15.08.2026, 11:42 ✶
Hannibal miał słabość do dobrego jedzenia i chyba tylko genom Selwynów i morderczym treningom tanecznym mógł zawdzięczać swoją nienaganną figurę. Może zresztą to właśnie aktywny tryb życia wzmagał apetyt. Niezrażony mniej niż entuzjastyczną reakcją Ginny, poprowadził ich w kierunku, gdzie jak mu się zdawało, znajdowały się kramy ze słodkimi przekąskami - jeżeli nie zjedzą nic na miejscu, to kupi coś na wynos, opcja tym bardziej kusząca teraz, kiedy mieszkał z czterema innymi osobami, z którymi mógł się podzielić.
Poza podejrzanym stoiskiem “uczciwych chłopaków” sprzedających kradzione dobra, jarmark wyglądał dość typowo. Mniej odświętnie, niż ten sprzed miesiąca, z okazji Mabon, ale za to bardziej beztrosko. Sekcja spożywcza była całkiem przyzwoitych rozmiarów. Wiele słodyczy było dokładnie takich samych, jakie Hannibal pamiętał ze swojego dzieciństwa (być może dlatego, że nie było ono jakoś specjalnie odległe). Dropsy owocowe we wszystkich kolorach tęczy, którymi opychał się w wieku przedszkolnym, a obecnie zastanawiał się, co w nich wtedy widział, galaretki i żelki, czekolady rzemieślniczej produkcji z najróżniejszymi dodatkami… Były również nowości - czekoladowe żaby, jakieś dziwne… coś… czego Hannibal nawet nie potrafił nazwać… To tu to tam można było dostrzec bardziej egzotyczny asortyment.
- Wszystko w porządku? - zapytał po drodze, bo cały czas miał niejasne wrażenie, że kobieta jest jakaś przygaszona. Przyjrzał się jej uważnie - Dobrze się czujesz? Wyglądasz, jakby coś cię trapiło…
Zatrzymał wzrok na ladzie pełnej poukładanych w schludne piramidy, owiniętych w sreberka pomarańczy z czekolady. Smakołyk, podchwycony od mugoli, dla tych ostatnich był dokładnie tym - czekoladą z dodatkiem pomarańczy, uformowaną w kształt owocu. Czarodzieje poszli o krok dalej i częstki nie tylko trzymały się razem po otwarciu, ale mogły spomiędzy nich wykwitać kwiaty albo strzelać miniaturowe fajerwerki.
Poświęcał towarom tylko część uwagi, w rzeczywistości czekając na odpowiedź Ginny. Nie był wścibski i nie zamierzał naciskać, ale doskonale wiedział, że czasami wystarczyło dać komuś przestrzeń na opowiedzenie o swoich troskach. Nie był dla Guinevere nikim bliskim, ale to też nie szkodziło - o niektórych rzeczach łatwiej było rozmawiać z ludźmi z zewnątrz. W każdym razie był gotów jej wysłuchać.
Poza podejrzanym stoiskiem “uczciwych chłopaków” sprzedających kradzione dobra, jarmark wyglądał dość typowo. Mniej odświętnie, niż ten sprzed miesiąca, z okazji Mabon, ale za to bardziej beztrosko. Sekcja spożywcza była całkiem przyzwoitych rozmiarów. Wiele słodyczy było dokładnie takich samych, jakie Hannibal pamiętał ze swojego dzieciństwa (być może dlatego, że nie było ono jakoś specjalnie odległe). Dropsy owocowe we wszystkich kolorach tęczy, którymi opychał się w wieku przedszkolnym, a obecnie zastanawiał się, co w nich wtedy widział, galaretki i żelki, czekolady rzemieślniczej produkcji z najróżniejszymi dodatkami… Były również nowości - czekoladowe żaby, jakieś dziwne… coś… czego Hannibal nawet nie potrafił nazwać… To tu to tam można było dostrzec bardziej egzotyczny asortyment.
- Wszystko w porządku? - zapytał po drodze, bo cały czas miał niejasne wrażenie, że kobieta jest jakaś przygaszona. Przyjrzał się jej uważnie - Dobrze się czujesz? Wyglądasz, jakby coś cię trapiło…
Zatrzymał wzrok na ladzie pełnej poukładanych w schludne piramidy, owiniętych w sreberka pomarańczy z czekolady. Smakołyk, podchwycony od mugoli, dla tych ostatnich był dokładnie tym - czekoladą z dodatkiem pomarańczy, uformowaną w kształt owocu. Czarodzieje poszli o krok dalej i częstki nie tylko trzymały się razem po otwarciu, ale mogły spomiędzy nich wykwitać kwiaty albo strzelać miniaturowe fajerwerki.
Poświęcał towarom tylko część uwagi, w rzeczywistości czekając na odpowiedź Ginny. Nie był wścibski i nie zamierzał naciskać, ale doskonale wiedział, że czasami wystarczyło dać komuś przestrzeń na opowiedzenie o swoich troskach. Nie był dla Guinevere nikim bliskim, ale to też nie szkodziło - o niektórych rzeczach łatwiej było rozmawiać z ludźmi z zewnątrz. W każdym razie był gotów jej wysłuchać.