Edith nie była wielką fanką tych wszystkich grzeczności. Była panią, to prawda, ale dla szlam i zdrajców krwi, reszta społeczeństwa, a przynajmniej ta w jej oczach cywilizowana, mogła zwracać się do niej po imieniu albo po prostu po nazwisku, chociaż za bardzo tego nie lubiła, bo za dużo Rookwoodów chodziło po angielskiej ziemi i nigdy nie wiedziała czy ktoś nie myli ją z kuzynką czy ciotką, do której była chociaż odrobinę podobna. Nie pasowała do niej zupełnie, ta cała sztywności narzucona im przez konwenanse i zestresowanych rodziców, których jedynym zmartwieniem było znalezienie dla nich odpowiednich mężów oraz żon. No, ale skoro wybrał sobie właśnie to, stwierdziła, że będzie w to brnąć, bo może on był właśnie z tych w jej oczach przestarzałych? W końcu Rowle był od niej odrobinę starszy.
Zachowywał się również, jak na gentelmena przystało. Odpalił jej papierosa — przy okazji prawie pozbawiając ją brwi. Prawie, bo na swoje własne szczęście nie pochylała się jeszcze nad jego różdżką. Nie skomentowała tego czynu w żaden sposób, zachowując jakiekolwiek przytyki tylko i wyłącznie dla siebie.
Przyglądała mu się z bok, tak samo, jak i on jej się przyglądał i dostrzegała co raz to więcej. Nie była co prawda aurowidzem, ale na pierwszy rzut oka albo raczej, gdy już stanęła z nim prawie ramię w ramie, mogła swobodnie stwierdzić, że był dziwaczny. Nie chodziło już nawet o kolor włosów, ale z daleka śmierdział jej, jak ktoś nawet odrobiny zaufania niegodny. Zupełnie jej to nie przeszkadzało, bo szczerze, nudzili ją Ci wszyscy pozornie normalni oraz grzeczni panowie i panie, w ozdobnych szatach, co to bali się wypowiedzieć nawet jednego słowa, byleby nie wypaść źle w towarzystwie.
— Jeśli oczekuje Pan odpowiedzi to ode mnie Pan jej niedostanie. Nie jestem fanką ogrodów nawet tych najpiękniejszych, a Ministerstwo na całe szczęście nie angażuje się w to co czarodzieje hodują w swoich prywatnych ogródkach. Zresztą… — gówno mnie to obchodzi, rzuciła prawie, w ostatniej chwili się powstrzymując. — Właściwie to mogę Panu dzisiaj potowarzyszyć i może razem dowiemy się czegoś ciekawego. Chociaż pomoc będzie ze mnie raczej marna, nie znam się na roślinach, ale istnieje nadzieja, że i moje niedoświadczone oko cokolwiek zauważy. — zakończyła w końcu i uśmiechnęła się po tym bardzo ładnie, może trochę zachęcająco, następnie znów zaciągnęła się papierosem i wypuściła spomiędzy warg kolejną chmurę dymu.
Był obecnie jedyną rozrywką w odległości kilkudziesięciu metrów i skoro już tam stali, przed bramą do Maida Vale, to mogła mu potowarzyszyć w trakcie poszukiwania przyczyny całego zamieszania. Nie wiedziała może czy on w przeciwieństwie do niej jest tym zainteresowany, ale nigdy nie odmawiała sobie spędzania czasu w towarzystwie osób zupełnie jej nieznajomych. Nie przeszkadzało jej również nigdy, że Ci nieznajomi często, nie życzyli sobie jej towarzystwa. Może nawet dziękowała teraz tej całej grzeczności, jaką powinni się w życiu codziennym w kierunku do wielkich panów i zamożnych pań kierować, bo skoro panienka z dobrego domu proponowała mu teraz swoje towarzystwo, to musiał się zgodzić, prawda?
torment me. IN DETAIL.