze każdy rumieniec był wyraźnym kontrastem. Nieczęsty był to jednak widok, gdyż nie poddawała się łatwo błachym ekscytacjom. Tym jednak razem ekscytacja płynęła za nią koronkową tematyką od kilku dni.
Z nieznacznym westchnieniem usiadła na krześle. Fałdy spódnicy równo opłynęły nogi kiedy założyła jedną na drugą i zaczęła ja swobodnie kołysać w takt kolejnych uderzeń serc. - We Włoszech spotkałam się z pewną zjawą ale to raczej nieistotne. Podejrzewam jednak nowego poltergeista jaki zalągł się w mojej okolicy. Po rozdarciu pojawiło się kilka nowych duchów i jeden z nich zdaje się odwiedził mój kantor tego popołudnia. - Zaczęła spokojnym ale nadal delikatnie uniesionym głosem. Jej spojrzenie nienachalnie śledziło ruchy Urd, tylko chwilami kurtuazyjnie przenosząc się na twarz Brynji. - Charakterystyczny chichot, spadek temperatury a potem złorzeczeniem i uczucie przenikającego chłodu wraz z szybko przemijającą niemocą. Potem wyraziłam bardzo otwarcie swoją niechęć wobec jednego goblina. Wydaje się, że im większe uczucia żywię do rozmówcy tym bardziej bezpośrednio odpowiadam na jego pytania. - intensywnym, krótkim spojrzeniem wyłapała wzrok Urd - Zdaje się, że to właśnie objawy nawiedzenia przez tego poltergaista.
Przyłożyła kieliszek do ust. - Zakładam, że nie jest to kreacja z balu? - zapytała swobodnie by jakoś przegonić z głowy natrętną myśl.
Pierwsze zaskoczenie minęło i kiedy otrzymała od Urd kieliszek jej spojrzenie choćby drgnieniem nie skręciło poniżej lini obojczyków. Zamiast tego błękitne tęczówki zuchwale utkwiły w źrenicach kobiety, niepomne na jej strój lub raczej jego brak. Wyciągnęła swobodnie dłoń zza pleców i ujęła w dwa palce nieco zbyt pełny kieliszek. Gest był niespieszny i wyważony, zupełnie jakby nic nadmiernie specjalnego się przed nią nie działo. Tylko niewielki rumieniec policzków i drapieżnie uniesiony kącik ust zdradzały wewnętrzną ekscytację.
- Nie mam w zwyczaju udawać przed bliskimi. - Przeniosła spojrzenie na Brynję z lekką tylko przygana w głosie. - Wszak przyszłam nie tylko w celach towarzyskich ale i po opinie specjalistki. - Ceniła troskę młodej selki więc i wypowiedź zakończyła w przyjaznym tonie. - Przepraszam, że was tak nagle niepokoję. Mimo swej niecodziennej postaci objawy nie wydają się groźne.
Nie odpowiedziała na resztę pytań Przesunęła się w stronę stolika wprawiając w falowanie materiał spódnicy. Nachyliła kieliszek do ust i wypiła niewielki łyk, pozwalając by płyn dłuższą chwilę pozostał na języku. Mruknęła cicho, gardłowo wyrażając aprobatę. Czy to dla smaku czy to dla niewątpliwie ciekawszej kreacji Urd. Na jej bladej cerze każdy rumieniec był wyraźnym kontrastem. Nieczęsty był to jednak widok, gdyż nie poddawała się łatwo błachym ekscytacjom. Tym jednak razem ekscytacja płynęła za nią koronkową tematyką od kilku dni.
Z nieznacznym westchnieniem usiadła na krześle. Fałdy spódnicy równo opłynęły nogi kiedy założyła jedną na drugą i zaczęła ja swobodnie kołysać w takt kolejnych uderzeń serc. - We Włoszech spotkałam się z pewną zjawą ale to raczej nieistotne. Podejrzewam jednak nowego poltergeista jaki zalągł się w mojej okolicy. Po rozdarciu pojawiło się kilka nowych duchów i jeden z nich zdaje się odwiedził mój kantor tego popołudnia. - Zaczęła spokojnym ale nadal delikatnie uniesionym głosem. Jej spojrzenie nienachalnie śledziło ruchy Urd, tylko chwilami kurtuazyjnie przenosząc się na twarz Brynji. - Charakterystyczny chichot, spadek temperatury a potem złorzeczeniem i uczucie przenikającego chłodu wraz z szybko przemijającą niemocą. Potem wyraziłam bardzo otwarcie swoją niechęć wobec jednego goblina. Wydaje się, że im większe uczucia żywię do rozmówcy tym bardziej bezpośrednio odpowiadam na jego pytania. - intensywnym, krótkim spojrzeniem wyłapała wzrok Urd - Zdaje się, że to właśnie objawy nawiedzenia przez tego poltergaista.
Przyłożyła kieliszek do ust. - Zakładam, że nie jest to kreacja z balu? - zapytała swobodnie by jakoś przegonić z głowy natrętną myśl.